Verzamelde gedichten - Claudius Claudianus - ebook

Hanny Michaelis (1922-2007) schrijft over tijdloze onderwerpen in een rechtstreekse taal. Over liefde en geliefden, over gewond zijn en daarmee proberen te leven, over het verleden en over alledaagse, nabije dingen. Haar gedichten hebben vanaf de verschijning van haar eerste bundel, Klein voorspel (1949), door hun directheid en toegankelijkheid velen weten te raken. Haar bundels vonden steeds nieuwe lezers en werden vele malen herdrukt. Deze uitgave van de Verzamelde gedichten bevat, naast alle bundels, een ruime keuze uit de gedichten die werden aangetroffen in Michaelis' nalatenschap. 'Haar verzen zijn eerlijk en openhartig en getuigen van een diepe betrokkenheid,' aldus de jury van de Anna Bijns Prijs in 1995.

Van de dichteres M. Vasalis werden door de jaren heen meer dan 300.000 bundels verkocht. Haar gedichten blijken nog steeds voor veel mensen een waardevolle haven. Haar poëzie wordt sinds jaar en dag veel gebloemleesd en zeer regelmatig aangewend bij 'levensmomenten'. Boven je ogen zie ik weer de kleine kuil van smartelijke inspanning, alsof je op het laatst noodzakelijk nog dat ontraadslen moet - wat toch je mond - horizontale accolade - allang begrepen heeft en samenvat.

Gerrit Kouwenaar, een van de dichters uit de Vijftigersgroep, had een onvervreemdbaar eigen stem, een eigen vocabulaire en zelfs een eigen grammatica; hij was iemand die de taal nieuw leven inblies. Zijn gedichten, waarin de 'ik' vervangen werd door 'men' en de punt door een streepje, zetten de tijd stil. Soms worden ze moeilijk genoemd, hermetisch, maar wie goed leest ontdekt een ongekend emotionele lading. Kouwenaar dichtte over concrete dingen - een tafel, een brood, een bloedplas -, maar evengoed over de stille witte kamer waarin hij zijn geliefde miste. Tegen het eind van zijn leven stelde hij een bloemlezing uit eigen werk samen, vallende stilte. Voor het eerst verschijnt nu een verzameluitgave van al zijn gebundelde gedichten. Van het vroegste vers tot het allerlaatste, over 'de ochtend dat het nooit meer avond wordt', uit 2005. Mirjam van Hengel, voorheen werkzaam bij uitgeverij Querido en Kouwenaars laatste redacteur, stelde de verzamelde gedichten samen en schreef een

Scripta manent, het geschrevene blijft. De dichter Rik Huys is niet meer onder ons, maar zijn stem weerklinkt nog steeds in de gedichten die hij ons naliet. Die zijn nu eens idyllisch, dan weer melancholisch of vol verlangen. Maar altijd doen ze wat poëzie hoort te doen, ze manen ons tot rustige bezinning. Voor het eerst wordt het oeuvre (1941-1988) van Rik Huys verzameld in één band. Met deze uitgave houden we Huys' poëzie in leven, net als de belevingswereld van de man zelf.

Ida Gerhardt wordt beschouwd als een van de belangrijkste Nederlandse dichteressen. De lijst met prijzen die Ida Gerhardt (1905-1907) voor haar gedichten heeft gekregen bewijst haar unieke statuur: De Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, de Herman Gorterprijs (driemaal), de Culturele Prijs van de Gemeente Arnhem, de Marianne Philipsprijs, de Prijs voor Meesterschap van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, de Literaire Prijs van de Provincie Gelderland en de P.C. Hooftprijs. 'Niemand anders dan deze Hollandse dichteres bij uitstek [...] zou het verdienen onze Nobelprijskandidaat te zijn.' Hans Warren 'Een van de meest vooraanstaande dichters van de vorige eeuw.' Frits Bolkestein

Die 's nachts romancen floot onder de linden En 's middags scherzo's op de markt der dorpen, Hij heeft zijn fluit in een fontein geworpen, En wilde een moeielijker wijsheid vinden. Hij heeft des nachts op een rivier gevaren, Hij zag het zonlicht dat de straten kleurde - En wist dat hij niet leefde, maar gebeurde, Dat daden machtloos als seizoenen waren. Hij was een reiziger, den dag lang droomend, Zijn doel was naar een horizon gericht, Hij voelde 't leven uit zijn hart weg-stroomend - En zijn gelaat was bleek, en blonk van licht, Als van den man die, uit de bergen komend, God zag van aangezicht tot aangezicht. Martinus Nijhoff (1894-1953) is een van de belangrijkste twintigste-eeuwse Nederlandse dichters en wordt gezien als de grondlegger van onze moderne poëzie. Niet voor niets zijn 'Awater' en 'Het uur u' nog altijd verplichte stof op middelbare scholen. En niet voor niets gonzen 'Het lied der dwaze bijen' en 'De moeder de vrouw' voor eeuwig rond in ons collectieve geheugen.

Menno Wigman (1966-2018) was een van de grootste en eigenzinnigste dichters van Nederland. Zijn stijl werd gekenmerkt door een zwart-romantische toon die, afgewisseld met een weemoedige blik, direct tot de verbeelding sprak. 'Poëzie heeft niet alleen met duizelingwekkende precisie te maken, ook weerbarstigheid is voor mij een vereiste,' zoals hij in 2016 aan John Schoorl van de Volkskrant vertelde, bij het verschijnen van Slordig met geluk. Het zou zijn laatste bundel blijken, 'zijn beste bundel ooit, zijn zwanenzang', volgens de jury van de Ida Gerhardt Poëzieprijs, die Wigman postuum werd toegekend. Zijn gedichten waren even toegankelijk als experimenteel, een combinatie van een uitgesproken intensiteit met de beleving van het alledaagse. Wigmans Verzamelde gedichten is samengesteld door Neeltje Maria Min en Rob Schouten, zijn goede vrienden en de beste kenners van zijn werk. Van Menno Wigman (1966-2018) verschenen vijf dichtbundels, een dagboek, een essaybundel en vele vertalingen,

Jan Hanlo is een buitengewone dichter. Hij schreef niet veel, maar wel heel verschillende gedichten, en dat ook nog eens in een betrekkelijk korte periode. Zijn werk is niet tot één school of één stroming te rekenen, en dat heeft zijn poëzie wonderlijk fris gehouden. Hanlo is een tijdloze dichter, die veel verschillende gedaanten kan aannemen. Beroemde gedichten schreef hij, zoals het bizarre klankgedicht 'Oote oote boe', waar zelfs nog Kamervragen over gesteld werden, en het opmerkelijke 'De mus' (Tjielp tjielp - tjielp tjielp tjielp). Hanlo schreef stamelverzen en een paar vreemde teksten, maar ook zuivere liefdesgedichten, tedere troubadoursliederen en romantische verzen. Bij elke gedicht lijkt Hanlo weer helemaal opnieuw te beginnen, en zichzelf steeds uit te vinden. Maar Hanlo schreef veel meer buitengewone en vooral blijvende gedichten, zoals 'Hond met bijnaam Knak' (het mooiste gedicht dat ooit over een hond werd geschreven) en het indringend tedere 'zo meen ik dat ook jij

Horatius (65-8 vC) is niet weg te denken uit de westerse cultuurgeschiedenis. Al bij zijn leven is hij een roemrijk dichter. Hij is de meest autobiografische dichter van de oudheid, en dat is een van de redenen waarom zijn roem hem ook alle eeuwen nadien is blijven vergezellen. Voor de ene lezer is hij de lyrische odendichter, voor de andere de moralistische levensfilosoof, en voor weer een andere de leermeester van de dichtkunst, de literair theoreticus van de Ars poetica. Het unieke karakter van zijn poëzie is gelegen in de onlosmakelijke eenheid van poëzie en levenswijsheid. Horatius is een beschouwelijk dichter. De voortgang van zijn jeugdige, de SATIREN en EPODEN, naar zijn latere poëzie, de ODEN en de BRIEVEN, is nu, omdat alle gedichten vertaald en verzameld zijn, te lezen als een Bildungsroman, als een reeks van zelfportretten. Met het goede leven als doel, en standvastigheid in de wisselvalligheid van het menselijk bestaan als streven is zijn poëzie de weerslag van zijn

'Ik haat het schrijven "om den brode", of voor "roem",' schreef Hans Lodeizen op 18 september 1949. 'Al het schrijven wat niet op de een of andere manier helpt te leven is vergeefs.' Een klein jaar later was zijn debuutbundel Het innerlijk behang verschenen en hijzelf overleden. De tragiek van de jonggestorven dichter heeft altijd tot de verbeelding van zijn lezers gesproken. Nog maar net had hij zijn eigen dichterlijke stem gevonden en alles hield op. De ontvangst van zijn debuut heeft hij nog net mogen meemaken, maar de reputatie die hij later opbouwde niet meer. Volgens velen luidden zijn gedichten de moderne na-oorlogse poëzie in. Lodeizens poëzie is weemoedig maar ook speels; ingekeerd maar ook met een open vizier naar de veranderende wereld, en verrassend vrij van taal, metrum en klank. Hij stal er niet alleen de harten mee van degenen die de Vijftigers waardeerden, de dichtersgroep die na hem ten tonele verscheen, maar ook van generaties jonge lezers nadien. En nog altijd is