Over nut en nadeel van de sociologie voor het leven - Willem Schinkel - ebook

In de sociologie is de samenleving als God. Zij is overal, maar niemand heeft haar ooit gezien. Tegen dit 'sociologische geloof' in pleit Schinkel voor een speculatieve verbeelding die het sociologische denken weer publiek relevant maakt. Het sociale leven is niet opgesloten in de gefixeerde container van de samenleving: het is een connectief leven dat zichzelf via creatieve verbeelding transformeert. De sociologie moet zich opnieuw uitvinden, en Schinkel wijst daartoe de weg. Willem Schinkel (1976) is hoogleraar sociologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Eerdere boeken van zijn hand zijn Denken in een tijd van sociale hypochondrie en De nieuwe democratie.

De socioloog bestudeert hoe wij samenleven. Dat doet hij niet met neutrale blik. Zijn kijken is gevormd door zijn perspectief, de vragen waarmee hij de werkelijkheid tegemoet treedt, de begrippen waarmee hij het samenleven benadert. Met De maatschappij van de sociologie schreef Rudi Laermans een boeiende inleiding in de grondslagen van die sociologische perspectieven. Aan de hand van het werk van drie grootmeesters van de sociologie - Karl Marx, Émile Durkheim en Max Weber - voert Laermans de lezer langs de voornaamste problemen in en debatten over de methode van deze wetenschap. Hij gaat daarbij uitgebreid in op de basisvragen en -begrippen van de sociologie. Ook de geschiedenis van deze wetenschap komt aan bod, evenals de manier waarop deze wetenschap zich onderscheidt van andere 'sociale wetenschappen' als de politicologie, de communicatiewetenschap en de antropologie. Rudi Laermans is hoogleraar sociologie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Bij Uitgeverij Boom verschenen van

Nietzsches traktaat is een enthousiast betoog over het nut of het nadeel van te veel of te weinig geschiedenis, van te veel of te weinig historisch besef. Voor onze omgang met de geschiedenis maakt en beschrijft hij de drie, sedertdien gekende onderscheidingen: de kritische omgang met ons verleden ('alles moet anders'), de verering van het verleden (van helden en monumentenzorg), en de antiquarische vergaarzucht ('alles wat oud is, is het waard om te bewaren'). Het traktaat van Nietzsche (1844-1900) dwingt ons ook om onze omgang met onze eigen herinneringen en vooruitzichten kritisch in ogenschouw te nemen. Nietzsche is in dit traktaat tegelijk psycholoog van de laat-moderne historische cultuur als veldheer die het liefst met de onhistorische dadendrang van de jeugd ten strijde strijkt. Tegen de keer is het traktaat, omdat het zich keert tegen de last van de geschiedenis die ons belemmert in ons denken en handelen. Deze nieuwe uitgave is voorzien van een indringend en fraai essay van