Vinvis der vergetelheid - Tanja Maljartsjoek - ebook

'Dan weer ademt de roman de typische, vroeg twintigste-eeuwse Thomas Mann-sfeer, dan weer maakt het een sprong naar het liefdesleven van een moderne jonge vrouw. Het werkt werkelijk prachtig. De ik-figuur, zo wordt duidelijk, is een nakomeling 'van onderwerping en doodsangst'. Uiteindelijk wil deze ongelofelijk rijke, lyrische en melancholische roman iets vertellen over generationeel trauma. En nog meer dan over de geschiedenis van Oekraïne, gaat Maljartsjoeks boek over vergeten. Over het mysterie van de tijd die ons allemaal opslokt, zonder een spoor achter te laten.'**** NRC 'De schrijfster zet prachtige metaforen in om de impact breder te trekken. Vinvis der vergetelheid slokt elke lezer op. Een boek om nooit te vergeten.'***** De Limburger 'Maljartsjoek schetst overtuigend hoe ontgoocheld de edelman-diplomaat [Lipinski] in Wenen achterbleef. Verder toont Maljartsjoek hoezeer Oekraïne van oudsher geopolitiek ingeklemd heeft gezeten tussen wisselende grootmachten, die het in allerlei

De rode draad in het werk van Julio Llamazares is de romantiek in de oorspronkelijke betekenis van het woord: de breuk tussen mens en natuur, het besef van het verlies van een gouden verleden, ingebeeld, omdat het nooit heeft bestaan. Het fundament ervan ligt in de verbondenheid van Llamazares met de landelijke streek in de provincie Léon waar hij geboren en getogen is. De rivier der vergetelheid is een reisnovelle die in 1990 in boekvorm is verschenen op basis van de aantekeningen die de schrijver in 1981 tijdens zijn voettocht langs de rivier van zijn jeugd, de Curueño, maakte. Deze rivier ontspringt op een hoogte van bijna 2000 meter en voegt zich ruim veertig kilometer later bij de Porma na een tocht door diepe kloven en prachtige valleien. De schrijver maakt de voettocht stroomopwaarts '[...] langzaam terugreizend in tijd en herinnering. Op deze manier wordt de reis een zoektocht naar de menselijke drijfveren en, meer in het algemeen, naar de zin van het bestaan', aldus Hub.

Na de vertalingen van deel één en twee van Sperbers trilogie All das Vergangene (Alles wat voorbij is) - De waterdragers van God en De vergeefse waarschuwing - verschijnt in de zomer het derde en laatste deel: Voorbij de vergetelheid, een vertaling van Au delà de l'oublie, de Franse titel waaraan Manès Sperber de voorkeur gaf boven de Duitse Bis man mir Scherben auf die Augen legt. Dit derde deel van Manès Sperbers herinneringen beslaat de jaren tussen 1933 - wanneer hij uit een Berlijnse gevangenis wordt vrijgelaten en naar Parijs vertrekt - en de periode ná de oorlog, wanneer hij besluit in Parijs te blijven. In Voorbij de vergetelheid wordt de langzame verwijdering van en de onontkoombare breuk met het communisme besproken - een vergelijking met de autobiografie van zijn vriend Arthur Koestler dringt zich op - en die breuk blijkt bepalend te zijn voor heel Sperbers latere oeuvre. Behalve de boeiende portretten van auteurs als Anna Seghers en André Malraux wordt in dit deel prachtig

Gjergj is een Albanees die in Nederland woont. Hij staat voor een vreselijk dilemma: wat hij ook doet, de beslissing zal altijd verkeerd uitpakken. In de ruige bergen van het Noorden van Albanië, de Merdita, raakt zijn familie buiten haar schuld betrokken bij een oplaaiende bloedvete. Gjergj's hulp is onontbeerlijk: hij moet proberen orde op zaken te stellen. Zijn relatie met zijn Nederlandse vriendin is een complicerende factor: hoe kan hij haar uitleggen wat eer en wraak betekenen binnen de gevoelens van dit ruige bergvolk? Kruis van vergetelheid vertelt ons twee dingen: hoe tradities menselijke verhoudingen kunnen bepalen. En hoe ver wij in het Westen van de Balkan af staan om de zielenroerselen van de inwoners ervan enigszins te kunnen doorgronden. In een prachtige roman, die in Albanië inmiddels is gekwalificeerd als een klassiek boek over dit thema, kunnen wij nu lezen over emoties van mensen die er eeuwenlang een eigen code op nahielden: de Kanun. Flutura Açka (1966) is in

Drie verhalen over evenzoveel vrouwen die wanhopig vechten voor hun leven, hun teloorgegane liefdes, hun verspilde dromen die in angst en boosheid zijn geëindigd. De mannen in hun levens hebben steken laten vallen, iets dat hen al evenzeer heeft opgebroken als de vrouwen in hun zelf gegraven valkuil van hun onvermogen zijn gevallen. Zal hun twijfel over de bereidheid om zich op de valreep nog te schikken naar de grillen van het lot dat hen resteert toereikend blijken of zal de gramschap van de goden over zoveel hersenspinsels op hen drukken? Niek Hendriks sleet zijn vroegste jeugd in een tweetal kleine dorpen bij de Duitse grens, voordat hij op jonge leeftijd naar de hoofdstad verhuisde en kortstondig, na een intermezzo om een boek te schrijven, aan een universitaire studie begon. Na een bijna even korte carrière als verkoper van het geschreven woord en een ietwat langere als vertaler van literaire fictie en non-fictie voelde hij de aandrang om iets anders op de eerste plaats te zetten

'Het boek van de lach en de vergetelheid' van Milan Kundera toont de wanhopige strijd van inwoners van het communistische Tsjechoslowakije om hun herinneringen te bewaren of te bedwingen. Politiek en leger zetten alles op alles om de burgers hun werkelijke geschiedenis te doen vergeten, terwijl dezelfde burgers ook met hun persoonlijke herinneringen worstelen. De politiek actieve Mirek denkt aan zijn vroegere vriendin als hij wordt gevolgd door overheidsagenten die hem uit de geschiedenis willen wissen. De hoofdfiguur Tamina, een emigrante, kampt met de herinneringen aan haar overleden man en hoort tijdens haar werk als serveerster het relaas van haar klanten aan. Ze gaat naar een eiland vol kinderen: kinderen hebben geen geheugen. Maar tegen het vergeten lijkt weinig te ondernemen - behalve in lachen uitbarsten, zoals Kundera doet.'Het meest reflexieve prozawerk van Kundera.' - NRC Handelsblad 'In Het boek van de lach en de vergetelheid wordt politieke geschiedenis levensgeschiedenis,