Niemands kind - Ingrid von Oelhafen - ebook

In 1942 werd de negen maanden oude Erika Matko door SS-artsen weggehaald bij haar ouders uit Joegoslavië. Ze werd ontvoerd naar nazi-Duitsland en opgenomen in het geheime project Lebensborn.

In 1942 werd de negen maanden oude Erika Matko door SS-artsen weggehaald bij haar ouders uit Joegoslavië. Ze werd ontvoerd naar nazi-Duitsland en opgenomen in Heinrich Himmlers geheime project Lebensborn, het naziprogramma voor 'germanisering' van niet-Duitse kinderen. Met haar blonde haren en blauwe ogen was Erika de perfecte kandidaat om een 'kind van Hitler' te worden. Erika groeit op als Ingrid von Oelhafen. Pas op latere leeftijd durft ze de zoektocht naar haar ware identiteit aan. Dan blijkt dat er in haar geboortedorp al die tijd een Erika Matko heeft geleefd; haar naam, haar ouders, haar leven...

Indrukwekkende en meeslepende jeugdroman over de angst dat niemand je ooit begrijpen zal.

Nieuwe dierenverhalen van Toon Tellegen voor jong en oud, voorzien van sierlijke vulpentekeningen door Annemarie van Haeringen.

Er zijn dagen in het jaar waarop niemand jarig is. Op een van die dagen zitten de dieren zwijgend bij elkaar. Totdat de krekel plotseling opspringt en roept: 'Maar als er niemand jarig is, waarom vieren we dan niet de verjaardag van niemand?'Het feest is een groot succes, en vanaf dat moment vieren ze jaarlijks niemands verjaardag alsof het een verjaardag van een van hen is. De kakkerlak hoopt altijd op beschimmelde cadeaus, de slak wenst dat op zijn verjaardag de tijd stilstaat, want hij heeft zo'n hekel aan alles wat voorbijgaat, en de mammoet viert nu ook zijn achtendertigduizendzeshonderdzevenenveertigste verjaardag het liefst ver weg in zijn eentje.De juweeltjes van verhalen zijn van sierlijke vulpentekeningen voorzien door Annemarie van Haeringen.

Ik krijg altijd de schuld. Omdat ik schreeuw, kwaad word, met dingen ga smijten, wegloop. Alsof het daarmee begint. Alsof ik dat zomaar doe, voor mijn lol of zo. Dat slaat toch nergens op? Ik word er gek van. Maar niemand vraagt aan mij waaróm ik schreeuw. Hoe het gekomen is. Goed. Dan vraag ik het. Hoe is het gekomen? Heb je een maandje? Ja hoor. Als het moet. Liesbeth is opgenomen. Waarom? Wat is er met haar aan de hand? En wat is er gebeurd op Valentijnsdag? Uit Liesbeths verhaal rijst een kwetsbaar meisje op. Een meisje dat opgroeit in een bijzonder gezin. Een meisje dat meer ziet en begrijpt dan de mensen om haar heen. Een meisje dat eigenlijk maar één ding wil: iemand die luistert.

Er zijn dagen in het jaar waarop niemand jarig is. Op een van die dagen zitten de dieren zwijgend bij elkaar. Totdat de krekel plotseling opspringt en roept: 'Maar als er niemand jarig is, waarom vieren we dan niet de verjaardag van niemand?' Het feest is een groot succes, en vanaf dat moment vieren ze jaarlijks niemands verjaardag alsof het een verjaardag van een van hen is. De kakkerlak hoopt altijd op beschimmelde cadeaus, de slak wenst dat op zijn verjaardag de tijd stilstaat, want hij heeft zo'n hekel aan alles wat voorbijgaat, en de mammoet viert nu ook zijn achtendertigduizendzeshonderdzevenenveertigste verjaardag het liefst ver weg in zijn eentje. De juweeltjes van verhalen zijn van sierlijke vulpentekeningen voorzien door Annemarie van Haeringen.

De geboren Fries en gereformeerde boerenzoon Pieter Sjoerds Gerbrandy (1885-1961) was minister-president in de moeilijkste periode van de Nederlandse geschiedenis, van 1940 tot 1945. Als hoofd van het kabinet in ballingschap in Londen weigerde hij zich neer te leggen bij de gedachte dat Nederland verslagen zou zijn. In talloze toespraken voor Radio Oranje spoorde hij zijn landgenoten in bezet gebied aan moed te houden. Hij regeerde zonder parlement, maar mét koningin Wilhelmina, die door haar vernieuwingsdrift in conflict kwam met de koppige Gerbrandy. Het was niet gemakkelijk om met hem samen te werken: hij was een weinig tactvolle, tegendraadse figuur. Niettemin genoot hij grote populariteit; hij werd beschouwd als het icoon van de Tweede Wereldoorlog, zoals Churchill in Engeland. Zijn borstbeeld siert daarom tezamen met dat van Wilhelmina de ingang van het Tweede Kamergebouw als blijvende herinnering aan de oorlogsjaren.