Ira s bekentenis - Shoshi Breiner - ebook

Het nieuwe boek van Jessie Burton. Een krachtige en diep ontroerende roman over geheimen en verhalen vertellen, moederschap en vriendschap, en over hoe we onszelf verliezen en weer terugvinden.

Het leven van concertpianist Eduard loopt een flinke knauw op wanneer hij te horen krijgt wat er zich vroeger in Parijs allemaal met zijn moeder heeft afgespeeld. Een notariszoon, met wie zijn moeder een min of meer ongewenste relatie kreeg, schonk haar enerzijds een prachtige zoon, maar zadelde haar tegelijkertijd op met een hartverscheurend gevoel van twijfel. Als Eduard volwassen is en ondertussen in Nederland woont, trekt hij naar de Franse hoofdstad om op zoek te gaan naar zijn biologische vader. Nadat Eduard hem gevonden heeft, doet zijn vader hem zijn lotgevallen uit de doeken. Veel van Eduards vragen worden beantwoord, maar hij stuit echter ook op onbegrip, verdriet en een bittere waarheid. Hij hoopt dat de band met zijn verloren vader hersteld kan worden, maar is dit wel mogelijk na alles wat er gebeurd is?

In 1998 ontvoert, verkracht en wurgt Travis Boyette de zeventienjarige Nicole Yarber. Hij verstopt het lichaam zodat het nooit gevonden zal worden en kijkt vervolgens toe hoe de politie een onschuldige jongen, Donté Drumm, arresteert. De openbaar aanklager is zeker van zijn zaak, maar het bewijs is zwak. Wanneer Donté tegen alle verwachtingen toch wordt veroordeeld, haalt Travis opgelucht adem. Een onschuldige man verdwijnt achter de tralies, in afwachting van zijn executie, de dader gaat vrijuit. Maar dat was negen jaar geleden… Travis is net vrij uit de gevangenis, waar hij een straf uitzat voor een zedenmisdrijf, als hij hoort dat Donté over vier dagen geëxecuteerd zal worden. Voor het eerst in zijn leven besluit Travis te doen wat goed is en de moord op Nicole alsnog te bekennen. Maar hoe kan iemand die schuldig is de politie, aanklagers, rechters en politici ervan overtuigen dat ze op het punt staan een onschuldig persoon te executeren? Voor de flamboyante advocaat Robbie Flak,

De georganiseerde misdaad wordt zelden gehoord. Nu schuift deze sector Jan Zonderland naar voren, een erudiete woordvoerder die gelijk één ding duidelijk maakt: laffe roofmoorden en vergismoorden behoren niet tot het repertoire van de georganiseerde misdaad. Dat is meer iets voor de ongeorganiseerde misdaad. 'Wij doen ons werk zorgvuldig en werken volgens een erecode,' schrijft Zonderland. 'En ja, wij innen inderdaad een zekere contributie voor de bescherming die wij te bieden hebben. Anders dan de staat doen wij dat naar draagkracht.' Zonderland bindt vervolgens de strijd aan met de misdaadjournalistiek, met de woordvoerders van Justitie en met diverse overheden. Vooral het Openbaar Ministerie moet het in deze satire ontgelden. 'Als je goed kijkt, zul je zien dat het Openbaar Ministerie van oudsher in feite alleen enkele particuliere belangen behartigt, onder het mom het algemeen belang en de gerechtigheid te dienen. Dat is van een misdadigheid in een georganiseerd verband waar wij

De hoofdpersoon in 'Een nagelaten bekentenis' van Marcellus Emants is Willem Termeer, een 35-jarige man uit de gegoede burgerij zonder echt sociaal leven, die beweert zijn vrouw te hebben vermoord.

Boek 10 in de Cherringham-serie. Cherringhams geliefde priester sterft onverwacht. Jack en Sarah onderzoeken welke geheimen de priester mee het graf in nam. En wie wilde hem eigenlijk dood hebben…?

Laat ik u nu eens vertellen van mijn boek 'Een nagelaten bekentenis'. Dat is de geschiedenis van een dégénéré, die eindigt met zijn vrouw te vermoorden. Het begint met de woorden: 'ik heb mijn vrouw vermoord', en dan ontwikkelt hij zijn levensgeschiedenis: hoe hij tot die daad is gekomen. Het boek is goed gerecenseerd, maar het publiek vindt het verschrikkelijk, afschuwelijk, dat weet ik wel. En nu kunt u niet wéten; hòeveel brieven ik heb gekregen van menschen die zeggen: ik ben net zoo. Nog geen drie maanden geleden kreeg ik een brief uit Amsterdam: u weet niet hoe dankbaar of ik ben, dat ik dat boek gelezen heb. Ook kreeg ik een brief van een dame, die had een neef, en die neef was ook zoo. Of ik een vereeniging wou stichten die dergelijke dégénéré's onder haar hoede nam en door het leven leidde. Dat was natuurlijk niets voor mij... Maar aan den anderen kant hoorde ik van een dame, die had daar haar eigen man in herkend, en die man had zich zelf herkend en nu kwamen al die

Op 26 april 1916 hulde een jonge Portugese dichter zich in een Parijse hotelkamer in een smoking, slikte vijf flesjes strychnine en ging op bed liggen. Korte tijd later stierf hij, zesentwintig jaar oud. In De bekentenis van Lúcio geeft deze dichter, Mário de Sá-Carneiro, een visionair soort zelfportret in de schrijver Lúcio Vaz, hoofdpersoon in zijn novelle. Na een gevangenisstraf van tien jaar wegens moord te hebben uitgezeten besluit hij een bekentenis af te leggen. Hij wil nu eindelijk de ware toedracht uiteenzetten van de misdaad waarvoor hij ten onrechte is veroordeeld. En dan ontvouwt zich stukje bij beetje het verhaal van een liefde en een vriendschap. Van de vriendschap van Vaz met de dichter Ricardo de Loureiro en zijn liefde voor diens vrouw Marta. Vaz bekruipt het angstaanjagende gevoel dat hij het contact met de werkelijkheid aan het verliezen is en steeds vaker in de ban is van hallucinaties. Een dramatisch, mysterieus en verontrustend verhaal. over de schrijver: Mário de

Als Rousseau vijftien is trekt hij de wijde wereld in. Hij ontmoet mevrouw Warens, later zijn maîtresse, bekeert zich tot het katholicisme en vervult uiteenlopende baantjes om in zijn levensonderhoud te voorzien, van knecht tot huisleraar en van musicus tot gezantschapssecretaris in Venetië. Hij is voortdurend op reis en verblijft een jaar in ballingschap in Engeland. Zijn opera De dorpswaarzegger wordt in aanwezigheid van koning Lodewijk xv uitgevoerd. Met de roman Julie ou La Nouvelle Héloise stijgt zijn roem tot een hoogtepunt. Zijn terugkeer tot het protestantisme, zijn verlangen naar rust, zijn hoop en ambities: alles wordt in zijn autobiografie met een groot analytisch vermogen beschreven. Bestsellerschrijver Jean-Jacques Rousseau was een publieke figuur, over wie veel praatjes de ronde deden. Zijn reactie was geniaal: in Bekentenissen gooit hij zijn hele hebben en houden op straat, met een openhartigheid die daarvoor nooit vertoond was en ook nu nog verbazing wekt: hij gaat geen

Verlamd aan bed gekluisterd schreef Heinrich Heine enkele jaren voor zijn dood twee autobiografische teksten: Memoires en Bekentenissen. Hierin vertelt hij over zijn bewogen jeugd in Düsseldorf en biedt hij inzicht in zijn politieke, morele en religieuze denkbeelden. Het zijn nu eens stekelige en polemische getuigenissen, dan weer tere en openhartige herinneringen van een eeuwige buitenstaander uit wie, volgens de Bekentenissen, 'niets dan een dichter was geworden'. Deze twee geschriften worden voorafgegaan door het nawoord dat Heine schreef bij zijn laatste grote dichtbundel, Romanzero (1851), een even schrijnend als ironisch adieu aan zijn lezers: 'Wij zullen elkaar terugzien in een betere wereld, waar ik ook verwacht betere boeken voor u te schrijven.' Sprankelend, wijdlopig, nooit langdradig, lichtvoetig, zelden lichtzinnig en altijd geestig - dit bijeengebrachte proza uit het 'matrassengraf' is even springlevend als dat uit zijn ambulante dagen. De teksten werden vertaald,