Liever moe dan lui - Erik Scherder - ebook

Artificiële Intelligentie (AI) is een wereldwijde hype. Maar is het goed voor je hersenen? En voor je lijf? Nee! Erik Scherder noemt AI daarom Afnemende Intelligentie. We zitten massaal voor een scherm, worden mentaal en fysiek steeds minder uitgedaagd - en we genieten ervan! We zijn liever lui dan moe. Moet dat niet andersom? Moeten we niet juist moeite blijven doen? Het antwoord is volmondig ja! Is het tij nog te keren? Van de oermens hebben we geleerd om efficiënt te zijn: eerst een plan maken, dan jagen, en daarna eten en uitrusten. Het leven draaide om efficiëntie en snelheid. Dat zit nog altijd in ons DNA. Maar voedsel wordt nu tot in de keuken bezorgd. Is dat efficiënt? En moeten we daarvan bijkomen? Absoluut niet! Hoe minder we hoeven te doen, hoe beter. Of niet?Erik Scherder zet ons op zijn unieke manier aan het denken. In zijn bekende, aanstekelijke en energieke stijl bespreekt hij de meest recente onderzoeken in zijn vakgebied. Scherders enthousiasme en aansporingen laten ni…

Artificiële Intelligentie (AI) is een wereldwijde hype. Maar is het goed voor je hersenen? En voor je lijf? Nee! Erik Scherder noemt AI daarom Afnemende Intelligentie. We zitten massaal voor een scherm, worden mentaal en fysiek steeds minder uitgedaagd - en we genieten ervan! We zijn liever lui dan moe. Moet dat niet andersom? Moeten we niet juist moeite blijven doen? Het antwoord is volmondig ja! Is het tij nog te keren? Van de oermens hebben we geleerd om efficiënt te zijn: eerst een plan maken, dan jagen, en daarna eten en uitrusten. Het leven draaide om efficiëntie en snelheid. Dat zit nog altijd in ons DNA. Maar voedsel wordt nu tot in de keuken bezorgd. Is dat efficiënt? En moeten we daarvan bijkomen? Absoluut niet! Hoe minder we hoeven te doen, hoe beter. Of niet? Erik Scherder zet ons op zijn unieke manier aan het denken. In zijn bekende, aanstekelijke en energieke stijl bespreekt hij de meest recente onderzoeken in zijn vakgebied. Scherders enthousiasme en aansporingen laten

Blijf denken! Door : Erik Scherder Artificiële Intelligentie (AI) is een wereldwijde hype. Maar is het goed voor je hersenen? En voor je lijf? Nee! Erik Scherder noemt AI daarom Afnemende Intelligentie. We zitten massaal voor een scherm, worden mentaal en fysiek steeds minder uitgedaagd - en we genieten ervan! We zijn liever lui dan moe. Moet dat niet andersom? Moeten we niet juist moeite blijven doen? Het antwoord is volmondig ja! Is het tij nog te keren? Van de oermens hebben we geleerd om efficiënt te zijn: eerst een plan maken, dan jagen, en daarna eten en uitrusten. Het leven draaide om efficiëntie en snelheid. Dat zit nog altijd in ons DNA. Maar voedsel wordt nu tot in de keuken bezorgd. Is dat efficiënt? En moeten we daarvan bijkomen? Absoluut niet! Hoe minder we hoeven te doen, hoe beter. Of niet? Erik Scherder zet ons op zijn unieke manier aan het denken. In zijn bekende, aanstekelijke en energieke stijl bespreekt hij de meest recente onderzoeken in zijn vakgebied. Scherders e…

Een familie van fanatieke nazi's hield van haar als van een eigen dochter. Zelf werd ze verliefd op een Duitse ingenieur met een speldje van Hitlers partij in het knoopsgat van zijn revers. Anni Gmitruk, Volksduitse uit oostelijk Polen, vertelde niemand wie ze werkelijk was: Mala Rivka Kizel, een joods meisje uit een groot orthodox gezin in Warschau.Terwijl haar familie werd omgebracht, wist Mala door een mix van veerkracht, taalgevoel, geluk en charme te ontkomen aan Duitse soldaten, een Oekraïense verrader en de hooivork van een antisemitische boer. Via Israël belandde ze uiteindelijk in Amstelveen, waar ze nog altijd woont.Liever dier dan mens is de zoektocht naar het onwaarschijnlijke overlevingsverhaal van een uitzonderlijke vrouw. Met haar herinneringen ging Pieter van Os op een reis in de tijd door Europa en drong diep door in de altijd weer terugkerende obsessie met identiteit, nationaliteit en volksaard.Pieter van Os schrijft voor NRC Handelsblad en De Groene Amsterdammer. Hij…

Jack Reacher keert terug in Liever dood dan levend, de gloednieuwe zesentwintigste thriller van bestsellerauteurs en broers Lee en Andrew Child.

Liever zot dan zombie.' Een titel die er geen doekjes om windt. Schrijver en artiest Andy Buyst is ervaringsdeskundige en laat in zijn eerste boek meteen zijn hart aan het woord nadat hij als opvoeder met twaalf jaar ervaring plots aan de andere kant van de hulpverlening kwam te staan... Hij vertelt eerlijk en puur over de psychoses die hij ervaren heeft waardoor het een rauw, maar prachtig, openhartig én verrassend hoopvol verhaal geworden is. Want er is licht aan het einde van de soms toch wel donkere tunnel van de westerse geestelijke gezondheidszorg. Het kan namelijk anders volgens hem; voornamelijk door terug te gaan naar onze essentie en dat liefst in verbinding met de natuur. Pure levenskunst... Met evenveel nadruk op leven als kunst, want in het boek schrijft hij niet alleen over het leven zelf, maar voegde hij ook zelfgeschreven liedjesteksten toe die je tot in je ziel zullen raken. Andy is dus een man met een stevige rugzak. Al zit er ondertussen voornamelijk levenswijsheid

Jack Reacher is niet iemand die snel terugdeinst. Dus wanneer een schimmig gezelschap opduikt, twijfelt Reacher geen moment om ze een lesje te leren. Maar met Reacher als tegenstander ben je liever dood dan levend… Vol meedogenloze actie, aangrijpende mysteries en talloze nieuwe vijanden. Lee Child (1954) kreeg in 2013 voor zijn gehele oeuvre de Diamond Dagger Award en in 2017 ontving hij de International Thriller Award for Lifetime Achievement. Liever dood dan levend is de tweede Jack Reacher-thriller die hij schrijft met zijn broer Andrew Child.

VERROTTE VUIST Er is niet veel meer van over. Die rechtse heb ik stukgeslagen bij het boksen. Gebroken ook. Dat is nooit meer goed gekomme. Die hand heb een vermogen gekost. Twee en een halve ton aan operaties. Ik ben er acht keer aan geopereerd. Door die paardenslager van een Strikwerda. Eigen schuld. Ik trainde zelden met zwachtels. Als je te hard slaat voor je vezels, dan gaat je bindweefsel scheuren en komt er vocht tussen. En als er weer eens iets gebroken was, verwaarloosde ik het genezingsproces. Mijn pink staat haaks op mijn hand en mijn ring- en middelvinger heb ik na het boksen nooit meer kennen strekken. Tis alleen lastig als je iemand een hand moet geven. Krijgen ze zoʼn slap pootje van me. Een kerel in de kroeg vroeg of ik polio had. Krijg jij de tering maar, zei ik. Ben Zwezerijnen, juni 2020

Een familie van fanatieke nazi's hield van haar als van een eigen dochter. Zelf werd ze verliefd op een Duitse ingenieur met een speldje van Hitlers partij in het knoopsgat van zijn revers. Anni Gmitruk, Volksduitse uit oostelijk Polen, vertelde niemand wie ze werkelijk was: Mala Rivka Kizel, een joods meisje uit een groot orthodox gezin in Warschau. Terwijl haar familie werd omgebracht, wist Mala door een mix van veerkracht, taalgevoel, geluk en charme te ontkomen aan Duitse soldaten, een Oekraïense verrader en de hooivork van een antisemitische boer. Via Israël belandde ze uiteindelijk in Amstelveen, waar ze nog altijd woont. Liever dier dan mens is de zoektocht naar het onwaarschijnlijke overlevingsverhaal van een uitzonderlijke vrouw. Met haar herinneringen ging Pieter van Os op een reis in de tijd door Europa en drong diep door in de altijd weer terugkerende obsessie met identiteit, nationaliteit en volksaard. Pieter van Os schrijft voor NRC Handelsblad en De Groene Amsterdammer.

Dit boek geeft een meeslepend en vaak verrassend beeld van de kleine ondernemer tussen 1920 en 1970, een grote beroepsgroep waarmee iedereen te maken had en die steeds zeldzamer is geworden. Tot de vele ontdekkingen die Tessel Pollmann deed, hoort de betekenis van vrouwen en kinderen voor de kleine ondernemingen. Lang voor de tweede feministische golf van de jaren zestig waren deze vrouwen gewoon aan het werk. Ze stonden achter de toonbank, maakten de kas op en beslisten mee als de winkel vernieuwd moest worden. Daar hadden ze de hulp van hun (schoolgaande) kinderen hard bij nodig; veel bedrijven zouden het zonder hen niet hebben gered. Opvallend is ook dat de kleine zelfstandigen geen aparte klasse vormden, ze waren vermengd met de arbeidersklasse. Soms had de vrouw een cafeetje terwijl haar man dagloner was, of runde de vrouw van een fabrieksarbeider een tabakswinkel. Liever kleine baas dan grote knecht biedt een andere kijk op een groep mensen die iedereen kende maar waarvan we