Schrijven is schrappen - Hans Hogenkamp - ebook

Schrijven is schrappen is een bekend schrijfdogma, maar hoe werkt dit in de praktijk? En hoe ver strekt deze regel zich uit? Heel ver, betoogt schrijver en schrijfdocent Hans Hogenkamp: niet alleen op het gebied van woorden, zinnen en alinea's, maar ook op het gebied van scènes, tijd, personages, verhaallijnen, locaties en thema's. Door te suggereren, te doseren en je vertelmiddelen zo functioneel mogelijk in te zetten, kunnen schrijvers de zeggingskracht van hun verhalen en romans sterk vergroten. In Schrijven is schrappen geeft Hans Hogenkamp tal van inzichten, ideeën en tips die de effectiviteit en zeggingskracht van fictieschrijvers zullen verhogen. Schrappen: de snelste en makkelijkste manier om je verhaal te verbeteren.

Is de literatuur nog wel veilig voor ingrepen door uitgevers en sensitivity readers? Die vraag werd voorjaar 2023 actueel door de rel over het censureren van romans van Roald Dahl. Is literatuur dan heilig, was tegelijkertijd de kwestie in het licht van laaggeletterdheid en ontlezing? Aan de hand van een ontdekkingstocht langs de editiegeschiedenis van de Max Havelaar (1860) van Multatuli én een proeve van sensitivity reading van deze roman, onderzoekt Jacqueline Bel de materie. Spoiler: deskundigheid gaat boven sensitiviteit. Prof. dr. Jacqueline Bel is hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam waar zij de Multatuli-leerstoel bekleedt. Zij is gespecialiseerd in de literatuur van het fin de siècle, de eerste helft van de twintigste eeuw, de twee wereldoorlogen en de (post)koloniale literatuur.

Leren schrijven valt in het begin niet mee. Een goed leesbaar handschrift begint bij een goed ontwikkelde fijne motoriek. En daar kan dit boek bij helpen! Aan de hand van verschillende opdrachten, die oplopen in moeilijkheidsgraad, oefen je het schrijven in blokletters. De opdrachten zijn leuk, grappig en uitdagend en vergroten zo het schrijfplezier.

Zonder vorm geen inhoud. En zonder stijl geen verhaal. Om een tekst een gebeurtenis te talen worden is dynamiek nodig, en die is alleen voelbaar door een strak gedoseerd ritme. Schrijven is, los van het verhaal, vooral ritme: het ritme van zinnen, passages en personages - de afwisseling van rust en handeling, van snelheid en traagheid. In dit boek schetst Verbogt hoe ritme afhankelijk is van het doel van passages, van sfeer, stemming, motieven en plaats van handeling. 'Alles heeft een ritme.

Ga je bijna naar groep 3? Dan kun je alvast beginnen met oefenen! Dit vrolijke boekje Boek Zo Leuk Is Oefenen Schrijven (5-6 Jaar) maakt dat extra leuk. Dit boekje bevat heel veel leuke oefeningen: Lussen tekenen Letters schrijven Cirkels...

Je leert: - het verschil tussen informeel en formeel taalgebruik; - wat een hoofdgedachte is; - waar een goede website aan voldoet; - veel over zakelijke brieven en e-mails; - wanneer je hoofdletters en leestekens gebruikt; - hoe je een artikel schrijft.

Clementoni Ik Leren Schrijven"Ik leer schrijven" is een eenvoudig en intuïtief spel waarmee kinderen leren schrijven. Dankzij de herbruikbare kaarten met vele schrijf- en rekenoefeningen ontwikkelt het kind spelenderwijs de fijne motoriek en logica. 16 oefenkaartenUitwisbare stiftSponsjeGids met spelsuggestiesGeschikt voor kinderen vanaf 4 jaar

Schrijven in stappen biedt een gedetailleerde beschrijving van de stappen die gezet kunnen worden om een goed literatuurverslag te maken. Uitgaande van de drie schrijfrondes - voorbereiden, schrijven en herschrijven - geeft de auteur aan hoe studenten van een onderwerp tot een complete tekst kunnen komen. Daarbij worden van elke stap alle uit te voeren activiteiten beschreven. Met behulp van de per ronde opgenomen checklist kan de schrijver eenvoudig het resultaat van zijn eigen stappen controleren. Voor deze vierde druk is dankbaar gebruikgemaakt van adviezen van docenten van de verschillende faculteiten, scholen en opleidingen waar studenten werken met het boek. Zo wordt eerder stilgestaan bij het (online) zoeken naar literatuur en uitgebreider ingegaan op het vinden, beoordelen en vastleggen van verschillende soorten (digitale) bronnen. De gebruikte verwijsstijl is die van de American Psychological Association (APA).

In 1459 vatte Maria van Pee, kanunnikes in het Brusselse klooster Jericho, het plan op de preken van haar rector en biechtvader Jan Storm uit haar geheugen op te schrijven. Ze stond daarmee aan de wieg van een eeuwenlange traditie in het convent die het omvangrijkste corpus biechtvaderpreken uit de Nederlanden heeft opgeleverd. De collectie is uniek vanwege de naamsvermelding van nagenoeg alle betrokken priesters en zusters en de uitgebreide prologen. Hierin geven de zusters aan, dat zij schreven om het werk van hun biechtvaders niet verloren te laten gaan, uit eerbetoon aan hen en God, en voor hun eigen zielenheil en dat van hun medezusters. Patricia Stoop analyseert de manier waarop de zusters te werk gingen bij het noteren van de preken. Zij laat zien, dat de prekencollecties resultaat zijn van een collectief schrijverschap en dat zij het zwaartepunt vormen van een veel bredere schrijfcultuur in het klooster.