Waardenloze politiek - Tom van der Meer - ebook

Het politieke midden heeft het belang van inhoudelijk politiek conflict verwaarloosd. Daardoor is het richtingloos, waardenloos en alternatiefloos geworden. De democratie is klemgeraakt tussen technocratie en populisme. Kunnen de middenpartijen zich nog bevrijden uit deze crisis? Dit boek biedt een scherpe analyse van de Nederlandse politiek in de afgelopen decennia, en de Rutte-jaren in het bijzonder. In hun poging een zo groot mogelijke groep kiezers na te jagen, maakten middenpartijen zich juist inwisselbaar. Elf jaar lang namen zij hun toevlucht tot middencoalities. Op de grote politieke vraagstukken van onze tijd - van het Groninger gas tot stikstof en corona - vertrouwden deze opeenvolgende regeringen op technocratie. Het gevolg was dat een echte keus aan de kiezer werd ontnomen. Tom van der Meer laat zien waarom juist deze alternatiefloze politiek een voedingsbodem gaf aan het succes van BBB, NSC en PVV in 2023.

Techniek is een politieke factor van belang. De HSL, de Joint Strike Fighter, de Noord-Zuid lijn, het elektronisch patiëntendossier, kernenergie, ondergrondse CO2-opslag, slimme elektriciteitsmeters, kabinetten en bewindspersonen kunnen er over struikelen, politieke partijen kunnen met hun standpunten op deze dossiers kiezers trekken of juist van zich vervreemden. Nieuwe technieken die gewenst leken, creëren soms onverwacht nieuwe problemen die om een politieke oplossing vragen, zoals het waarborgen van privacy in het elektronisch patiëntendossier, de verspreiding van kinderporno via internet of het beheersen van het risico van het transport van gevaarlijke stoffen. Tegelijk helpt techniek bij het oplossen van vele politieke problemen. Techniek is dus zowel deel van het politieke probleem als ook deel van de politieke oplossing. inhoud Inleiding: de politiek der dingen Frits Bolkestein en Jeroen van den Hoven Racistische viaducten Langdon Winner over politiek en techniek Ilse

Hannah Arendt confronteert ons in Het waagstuk van de politiek met de vraag hoe we moeten omgaan met liegende politici. Wat mogen we doen wanneer die politici de democratische rechtsstaat in gevaar brengen? Het waagstuk van de politiek bevat niet eerder in het Nederlands vertaalde essays en een uniek interview met Günter Gaus. Arendt's ideeën zijn actueler dan ooit. Op erudiete wijze fileert ze niet alleen het gedrag van politici, maar ook dat van ons burgers.

Steeds meer mensen willen geen kinderen: uit klimaatoverwegingen, ongelijkheid of gewoon vanwege een ander levensplan. Ondertussen zijn vrouwen pilmoe en heeft de man nauwelijks opties. Maar als zij hun arts om sterilisatie vragen, wordt hun verzoek vaak afgewezen. Wie een persoonlijke beslissing wil nemen over kinderen krijgen, loopt tegen politieke vraagstukken aan: wie mogen er kinderen krijgen? Wie moeten er kinderen krijgen? En wie vooral niet? Met De politiek van vruchtbaarheid nodigt Suzanne Roes uit tot een eerlijk gesprek over machtsverhoudingen, autonomie en ouderschap. Ze pleit voor een grotere onafhankelijkheid van de medische wereld en een sterker bewustzijn van de politiek en de oordelen van de mensen om je heen. Zodat we eindelijk baas in eigen buik én bal kunnen worden.

Veel mensen hebben het bange vermoeden dat de ondergrond van democratische politiek aan het verzakken is. Radicale polarisatie dreigt te leiden tot stagnatie, tot onvermogen om gezamenlijk gedragen besluiten te nemen. Hoe komt het dat het speelveld van de politiek zelf wankel wordt? Waarom is er zo vaak sprake van een negatief beeld van de politiek? In dit essay betoogt Herman van Gunsteren dat de belofte van wat politiek ook kan zijn te vaak buiten beeld blijft. De belofte van politiek die burgers zelf koesteren en gezamenlijk hopen waar te maken. Van Gunsteren laat onder meer zien wat deze belofte inhoudt, hoe ze bestendigd kan worden en hoe ze als inspiratie kan dienen bij het in stand houden van een werkbaar speelveld voor democratische politiek. Samenwerken tussen mensen die van elkaar verschillen is niet gedoemd te mislukken. De belofte van politiek is een hoopvol boek in een tijd waarin er politiek gezien veel op het spel staat. Herman van Gunsteren (1940) is emeritus-hoogleraar

Tanks op slagvelden, raketten die steden bombarderen en politici die dreigen met kernwapens: de oorlog in Oekraïne werpt ons terug in de tijd. Zien conflicten er in de eenentwintigste eeuw inderdaad net zo uit als in de twintigste? Is de geopolitiek van strijd en van vriend-en-vijand-denken weer terug? In De overwinning van de politiek laat Haroon Sheikh zien dat achter de tanks en gevechtsvliegtuigen de politieke strijd verweven is geraakt met economie, technologie en recht. Die verwevenheid zorgt ervoor dat de politiek getemd wordt. Sheikh beschrijft het ontstaan van hybride vormen van politiek en van postpolitiek, en toont overtuigend aan dat de politiek blijft bestaan, maar continu van karakter verandert. Haroon Sheikh (1980) is bijzonder hoogleraar Strategic Governance of Global Technologies aan de Vrije Universiteit Amsterdam en senior onderzoeker bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Daarnaast schrijft hij columns voor NRC en is hij auteur van De opkomst van

It libben fan dirigint, muzykmaster en minskeman Harm van der Meer (Bantegea, 1940) spile him ôf tusken de skoallen, koaren en orkesten, tusken jonge en âlde minsken, yn doarp en stêd, en yn it iepen fjild. De minsken en de muzyk joegen him genôch stof om in tal ûnferjitlike ferhalen en anekdoates op te skriuwen, dy't yn dizze bondel sammele binne. Yn de wurden fan Hylke Speerstra: 'Optredens mei Harm van der Meer as ynspirator op de bok hiene faak bysûndere mominten. Der kamen mominten dat de wurdearring it applaus foarby gie. Dan foel der yn in grutte katedraal allinne mar in stilte, kearde Harm him nei de tahearders, seach harren yn de wiete eagen en sei er: "Jim hawwe it begrepen." Syn rispinge kin ryk neamd wurde. Gelokkich hat er dêr, yn beskiedenheid mar mei gefoel foar anekdotyk, in kostber dokumint oer skreaun. Dêryn blykt er ek noch in master-ferteller te wêzen.' De sfearfolle swart-wytfoto's fan Henny van den Berg meitsje it ferhaal kompleet: in portret fan in markante man

Wat doe je als je vijftig wordt? Avonturier en schrijfster Marica van der Meer besluit vanaf haar buitenshuis gevierde verjaardagsfeest de verkeerde kant om naar huis te fietsen. De wereld is rond en als je maar lang genoeg de verkeerde kant op fietst, kom je ook weer thuis. Vanuit een wereld van overvloed gaat ze volledig terug naar de basis, door alles wat ze nodig heeft in vijf tassen aan haar fiets te hangen. In de haven van Antwerpen neemt ze een cargoschip naar Zuid-Amerika. Met zeventien dagen vertraging belandt het schip uiteindelijk in Montevideo in Uruguay. Op de fietst gaat ze richting de Boliviaanse hoogvlakte in het Andesgebergte, waar Chepe op haar pad komt, een fietser uit El Salvador. Ze fietsen een aantal weken samen op en dit zorgt voor hilarische cultuurverschillen. Volgens Chepe reizen sommige fietsers met een creditcard en andere met dromen. In Guyana zit het regenseizoen haar in de weg en de enige hoofdweg door het land is een ware blubberbende. Ze loopt tot haar…

Het is tijd voor een nieuwe geschiedenis van onze democratie. Francis Fukuyama is als geen ander geschikt om deze geschiedenis op te tekenen: hij schrijft en spreekt er al tientallen jaren over. In dit boek vertelt hij hoe maatschappijen de overgang maakten van een organisatie die gebaseerd was op familie- en stamverbanden, naar een meer objectieve vorm van organisatie, gebaseerd op de politieke verhoudingen die we nu ook nog hanteren. De vormen die in de antieke cultuur zijn ontstaan, zijn nog steeds te herkennen in de manier waarop onze maatschappij is georganiseerd, en veel problemen waarmee ontwikkelingslanden en mislukte staten nu te maken hebben nepotisme, corruptie, chaos kunnen verklaard worden uit het feit dat ze de stap naar een moderne organisatievorm nooit hebben gemaakt. Fukuyama beschrijft in De oorsprong van onze politiek hoe onze democratie is begonnen. Een standaardwerk. Over Francis Fukuyama: Helder geschreven, zeer ambitieus. Een goed beargumenteerde politieke

De Nederlandse Joden werden tijdens de Duitse bezetting geïsoleerd van de rest van de maatschappij, in een getto zonder muren. Dat getto werd in opdracht van de Duitsers bestuurd door de Joodse Raad. Die begon zijn bestaan in februari 1941 met een oproep aan de Amsterdamse Joden om hun wapens in te leveren. De Raad preekte consequent gehoorzaamheid aan Duitse bevelen, ook toen in juli 1942 de deportaties begonnen. Wie bij de Joodse Raad werkte, was van die deportaties vrijgesteld, tot de zomer van 1943, toen ook zij werden afgevoerd.Het beleid van de Joodse Raad pakte dus desastreus uit, en na de oorlog had niemand er een goed woord voor over. 'Joodse Raad' staat tegenwoordig voor het ergste soort verraad - verraad van 'eigen' mensen, in een laffe poging zelf buiten schot te blijven. Dat oordeel is begrijpelijk, maar niet verhelderend. Tijdens de oorlog konden velen het bestaan en het beleid van de Joodse Raad billijken als de enige mogelijkheid om te redden wat er te redden viel. Prij…