Leven en de dood in de ast - Stijn Streuvels - ebook

Fotografisch oeuvre van dubbeltalent Stijn Streuvels blijft fascineren“Je denkt Stijn Streuvels zo ongeveer te kennen, en dan dit. De schrijver die zijn tijd en zijn streek even liefdevol als onverbiddelijk zag en doorzag, bleek ook nog eens fotograaf. Voor alles was Stijn Streuvels natuurlijk een getalenteerde kijker en als fotograaf liet hij ons intiem met hem meekijken. Hoe adembenemend dichtbij komt hier zijn wereld van gisteren, wat een openhartige schoonheid zit in die zorgvuldig gekadreerde blik op zijn geliefden, en op zichzelf. Je ziet de spanning en het plezier tussen model en fotograaf, je voelt Streuvels glimlachend de adem inhouden achter de camera. Dit boek is een tijdloos document om in rond te dwalen.”- Guinevere Claeys, journalist De Standaard der LetterenIn oktober 2021 is het 150 jaar geleden dat Stijn Streuvels (1871-1969) geboren werd. Streuvels was niet alleen een begenadigde en gevierde schrijver maar ook een getalenteerde fotograaf. Streuvels volgde de evolutie

Drie arbeiders sluiten zich op in een droogoven voor cichoreiwortels. Terwijl buiten de regen en wind tekeergaan, moeten ze in de ast de pulp omwoelen en het vuur gaande houden. Wanneer een zwerver binnenstapt op zoek naar een schuilplaats voor de nacht, zet dat de werkers aan het denken over de zin van het bestaan. Stijn Streuvels' Het leven en de dood in de ast behoort tot dé klassiekers van de Nederlandse literatuur. De novelle is een karakterstudie van het dorpsleven, en blijft zonder verpozen overeind als een meestervertelling over het vergankelijke leven. Het ellendige eentonige ritme van het drogen, de onrustige nacht tussen droom en werkelijkheid. Ivan Petrus Adriaenssens laat het verhaal van de pagina's spatten, bijna zonder een woord te gebruiken. MET DE VOLLEDIGE NOVELLE ACHTERAAN IN HET BOEK

'Bij nachte wordt een mensch bovendien te veel geplaagd door nare gepeinzen die lijk spoken uit de donkerte opkomen, en die men niet verjagen kan.' In Stijn Streuvels' klassieker Het leven en de dood in den ast beleven drie landarbeiders een nacht tussen droom en werkelijkheid in een ast. Na de dood van een landloper worden ze geconfronteerd met de vergankelijkheid van het leven. Het besef groeit dat hun levens getekend worden door eenzaamheid en ontgoochelingen, door onrechten armoede. Maar daar open met elkaar over praten lukt niet. Het leven en de dood in den ast uit 1926 heeft niets van zijn kracht verloren. Vandaag, in economisch onzekere tijden, is deze novelle nog steeds relevant. In deze door dr. Els van Damme en prof. dr. Yves T'Sjoen verzorgde teksteditie kunt u ook de originele rijkdom van Streuvels' taal herontdekken. Met een inleiding door schrijver Koen Peeters.

Mooie gedichten van Jacques Smeets

Wanneer je hoort dat je zelf of een naaste binnenkort sterft, staat de wereld op zijn kop. Je moet de dood onder ogen zien, je opnieuw verhouden tot jezelf én tot de mensen om je heen. Hoe geef je nog zin en betekenis aan het leven dat je rest? Hoe gaan geliefden om met de naderende dood; hoe vul je de toekomst verder in zonder je partner? En hoe kun je als zorgverlener deze mensen en hun familie in het zicht van de dood bijstaan?

De Cocks avonddienst zit er bijna op als er een jonge vrouw zijn kamer binnenkomt met een ongewone mededeling: er is een bronzen sacrofaag van haar gestolen, een sacrofaag waarop een vloek rust…

Deel 70 in de Baantjer-serie, 'De Cock en de dood in gebed', met in de hoofdrol rechercheur De Cock en zijn assistent Vledder van bureau Warmoesstraat in Amsterdam. Een junk die gearresteerd is voor een beroving vertelt De Cock dat hij het geld nodig heeft voor zijn verslaafde vriendin. Hij bekent ook dat zij vijftigduizend euro heeft beloofd aan degene die haar vader vermoordt zodat zij met het geld van de erfenis kan afkicken. Midden in het verhoor stormt Vledder binnen. In de Keizersgracht drijft een lijk. De schoenveters van de dode zijn aan elkaar gebonden en de vingers van zijn gevouwen handen zijn met lijm aan elkaar geplakt. Het lichaam blijkt van Victor Handgraaf te zijn, een machtig en vermogend man. Aanleiding genoeg voor De Cock om op bezoek te gaan bij de verslaafde vriendin van de rovende junk: Willemijn Handgraaf. Op een zolderkamer ligt ze halfnaakt onder een laag vodden, maar ze vindt het niet nodig zich aan te kleden voor het gesprek met de oude rechercheur. Is het

Op het moment dat rechercheur De Cock zijn avonddienst wil afsluiten, om zich thuis bij zijn vrouw en een glas cognac te kunnen ontspannen, komt een jonge vrouw zijn kamer binnen. Zij is gespannen en gehaast en heeft een niet-alledaagse mededeling: er is een bronzen sacrofaag van haar gestolen, een sacrofaag waarop een vloek rust. Begripvol, maar ook enigszins sceptisch, horen De Cock en zijn onvolprezen assistent Vledder dit verhaal aan. Maar al spoedig verdwijnt elke twijfel: met die vloek is niets te veel gezegd. Een spoor van misdaad is het gevolg.

Avonturen in het leven na de dood is een krachtige reis naar spiritueel ontwaken, een moedige zoektocht naar antwoorden en verlichting. Het boek gaat de confrontatie aan met de oude aannames met betrekking tot de hemel en presenteert een uitgebreide nieuwe visie op ons zich voortzettende leven. Nadat William Buhlman, auteur van Adventures beyond the body, de diagnose kanker kreeg, zocht hij naar antwoorden op de mysteriën van ons bestaan na de dood. Hij confronteerde zijn sterfelijkheid en verkreeg diepgaande inzichten in wat er voorbij ons fysieke lichaam ligt. Onze reis naar het volgende leven vormt de basis van Avonturen in het leven na de dood. De auteur vertelt over zijn buitenlichamelijke ervaringen en lucide dromen, gezien door de ogen van een fictief karakter, Frank Brooks. De inzichten zijn soms verrassend, maar er is altijd een heldere boodschap: wij zijn krachtige spirituele wezens en we vormen zelf onze realiteit, nu en in de toekomst. Het doel van dit boek is om ons voor

Thomas Bryson en Dokter Ursula Bryson-Franke nodigen je uit om de dood aan te kijken. Om zo je eigen leven te zien. Het zien van je leven geeft kracht, inspiratie en energie. Hoe komt het toch dat wij in onze cultuur, opvoeding en scholing zo weinig aandacht hebben voor dat wat onvermijdelijk is? 'Iedere dag ben je een stap dichter bij je eigen dood' zo schrijft Thomas in het eerste deel van het boek. Is dat een gedachte om bang van te worden of geeft het kracht? En kun je volop leven als je bang wordt bij de gedachte aan je dood? In het boek beschrijven Thomas en Ursula hun ervaringen en inzichten in het werken in een hospice en het toepassen van systemische en boeddhistische kennis. En wie denkt dat dit vooral interessant is voor hospicemedewerkers en ritueelbegeleiders, vergist zich schromelijk! De voorbeelden gaan over echte mensen. Over hun echte leven. Over hun echte dood. Echter dan dit wordt het niet. Het relativeert de waan van de dag. De stress van een dead(!)line, het