Verdriet is het ding met veren - Max Porter - ebook

Onverwacht humoristisch en waarlijk emotioneel: Verdriet is het ding met veren is een boek om nooit meer te vergeten. Voorgelezen door Jacob Derwig.

Een vader (bewonderaar en kenner van het werk van de dichter Ted Hughes) en zijn twee jonge zoontjes worden geconfronteerd met de plotselinge dood van hun echtgenote en moeder. Dan dringt op een avond Kraai, het schelmse fabeldier uit Ted Hughes' beroemde gedichtencyclus Crow, hun Londense bovenhuis binnen. Kraai - tegenspeler, helper, bedrieger, genezer, kinderoppas - kondigt aan bij hen te zullen blijven tot ze hem niet meer nodig hebben. Naarmate de weken tot maanden en jaren worden, wijkt de pijn van het verlies geleidelijk voor mooie herinneringen.. Onverwacht humoristisch en waarlijk emotioneel: Verdriet is het ding met veren is een debuut om nooit meer te vergeten. 'We missen onze moeder, we houden van onze vader, we zwaaien naar kraaien. Zo vreemd is dat niet.'

Rouwen om het verlies van een geliefde, je baan, je gezondheid. Verdriet hebben omdat je kinderloos of single bent. Niemand heeft gestudeerd voor verdriet hebben en rouwen. Toch krijgen we er allemaal mee te maken. Er zijn mensen die zeggen dat het een weg is die je moet afleggen, maar verdriet lijkt vaak meer op een doolhof. Of een wenteltrap: soms denk je dat je in het - zelfde kringetje ronddraait, maar als je goed kijkt, verandert het perspectief toch. Rouwen is een persoonlijk antwoord op leed. Niemand kan je voorschrijven hoe het moet, maar er zijn wel een paar dingen die kunnen helpen.Daarover gaat dit boek. Het is bedoeld als steun, om je eigen weg te vinden in het onherbergzame land van verdriet. Er komen veel mensen aan het woord die ervaring hebben met verdriet en een weg zochten om verder te gaan.De auteur houdt zich daarbij vast aan de Grote Verhalen uit de christelijke traditie die al eeuwenlang richting wijzen. Die geven geen antwoord op alle vragen over kwaad en lijden,

In dit nieuwste album zet de auteur Manu Larcenet zijn zoektocht naar inspiratie voort. Deze keer ensceneert hij op een rustigere en meer lineaire manier zijn overpeinzingen en zijn hereniging met zijn familie. Een zeldzame mengeling van humor en tederheid, en een verrassende finale vol zelfspot.

Deze gids staat vol met dingen waar je liever niet aan denkt als je kanker hebt, maar waarmee je nu eenmaal te maken krijgt. Arts kiezen, second opinion aanvragen, doorgronden van medische dossiers, zoeken naar nieuwe behandelingen, re-integratie, aanvragen van een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid: dat gaat misschien nog. Maar we gaan het ook hebben over zorgverzekeringen, uitvaart, testament, wilsbeschikkingen, stopzetten van lidmaatschappen en abonnementen, en overdragen van je verzekeringen. Hoe je al die dingen goed regelt, zodat je er minder stress van hebt, goede keuzes kunt maken en beslissingen neemt waar je achter kunt staan, zodat je er geen spijt van krijgt. Want dubbel verdriet is niet nodig. Kanker heb je niet alleen. Deze praktische gids is ook voor je familie en vrienden geschreven, zodat ze je goed kunnen helpen. Carolien Hovenier weet waarover ze het heeft. Sinds september 2018 heeft ze eierstokkanker, fase IV. Carolien heeft veel dingen zelf uit moeten zoeken en

Op het moment dat ik de eerste bandoneon op mijn schoot plaatste, was het liefde op het eerste gezicht. Een en al vakwerk. Duitse gründlichkeit van vooroorlogse makelij. Maar het allerbelangrijkste element was natuurlijk de klank, want die is werkelijk fenomenaal. Een klank die rechtstreeks doordringt tot het hart. Wil Boonstra beschrijft in dit boek zijn bijzondere avonturen als bespeler van dit exotische instrument. In een humoristische stijl met oog voor details vertelt hij over zijn waar gebeurde avonturen met diverse Zuid-Amerikaanse artiesten. Hij heeft zich hierbij beperkt tot de meest absurdistische taferelen, die hij terloops lardeert met historische feiten over de tango, de bandoneon, Argentinië en haar bewoners. Want het is de bandoneon die hem keer op keer in onmogelijke situaties doet belanden. Zoals bij de opening van zijn verhaal, waarbij hij 's middags nietsvermoedend naar een relatief kleine opdracht gaat, om zichzelf vervolgens uren later terug te vinden in een ruimte