Wat wil je dan? - Lot Vekemans - ebook

Je bent 38 en je leven lijkt op orde: je timmert aan de weg in je droombaan, je hebt een stabiele relatie en je weet ongeveer wie je bent. Tot je op een dag wakker wordt met een overdonderend besef van zinloosheid. Je besluit dat het anders moet. Maar wat wil je dan? Het overkwam Lot Vekemans. Tegenwoordig is ze een van de succesvolste toneelschrijvers van Nederland, maar op haar 38e voelt dat pad als een dood spoor. Ze gooit het roer om, stopt met schrijven en koopt met haar geliefde een herberg in Appelscha. En dan doet zich een paradox voor: juist nu zij zich heeft terug getrokken, klopt de toneelwereld harder aan haar deur. Lot besluit een zelfonderzoek aan te gaan naar haar wensen, interne belemmeringen en de omgang met het oordeel van anderen. Terwijl bijna twee decennia verstrijken, een relatiebreuk, nieuwe liefde en talloze toneelstukken plaats vinden, groeit gaandeweg een besef. Het gaat in het leven niet om het vermijden van tegenstellingen, maar om het omarmen ervan. Wat wil…

Een column van Sylvia lezen in de krant zorgt, schrijft Mensje van Keulen, te midden van veelal somber en ontmoedigend nieuws, even voor een ontsnapping die al begint met de gedachte: waar zal ze het vandaag over hebben? Binnen een paar minuten weet ze de lezer te vermaken, zo niet de slappe lach te bezorgen, het gevoel te geven van 'hè, dat vind ik nou ook (of juist niet)', te laten meeleven, te verbazen, te ontroeren, met een andere blik te laten kijken naar een voorwerp of voorval en niet in de laatste plaats naar mensen en dieren. Het maken van een selectie was wat minder ontspannend. Honderden keren kortom moest ze met twijfel en spijt, zuchtend en vloekend de nodige buitenspel zetten. Die keuze maken was een helse opgave, maar het is volbracht. En deze bundel, die geheel en al te danken is aan Sylvia's unieke columns, mag er dan ook wezen.

Een column van Sylvia lezen in de krant zorgt, schrijft Mensje van Keulen, te midden van veelal somber en ontmoedigend nieuws, even voor een ontsnapping die al begint met de gedachte: waar zal ze het vandaag over hebben? Binnen een paar minuten weet ze de lezer te vermaken, zo niet de slappe lach te bezorgen, het gevoel te geven van 'hè, dat vind ik nou ook (of juist niet)', te laten meeleven, te verbazen, te ontroeren, met een andere blik te laten kijken naar een voorwerp of voorval en niet in de laatste plaats naar mensen en dieren. Het maken van een selectie was wat minder ontspannend. Honderden keren kortom moest ze met twijfel en spijt, zuchtend en vloekend de nodige buitenspel zetten. Die keuze maken was een helse opgave, maar het is volbracht. En deze bundel, die geheel en al te danken is aan Sylvia's unieke columns, mag er dan ook wezen.