Rechterlijke discretie - P.S. Bakker - ebook

Bij zijn taakuitoefening is de rechter gebonden aan het objectieve recht. Niet temin is ook een zekere bewegingsruimte en discretie aan de rechterlijke taak inherent. In deze rede komt de vraag aan de orde of deze rechterlijke vrijheid nu een last vormt of wellicht als een zegen kan worden beschouwd. Daarnaast wordt ingegaan op de vraag hoe de rechter verantwoord met deze vrijheid om kan gaan. Kern boodschap is dat de vrijheid van de rechter steeds een gegeven vrijheid is, die hij dient aan te wenden ten dienste van de rechts gemeenschap en dat rechterlijke vrijheid onontbeerlijk is voor de instandhouding en evolutie van het recht als (levend) systeem.

De intensiteit van de rechterlijke toetsing in asielzaken is sinds de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 onderwerp van kritische discussie. De bestuursrechter toetst het bestuurlijk oordeel over de geloofwaardigheid van een asielrelaas terughoudend, zij het dat deze toetsing sinds de implementatie van de herziene Procedurerichtlijn in 2015 minder terughoudend is dan voorheen. In dit boek geeft de auteur de juridische achtergrond weer van de terughoudende rechterlijke toetsing in asielzaken en biedt zij aan de hand van het uitgevoerde jurisprudentieonderzoek een nieuw inzicht in de intensiteit van de rechterlijke toetsing in asielzaken. Dit inzicht is actueel omdat sprake is van een verschil tussen de Nederlandse toetsing, de vereiste Unierechtelijke toetsing en de toetsing van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in asielzaken. Ook verrijkt het verkregen inzicht algemeen bestuursrechtelijke theorie over bestuurlijke beslissingsruimte en rechterlijke toetsing. Een boek voor

Sinds 1 juli 2012 kunnen feitenrechters in civiele zaken prejudiciële vragen aan de Hoge Raad stellen. Wat heeft dat instrument inmiddels opgeleverd? Hoe functioneert het? Voldoet het aan de verwachtingen? Wat is er te verbeteren? Die vragen stonden centraal tijdens een symposium op 8 juli 2022 ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de prejudiciële procedure. De perspectieven van alle hoofdrolspelers kwamen daarbij aan bod. Ervaringen en ideeën van de vragenstellende rechters, de cassatieadvocatuur, het Parket bij de Hoge Raad en de civiele kamer zijn belicht door respectievelijk Han Jongeneel, Jan-Paul Heering, Ruth de Bock en Tanja Tanja-van den Broek. Het geheel werd voorafgegaan door een inleidende beschouwing vanuit de wetenschap door Ivo Giesen. De aanwezigen hebben gestemd over stellingen van de sprekers. Deze bundel bevat uitwerkingen van deze vijf voordrachten en daarnaast zeven bijdragen van anderen. Jan Vranken & Marnix Snel gaan na of de verwachtingen over de invloed

Een omgangsregeling met een konijn, een buurvrouw met maar liefst 17 katten, en rechter die ter zitting grappen maakt, een kleuterruzie in de zandbak, zomaar een greep uit de 33 bijzondere, humoristische en opvallende rechterlijke uitspraken die dit boek bevat. Uit dit boek blijkt dat rechtspreken, hoewel een serieuze aangelegenheid, ook veel amusante en soms zelfs hilarische momenten kan opleveren. Het boek is daarmee een ideaal cadeau voor advocaten, rechters, juridisch medewerkers, rechtenstudenten en andere juridisch geïnteresseerden. Kees Engel werkt als wetenschappelijk medewerker bij JPR Advocaten en is als promovendus verbonden aan de Open Universiteit.

Een rechter die een muntje opgooit, een man die meerdere rechters wraakt vanwege hun voorletters, de vraag of een ondiepe kuil in een bos als woning moet worden aangemerkt en een geschil over de waarde van een genuttigd diner. Ook uit dit tweede deel van 33 bijzondere, humoristische en opvallende rechterlijke uitspraken blijkt dat rechtspreken, hoewel een serieuze aangelegenheid, veel amusante en soms zelfs hilarische momenten kan opleveren. Het boek is daarmee een ideaal cadeau voor advocaten, rechters, juridisch medewerkers, rechtenstudenten en andere juridisch geïnteresseerden.

Dit rapport - uitgebracht in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het Ministerie van Veiligheid en Justitie - heeft betrekking op de vragen of een wijziging van de inrichting van de tenlastelegging en een versoepeling van de huidige invulling van de grondslagleer mogelijk en wenselijk zijn. Daarbij is in het bijzonder onderzocht op welke manier de nadelen van de strikte interpretatie van de grondslagleer in Nederland kunnen worden weggenomen, zonder afbreuk te doen aan de informatie- en afbakeningsfunctie van de tenlastelegging en zonder het strafproces aanzienlijk te vertragen. Deze vragen zijn mede beantwoord aan de hand van de resultaten van een rechtsvergelijkend onderzoek. Het onderzoek laat zien dat rechters in België, Frankrijk, Italië en Duitsland weliswaar eveneens aan de grondslag van de tenlastelegging gebonden zijn, maar dat deze binding minder strikt is dan in Nederland. Onderzocht is op welke manier de rechter in de genoemde

Peter Venmans onderzoekt in 'Discretie' wat discretie betekent in de verschillende domeinen van ons dagelijks leven. Onze tijd houdt van transparantie en duidelijkheid. Van zwart op wit. Van alles of niets. We willen alles weten, alles zien, alles naar buiten brengen. Discretie is uit de gratie geraakt. En toch, zo luidt de stelling van dit boek, maakt discretie ons leven waardevol. Soms is het beter om niet voluit te gaan, niet alles te geven, zodat een ruimte kan ontstaan waarin we ons veilig voelen en waarin ook anderen kunnen gedijen. Misschien zijn het zelfs onze geheimen die ons maken tot wie we zijn. Discretie is een prikkelend filosofisch essay over een deugd die verloren dreigt te gaan maar waar we meer dan ooit behoefte aan hebben.

Anders dan soms gedacht biedt het recht, of meer in zijn algemeenheid regelgeving, lang niet altijd de zekerheid en de duidelijkheid die mensen er van verwachten of van zouden wensen. Regels en situaties waarop de regels toegepast moeten worden, moeten worden geïnterpreteerd door handhavers en toezichthouders waarna er een beslissing volgt om de regel al dan niet toe te passen en zo ja, hoe. Deze beoordelingsvrijheid, die inherent is aan het recht maar soms ook door de wetgever expliciet wordt gecreëerd door te werken met open normen of proactieve controlebevoegdheden, wordt ook wel aangeduid als het bestaan van discretionaire ruimte. In haar oratie pleit van der Woude voor een holistische benadering van discretionaire ruimte, als ware het een keten van interacterende beslissingen genomen door verschillende actoren en op verschillende niveaus (individueel, organisatorisch, lokaal, nationaal en supranationaal). Op deze manier kan een goed beeld worden geschetst van de impact van