In poëzie en oorlog - Bas Kwakman - ebook

De bundel 'Zinstrelende poëzie en andere gedichten' werd samengesteld uit twee bibliofiele uitgaven: Warm van Vacht en Verlies van Lief.

Hoe verlenen vertalers zichzelf toegang tot een wereld waarvoor een sleutel, een ontcijfering nodig is? De poëzie van Cees Nooteboom, de kern van zijn oeuvre, werd vertaald in de grootste Europese talen. Maar ook zelf droeg de dichter bij als vertaler: hij publiceerde talrijke vertalingen van internationaal vermaarde collega's in het legendarische maandblad Avenue. Deze bundel van Lage Landen Studies neemt het werk van Nooteboom als inspirator van vertalingen en als resultaat van een vertaalproces onder de loep. De auteurs verkennen nieuwe richtingen in het denken over poëzie vertalen en bespreken Nootebooms bemiddelende rol als redacteur-vertaler. Denken over poëzie en vertalen geeft lezers inzicht in de werkwijze van vertalers met analyses van vertaalde gedichten en een discussie met Nooteboom en zijn poëzievertalers over concrete vertaalkeuzes.

De gebeurtenissen in de boeksical 'In liefde en oorlog' (proza met op muziek ingesproken 'liedjes') spelen zich af in het Amsterdam van 1943 en 1944 en zijn in een andere toon en kleur gezet dan veel andere literaire producties over die tijd. De personages zijn niet slecht of goed en niet laf of dapper. Iedereen probeert de verschrikkingen van de oorlog zo goed mogelijk te overleven en daar waar de één heilig gelooft in een groot en verenigd Europa, doet een ander dat gepassioneerd niet. Ondertussen is daar het groeiende besef dat er iets onvoorstelbaars gaande is in die zogenaamde werkkampen in Duitsland waar de Amsterdamse joden naartoe gevoerd worden. Wat is er waar van de gruwelijke verhalen die de ronde doen? En zelfs in die rampzalige en krampachtige situatie kan een Duitse officier verliefd worden op een Nederlands meisje dat joods is zonder dat hij dat weet. Of weet hij het toch?

Eigenlijk heeft beeldend kunstenaar en dichter Lebuïn D'Haese maar één onderwerp en dat is de mens. De mens en zijn of haar zwakheden, kracht, onzekerheden, (on)macht, opstandigheid, liefde, solidariteit. Lebuïn D'Haese laaft zich aan de levens die hem omringen: in zijn straat, op het nieuws, op betogingen, in boeken, theater, dans. Zo is het ook in zijn nieuwe boek. Draaiboek in tijden van liefde en oorlog bevat beelden van zijn kunstwerken. Fragmenten uit iets groters. Brokstukken uit uiteenlopende registers. Flarden dagelijks leven. Getekend, gebeeldhouwd, geschilderd maar altijd afkomstig van dezelfde gedreven hand. Een kijkboek. Lebuïn D'Haese is beeldend kunstenaar en schrijver van poëzie. Als beeldhouwer is hij bekend in België en andere Europese en Zuid-Amerikaanse landen.

Meer dan de laatste decennia gebruikelijk was, wordt de Nederlandse politiek geconfronteerd met internationale vraagstukken van vrede en veiligheid. De Russische inval in Oekraïne (2022) en de bekoeling van de trans-Atlantische relaties sinds het begin van de tweede presidentstermijn van Donald Trump (begin 2025) dwingen tot herbezinning op de nationale veiligheid en de internationale positie. In het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis 2025 worden de gevolgen van de toename van de internationale spanningen voor de Nederlandse politiek belicht. Er wordt onder andere teruggekeken op de ontwikkeling van de Nederlandse positie in het internationale veiligheidssysteem tijdens de afgelopen twee eeuwen, en op de bijzondere rol van Nederland in de NAVO in de kruisrakettenkwestie tijdens de jaren tachtig. Ook wordt gewezen op de fundamentele spanning tussen democratische waarden (transparantie, inspraak) en militaire besluitvorming (vertrouwelijkheid, daadkracht). Het recente besluit de

Dit boek beschrijft oorlog en bevrijding in Den Haag, gezien door de ogen van een kind, een meisje dat drie jaar was toen de oorlog uitbrak. Ze is open en argeloos, ze aanvaardt dingen zoals die zijn. Ze kijkt en luistert. Als ze woorden niet kent (onderduiken, moffenmeid) vraagt ze naar de betekenis, maar de reikwijdte van die begrippen beseft ze niet. De herinneringen zijn helder, beeldend en licht. De historische foto's geven het boek een bijzondere waarde. Marijke Harberts (1936) studeerde Nederlands in Leiden en gaf les op een middelbare school in Amsterdam. In de jaren '70 was ze actief in de vrouwenbeweging en publiceerde Eerlijk gezegd (1974), interviews met 'gewone' vrouwen. Ze schreef Afscheid van Joke Smit (1987) over Jokes laatste levensjaar, Doezamand (1993) over vrouwelijke studenten in Leiden in de vijftiger jaren en Doe effe normaal, juf (2000) over school. Ze publiceerde twee dichtbundels: De dingen zijn gebleven (2011) en Misschien een toverhazelaar (2018). Bij het