Verzamelde gedichten - M. Vasalis - ebook

Scripta manent, het geschrevene blijft. De dichter Rik Huys is niet meer onder ons, maar zijn stem weerklinkt nog steeds in de gedichten die hij ons naliet. Die zijn nu eens idyllisch, dan weer melancholisch of vol verlangen. Maar altijd doen ze wat poëzie hoort te doen, ze manen ons tot rustige bezinning. Voor het eerst wordt het oeuvre (1941-1988) van Rik Huys verzameld in één band. Met deze uitgave houden we Huys' poëzie in leven, net als de belevingswereld van de man zelf.

Horatius (65-8 vC) is niet weg te denken uit de westerse cultuurgeschiedenis. Al bij zijn leven is hij een roemrijk dichter. Hij is de meest autobiografische dichter van de oudheid, en dat is een van de redenen waarom zijn roem hem ook alle eeuwen nadien is blijven vergezellen. Voor de ene lezer is hij de lyrische odendichter, voor de andere de moralistische levensfilosoof, en voor weer een andere de leermeester van de dichtkunst, de literair theoreticus van de Ars poetica. Het unieke karakter van zijn poëzie is gelegen in de onlosmakelijke eenheid van poëzie en levenswijsheid. Horatius is een beschouwelijk dichter. De voortgang van zijn jeugdige, de SATIREN en EPODEN, naar zijn latere poëzie, de ODEN en de BRIEVEN, is nu, omdat alle gedichten vertaald en verzameld zijn, te lezen als een Bildungsroman, als een reeks van zelfportretten. Met het goede leven als doel, en standvastigheid in de wisselvalligheid van het menselijk bestaan als streven is zijn poëzie de weerslag van zijn

'Ik haat het schrijven "om den brode", of voor "roem",' schreef Hans Lodeizen op 18 september 1949. 'Al het schrijven wat niet op de een of andere manier helpt te leven is vergeefs.' Een klein jaar later was zijn debuutbundel Het innerlijk behang verschenen en hijzelf overleden. De tragiek van de jonggestorven dichter heeft altijd tot de verbeelding van zijn lezers gesproken. Nog maar net had hij zijn eigen dichterlijke stem gevonden en alles hield op. De ontvangst van zijn debuut heeft hij nog net mogen meemaken, maar de reputatie die hij later opbouwde niet meer. Volgens velen luidden zijn gedichten de moderne na-oorlogse poëzie in. Lodeizens poëzie is weemoedig maar ook speels; ingekeerd maar ook met een open vizier naar de veranderende wereld, en verrassend vrij van taal, metrum en klank. Hij stal er niet alleen de harten mee van degenen die de Vijftigers waardeerden, de dichtersgroep die na hem ten tonele verscheen, maar ook van generaties jonge lezers nadien. En nog altijd is

In 1941, vijf jaar na de dood van J. Slauerhoff, verschenen zijn Verzamelde gedichten, samengesteld door de jonge letterkundige Kees Lekkerkerker. Zijn Verzamelde gedichten beleefden bijna tachtig jaar lang, vrijwel onveranderd, herdruk op herdruk - ondanks het feit dat er inmiddels flink wat onbekende gedichten waren opgedoken. In deze volledig herziene leeseditie van de Verzamelde gedichten is alle poëzie van Slauerhoff voor het eerst in de juiste volgorde samengebracht. Alle door hem gebundelde en verspreid gepubliceerde gedichten en alle later in de nalatenschap aangetroffen poëzie zijn aangevuld met circa honderd niet eerder in de Verzamelde gedichten opgenomen verzen, waaronder Slauerhoffs studenten poëzie, vertalingen, en gewraakte spotverzen. Uit Verzamelde gedichten blijkt wederom dat Slauerhoff de grootste dichter van zijn generatie was. Bezorgd door Hein Aalders en Menno Voskuil. Over Slauerhoff: 'Slauerhoff doet je begrijpen dat het niet uitmaakt of je in het zand schrijft,

'In mijn stervensuur zal ik ongetwijfeld naar Bloem grijpen.' Benno Barnard 'De formuleringen zijn zo gekristalliseerd dat ze zelfs in mijn morsig geheugen overeind blijven als grote muzikale thema's.' D. Hillenius 'Het is frappant wat je Bloem allemaal vergeeft vanwege zijn onvergetelijke regels. Maar je vergeeft het hem.' Gerrit Komrij

Ida Gerhardt wordt beschouwd als een van de belangrijkste Nederlandse dichteressen. De lijst met prijzen die Ida Gerhardt (1905-1907) voor haar gedichten heeft gekregen bewijst haar unieke statuur: De Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, de Herman Gorterprijs (driemaal), de Culturele Prijs van de Gemeente Arnhem, de Marianne Philipsprijs, de Prijs voor Meesterschap van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, de Literaire Prijs van de Provincie Gelderland en de P.C. Hooftprijs. 'Niemand anders dan deze Hollandse dichteres bij uitstek [...] zou het verdienen onze Nobelprijskandidaat te zijn.' Hans Warren 'Een van de meest vooraanstaande dichters van de vorige eeuw.' Frits Bolkestein

H. (Hendrik) Marsman (1899-1940) was dichter, essayist en prozaïst. Hij overleed op veertigjarige leeftijd op 21 juni 1940 toen het schip de Berenice, waarop hij de oorlog in West-Europa trachtte te ontvluchten, in het Kanaal door een Duitse onderzeeër werd getorpedeerd. 'Verzamelde gedichten' is een in 1938 door Marsman zelf samengestelde compilatie van werk uit zijn eerder verschenen dichtbundels. Hierbij deelde hij zijn werk in in drie perioden die een goed beeld geven van de ontwikkeling van zijn poëzie. Na zijn dood is de bundel uitgebreid met zijn dichterlijke testament en magnum opus: het episch gedicht 'Tempel en kruis' uit 1939.

Die 's nachts romancen floot onder de linden En 's middags scherzo's op de markt der dorpen, Hij heeft zijn fluit in een fontein geworpen, En wilde een moeielijker wijsheid vinden. Hij heeft des nachts op een rivier gevaren, Hij zag het zonlicht dat de straten kleurde - En wist dat hij niet leefde, maar gebeurde, Dat daden machtloos als seizoenen waren. Hij was een reiziger, den dag lang droomend, Zijn doel was naar een horizon gericht, Hij voelde 't leven uit zijn hart weg-stroomend - En zijn gelaat was bleek, en blonk van licht, Als van den man die, uit de bergen komend, God zag van aangezicht tot aangezicht. Martinus Nijhoff (1894-1953) is een van de belangrijkste twintigste-eeuwse Nederlandse dichters en wordt gezien als de grondlegger van onze moderne poëzie. Niet voor niets zijn 'Awater' en 'Het uur u' nog altijd verplichte stof op middelbare scholen. En niet voor niets gonzen 'Het lied der dwaze bijen' en 'De moeder de vrouw' voor eeuwig rond in ons collectieve geheugen.

Menno Wigman (1966-2018) was een van de grootste en eigenzinnigste dichters van Nederland. Zijn stijl werd gekenmerkt door een zwart-romantische toon die, afgewisseld met een weemoedige blik, direct tot de verbeelding sprak. 'Poëzie heeft niet alleen met duizelingwekkende precisie te maken, ook weerbarstigheid is voor mij een vereiste,' zoals hij in 2016 aan John Schoorl van de Volkskrant vertelde, bij het verschijnen van Slordig met geluk. Het zou zijn laatste bundel blijken, 'zijn beste bundel ooit, zijn zwanenzang', volgens de jury van de Ida Gerhardt Poëzieprijs, die Wigman postuum werd toegekend. Zijn gedichten waren even toegankelijk als experimenteel, een combinatie van een uitgesproken intensiteit met de beleving van het alledaagse. Wigmans Verzamelde gedichten is samengesteld door Neeltje Maria Min en Rob Schouten, zijn goede vrienden en de beste kenners van zijn werk. Van Menno Wigman (1966-2018) verschenen vijf dichtbundels, een dagboek, een essaybundel en vele vertalingen,

Jan Hanlo is een buitengewone dichter. Hij schreef niet veel, maar wel heel verschillende gedichten, en dat ook nog eens in een betrekkelijk korte periode. Zijn werk is niet tot één school of één stroming te rekenen, en dat heeft zijn poëzie wonderlijk fris gehouden. Hanlo is een tijdloze dichter, die veel verschillende gedaanten kan aannemen. Beroemde gedichten schreef hij, zoals het bizarre klankgedicht 'Oote oote boe', waar zelfs nog Kamervragen over gesteld werden, en het opmerkelijke 'De mus' (Tjielp tjielp - tjielp tjielp tjielp). Hanlo schreef stamelverzen en een paar vreemde teksten, maar ook zuivere liefdesgedichten, tedere troubadoursliederen en romantische verzen. Bij elke gedicht lijkt Hanlo weer helemaal opnieuw te beginnen, en zichzelf steeds uit te vinden. Maar Hanlo schreef veel meer buitengewone en vooral blijvende gedichten, zoals 'Hond met bijnaam Knak' (het mooiste gedicht dat ooit over een hond werd geschreven) en het indringend tedere 'zo meen ik dat ook jij