Verzen van het leven en de dood - Amos Oz - ebook

Mooie gedichten van Jacques Smeets

Drie arbeiders sluiten zich op in een droogoven voor cichoreiwortels. Terwijl buiten de regen en wind tekeergaan, moeten ze in de ast de pulp omwoelen en het vuur gaande houden. Wanneer een zwerver binnenstapt op zoek naar een schuilplaats voor de nacht, zet dat de werkers aan het denken over de zin van het bestaan. Stijn Streuvels' Het leven en de dood in de ast behoort tot dé klassiekers van de Nederlandse literatuur. De novelle is een karakterstudie van het dorpsleven, en blijft zonder verpozen overeind als een meestervertelling over het vergankelijke leven. Het ellendige eentonige ritme van het drogen, de onrustige nacht tussen droom en werkelijkheid. Ivan Petrus Adriaenssens laat het verhaal van de pagina's spatten, bijna zonder een woord te gebruiken. MET DE VOLLEDIGE NOVELLE ACHTERAAN IN HET BOEK

'Bij nachte wordt een mensch bovendien te veel geplaagd door nare gepeinzen die lijk spoken uit de donkerte opkomen, en die men niet verjagen kan.' In Stijn Streuvels' klassieker Het leven en de dood in den ast beleven drie landarbeiders een nacht tussen droom en werkelijkheid in een ast. Na de dood van een landloper worden ze geconfronteerd met de vergankelijkheid van het leven. Het besef groeit dat hun levens getekend worden door eenzaamheid en ontgoochelingen, door onrechten armoede. Maar daar open met elkaar over praten lukt niet. Het leven en de dood in den ast uit 1926 heeft niets van zijn kracht verloren. Vandaag, in economisch onzekere tijden, is deze novelle nog steeds relevant. In deze door dr. Els van Damme en prof. dr. Yves T'Sjoen verzorgde teksteditie kunt u ook de originele rijkdom van Streuvels' taal herontdekken. Met een inleiding door schrijver Koen Peeters.

De liefde voor hun naasten, die goede mensen voelen bij hun overgaan naar de eeuwigheid, is zelfs sterker aan de andere zijde van het graf. Daar zien deze mensen hoe schadelijk de gevolgen van hartstochten, wereldse gewoonten en de verleidingen van satan zijn; zij zien het en maken zich oprecht zorgen over ons, zij wensen onze verlossing en bidden tot de Heer om ons te helpen. Het zal ieder van ons ten goede komen, als onze naasten ons na hun dood gedenken en voor ons bidden. Daarvoor moeten wij ook onze overleden naasten liefhebben. “Want met de maat, waarmede gij meet, zal u wedergemeten worden” (Luc.6,38). Daarom wordt degene die de overledenen gedenkt, herdacht door zowel God als de mensen wanneer hij heengaat. Groot zijn de troost en de beloning voor degene die zijn naaste helpt in diens tijdelijke tegenspoed...

Een intrigerende roman over vrouwelijke artsen in een mannenwereld

Het hospitaal van leven en dood van Audrey Blake is het tweede deel van de historische serie over de eigenzinnige arts in opleiding Nora Beady. Nora verblijft in Bologna om als enige vrouwelijke studente te worden opgeleid tot arts, een unicum in de negentiende eeuw. Alles verandert wanneer Nora haar haar krachten bundelt met de vrouwelijke arts Magdalena Morenco. Samen ontwikkelen ze een nieuwe techniek om veilig een keizersnede te kunnen uitvoeren. Hun werk heeft de potentie om levens te reiden, of hun carrière te verwoesten…

Op het gebied van het onderzoek naar sterven en dood moet Elisabeth Kübler-Ross als dé autoriteit worden beschouwd. In de ontelbare uren die ze bij stervenden doorbracht, maakte ze aantekeningen van hun gedrag en noteerde ze hun uitspraken. Het werd haar duidelijk dat zij die door de dood zijn getekend, niet aan hallucinaties lijden wanneer ze beweren gestorven personen te zien die hen opwachten. Klinisch dode blinden deelden haar mee dat ze tijdens de uittreding uit hun lichaam weer konden zien, terwijl kinderen die door chemotherapie kaal waren geworden, in hun buitenlichamelijke toestand al hun haar weer hadden. De stervenden en de weer tot leven gewekte klinisch doden zijn de belangrijkste bronnen voor het onderzoek van Elisabeth Kübler-Ross naar het leven na de dood. Uit dit onderzoek vloeit voort 'dat elke soort dood waarover wetenschappers spreken, in realiteit helemaal niet bestaat; de dood is immers een overgaan in een nieuwe bewustzijnstoestand, waarin men doorgaat met

'Over het leven na de dood' van Hans Stolp brengt troost, hoop en verbondenheid: we zijn nog steeds in contact met onze gestorven geliefden.

Wanneer je hoort dat je zelf of een naaste binnenkort sterft, staat de wereld op zijn kop. Je moet de dood onder ogen zien, je opnieuw verhouden tot jezelf én tot de mensen om je heen. Hoe geef je nog zin en betekenis aan het leven dat je rest? Hoe gaan geliefden om met de naderende dood; hoe vul je de toekomst verder in zonder je partner? En hoe kun je als zorgverlener deze mensen en hun familie in het zicht van de dood bijstaan?

In 'Over het leven na de dood' van Hans Stolp laat hij gestorvenen aan het woord die hun ervaringen delen van het leven aan de overkant. Steeds vaker geven gestorven geliefden een boodschap door vanuit de geestelijke wereld. Het gordijn dat de geestelijke en aardse wereld eeuwenlang volledig van elkaar scheidde, begint langzaam open te gaan. Hierdoor kunnen steeds meer mensen boodschappen vanuit die wereld vernemen. De gestorvenen spreken over hun blijdschap, de inzichten die zij krijgen in het leven van hun achtergebleven geliefden en hoe zij tot gids mogen worden voor hen die zij hebben achtergelaten. Dit geeft ons een uniek en waardevol inzicht in wat onze dierbaren beleven in de geestelijke wereld. 'Over het leven na de dood' is een troostend en bemoedigend boek. Het laat zien dat liefde nooit sterft, maar ons hier op aarde blijft verbinden met onze geliefden die ons zijn voorgegaan naar de overkant. Het boek biedt een boodschap van hoop en verbondenheid, en laat zien dat de banden