Zeven korte beschouwingen over natuurkunde - Carlo Rovelli - ebook

Wil je meer weten over dit boek? Neem dan snel een kijkje op www.boekenwereld.com. Gratis verzending boven €19,95 en vandaag besteld, is volgende werkdag in huis.

We leven in verwarrende tijden, zo zegt en schrijft men. Maar wie een beetje geschiedenis kent, weet dat elke generatie dit gezegd en geschreven heeft. Is er dan geen betere term om de hedendaagse onrust te vatten? Wellicht komen we die term op het spoor wanneer we wat afstand nemen van de waan van de dag. Wie zich laat leiden door bruuske onderbrekingen die als breaking news worden aangekondigd en wie elk twitterend geluid op sociale media ernstig neemt, denkt makkelijk dat we slechts onderdeel zijn van een keten van voortdurende veranderingen. Wie even afstand neemt, weet wel beter. We maken namelijk voor de derde keer een 'verandering van tijdperk' mee. Daarin veranderen weliswaar de antwoorden, maar niet de vragen. Op eeuwige vragen zoeken we telkens nieuwe antwoorden die tegelijk schatplichtig blijven aan de antwoorden van onze voorouders.

Na de publicatie van zijn wereldvermaarde Cultuur der Renaissance in Italië gaf Jacob Burckhardt een bijzondere reeks colleges die voor het nageslacht bewaard is gebleven: Wereldhistorische beschouwingen. In zijn 'intiemste werk' (aldus Burckhardts biograaf) ontwikkelde hij een persoonlijke visie op de grote, vele eeuwen omspannende ontwikkelingen in de menselijke beschaving. Burckhardt vat de geschiedenis op als het speelveld van drie elkaar weerstrevende en beïnvloedende krachten: cultuur, staat en religie. Hij benadrukt het belang van historische kennis en de waarde van diversiteit in de kunst- en cultuurproductie, en daarbij waarschuwt hij voor de vervlakking van de cultuur en de opkomst van massabewegingen, populisme, nationalisme en militarisme. Daarin toont hij zich uiterst actueel.

Cultuur, geschiedenis, filosofie en muziek, die vier grote thema s grijpt Nietzsche in Oneigentijdse beschouwingen (1873-1876) successievelijk aan om zichzelf een podium als cultuurfilosoof te verschaffen. In het eerste polemische stuk wordt het in Nietzsches ogen schrijnende gebrek aan cultuur in Duitsland in de persoon van de destijds bekende, knusse zondagstheoloog David Friedrich Strauss aan de kaak gesteld. `Over nut en nadeel van de geschiedenis voor het leven is een inmiddels klassiek essay over geschiedenis, cultuur, traditie en canonvorming. Aan de hand van een kritiek op de historiserende geest van de negentiende eeuw ontwikkelt Nietzsche verschillende opvattingen over hoe wij op een creatieve manier met de geschiedenis kunnen omgaan. In `Schopenhauer als opvoeder en `Richard Wagner in Bayreuth dient Nietzsches ogenschijnlijke lofzang op zijn twee grote voorbeelden als dekmantel om zijn eigen missie als toekomstduider en cultuurvernieuwer in de steigers te zetten.

De innerlijke mens is rechtstreeks met de Hemelse Vader verbonden, hij voedt zich met Zijn licht en leeft op Zijn adem,' voegde broeder Kasyan toe. 'Als de innerlijke mens ontwaakt, voelt de beoefenaar zijn verbinding met de Schepper, de Hemelse Vader. Als de innerlijke mens door voortdurend gebed gereinigd is, neemt hij het licht van de Hemelse Vader waar en straalt het uit. Dan wordt de duisternis in de ziel van de uiterlijke mens verlicht door een verblindend, geestelijk licht.