Zo houd je moed in een tijd van verdeeldheid - Elif Shafak - ebook

Het voelt alsof de wereld op instorten staat. Dus hoe kunnen we dan vasthouden aan ons optimisme? Hoe kunnen we onze hoop, vertrouwen en geloof in iets beters voeden? En hoe kunnen we in deze verdeelde wereld onze kalmte bewaren?In dit prachtig geschreven, verhelderende stuk overdenkt Booker Prize-genomineerde Elif Shafak dit pessimistische tijdperk, waarin onze politiek wordt geleid en misleid door emoties, en waarin desinformatie en angst de norm zijn.In een gevoelig, bemoedigend pleidooi voor optimisme diept Shafak haar eigen herinneringen op en put ze uit de kracht van verhalen om te laten zien hoe democratie, tolerantie en vooruitgang door schrijven gevoed kunnen worden. Daarbij geeft ze en passant ook nog antwoord op de meest prangende vragen van onze tijd.

Het voelt alsof de wereld op instorten staat. Dus hoe kunnen we dan vasthouden aan ons optimisme? Hoe kunnen we onze hoop, vertrouwen en geloof in iets beters voeden? En hoe kunnen we in deze verdeelde wereld onze kalmte bewaren? In dit prachtig geschreven, verhelderende stuk overdenkt Booker Prize-genomineerde Elif Shafak dit pessimistische tijdperk, waarin onze politiek wordt geleid en misleid door emoties, en waarin desinformatie en angst de norm zijn. In een gevoelig, bemoedigend pleidooi voor optimisme diept Shafak haar eigen herinneringen op en put ze uit de kracht van verhalen om te laten zien hoe democratie, tolerantie en vooruitgang door schrijven gevoed kunnen worden. Daarbij geeft ze en passant ook nog antwoord op de meest prangende vragen van onze tijd.

De idee voor dit boek werd geboren kort na de terroristische aanslagen van 11 september 2001. De Amerikaanse filosofe Giovanna Borradori ging in New York in gesprek met twee grootmeesters van de hedendaagse Europese filosofie, Jürgen Habermas en Jacques Derrida, over deze meest verwoestende terreurdaad uit de geschiedenis en over het thema terrorisme in het algemeen.

Dit boek legt de bijl aan de wortel van een van de meest hardnekkige schijnproblemen in het hedendaage politieke en sociale denken: de maatschappelijke obsessie met 'integratie'. Het biedt een even scherpzinnige als radicale kritiek op het in sociologie en sociale filosofie nog altijd aanwezige organicistische denken en op het verschijnsel van sociale hypochondrie als typische hedendaagse vorm daarvan. Nu de samenleving, na het einde van de ideologie, geen doel meer kent en niet langer in vooruitgang gelooft, is het sociaal lichaam tot stilstand gekomen en onderzoekt het zichzelf op allerhande kwalen. De angst voor criminaliteit en terrorisme, de islamofobie, de aanhoudende bezorgdheid omtrent 'integratie' en de reflectie op de 'culturele canon' worden in Schinkels fascinerende 'archeologie van het heden' geanalyseerd als uitingen van obsessieve zelfgerichtheid. Deze sociale hypo-chondria (letterlijk: onderbuikgevoelens) produceert onafgebroken tegenstellingen tussen de 'samenleving'