Wat is echte democratie? - Jan-Werner Müller - ebook

Zoals alle kunst is ook theater niet zomaar een weerspiegeling van de realiteit. Door zijn veelzijdige relatie tot ons samenleven, brengt het onze werkelijkheid mee tot leven. Theater heet niet voor niets 'de levende kunsten': het leeft, roept in het leven, geeft leven. Daarin zit zijn uitdaging. In dit boek bespreekt kunstenaar Milo Rau hoe hij die uitdaging aangaat, samen met anderen. Eerst via een betoog en vervolgens in dialoog met criticus Marijn Lems. Ten slotte komen enkele makers aan het woord die mee deel uitmaken van het stadstheater NTGent, waarvan Rau artistiek directeur is. Lara Staal, Chokri Ben Chikha, Luanda Casella, Jesse Vandamme en Miet Warlop: wat zou volgens hen het (stads)theater van de toekomst kunnen zijn?

Nadat ze stopte als Buitenhof-presentator maakte Marcia Luyten snel naam als columnist van de Volkskrant. Daar ontleedt ze veranderende verhoudingen in een revolutionaire tijd: een opwarmende aarde, onhoudbare ongelijkheid, de opkomst van extreemrechts, een pandemie en dictators op het wereldtoneel. In dat tumult verschuift de macht. Na decennia business first zoeken economie en samenleving - met de politiek op afstand volgend - naar een andere ordening. Een waarin mens en natuur niet langer ondergeschikt zijn aan winst. Maar de weg naar een nieuw evenwicht is geplaveid met protest en conflict. In haar columns zoekt Marcia Luyten het grote in kleine verhalen, schakelt ze van het persoonlijke naar een verandering van het systeem, met scherpte en met humor. Daarbij zoekt ze altijd naar de fundamenten: wat is een samenleving?

Het boek Doen wat nodig is om onze democratische rechtsstaat te beschermen bevat de volledige en geannoteerde tekst van de veertiende HJ Schoo-lezing die minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yeşilgöz-Zegerius maandag 12 september uitsprak in De Rode Hoed in Amsterdam. Het is een vurig en persoonlijk pleidooi voor het behoud van de democratische rechtsstaat. Bij haar aantreden als minister van Justitie en Veiligheid in kabinet-Rutte IV waren sommigen kritisch, aangezien Yeşilgöz-Zegerius geen jurist is. Dat de VVD-politica als kind met haar ouders uit Turkije had moeten vluchten voor rechteloosheid, werd blijkbaar niet van belang geacht. Terwijl dat een indringende ervaring is, misschien wel gewichtiger voor een minister van Justitie en Veiligheid dan een studie rechten aan een universiteit in het veilige Nederland. Wat dat betreft hoeft het niet te verbazen dat Yeşilgöz-Zegerius in haar HJ Schoo-lezing teruggrijpt op die vlucht uit Turkije en deze heeft gebruikt als fundament voor