Wij waren hier - Karen Thompson Walker - ebook

Een bijzonder gecomponeerd boek over de recente Spaanse geschiedenis: de nasleep van de Spaanse Burgeroorlog en de cultus rondom falangist José Antonio Primo de Rivera, in opmaat naar de Tweede Wereldoorlog De Spaanse Burgeroorlog is ten einde. Spanje ligt in puin. In Alicante wordt het lichaam van José Antonio Primo de Rivera opgegraven. Zijn falangistische kameraden zullen hem op hun schouders naar El Escorial dragen, iets ten noorden van Madrid, om hem daar te begraven. Elf dagen en tien nachten lang zullen ze door de straten van dorpen en steden lopen, door de vorst, omringd door kampvuren en propaganda: een mars van 467 kilometer om te laten zien wie er de baas is in het nieuwe Spanje. Maar de oorlog is niet echt voorbij. Tijdens deze herfstdagen van 1939 lijden duizenden onder de onderdrukking van het regime: mensen worden gevangengenomen, verbannen, weggezuiverd, ingezet als dwangarbeider, geïnterneerd in concentratiekampen, geëxecuteerd. Het regime probeert hen weg te stoppen,

'Wij waren hier eerst' is een vlijmscherp boek over de ingewikkelde waarheid rond mensen en dieren in Afrika. Voor kinderen vanaf 9 jaar. Heeft de cheeta genoeg ruimte om te racen? Mag een aap als huisdier? En waarom is een neushoornhoorn zoveel waard? Kinderboeken over Afrikaanse dieren zijn er genoeg, maar 'Wij waren hier eerst' is het eerste dat gaat over het veelbesproken human-wildlife conflict: de botsing tussen mens en dier. Het is namelijk lastig vol te houden dat de Afrikaanse savanne één groot dierenparadijs is als je weet dat neushoorns er worden gedood voor hun hoorn, dat leeuwen er worden gefokt voor de trofeejacht, en dat de mens op zijn beurt last heeft van bavianen die zonder uitkijken de weg oversteken. Journalist en schrijver Joukje Akveld doorkruiste Zuid-Afrika op zoek naar schurende confrontaties tussen mens en dier - maar ook naar mensen die oplossingen proberen te vinden. Ze sprak met rangers, dierenverzorgers, wetenschappers, antistroopteams, documentairemakers

Toen The New York Times Amsterdam-Noord vergeleek met Brooklyn en op nummer drie plaatste in hun jaarlijkse lijst van onontdekte parels die je bezocht móét hebben, maakte Massih Hutak zich zorgen. Want nu was de buurt hip, maar hij constateerde dat tegelijkertijd meer en meer bewoners en ondernemers in de problemen kwamen door de steeds hogere huren. Zij profiteerden niet mee van de investeringen die nu in de buurt werden gedaan. Dit gebeurt niet alleen in Amsterdam, maar overal ter wereld. San Francisco, Los Angeles, Londen, Parijs en Berlijn, overal zag hij hetzelfde fenomeen: de oorspronkelijke bewoners worden in hoog tempo vervangen door nieuwe, vaak jonge bewoners, met hogere inkomens. Hippe koffietenten nemen de plaats in van de oude groente- en fruitboer. Dure koopwoningen voor de happy few komen in de plaats van betaalbare huur. Gentrificatie, heet dit, en het is geen natuurverschijnsel, maar het resultaat van beleid. Getuige van de veranderingen in zijn eigen buurt ging Massih