In handen van de taliban - Joanie de Rijke - ebook

Valerie Crane vlucht naar een schilderachtig dorpje aan de Engelse kust om haar gebroken hart te helen.

Henk Reimers (1884-1954) was een officier in het Nederlandse leger. Toen hij zich begin 1914 vrijwillig opgaf om twee jaar deel te nemen aan een vredesmissie naar het net onafhankelijk geworden en onbekende Albanië was dat vooral voor het avontuur en het hoge salaris. Hij dacht met veertien collega-officieren Albanese gendarmes te gaan trainen voor de nieuwe regering en de net gearriveerde vorst. Een cursus inzicht in de geschiedenis en taal van het land, leren omgaan met de islamitische samenleving, met traditionele feodale bej's en verschillende rebellengroepen, ontbrak. Hij had geen idee in welk wespennest van tegenstrijdige belangen hij zou terechtgekomen. Reimers werd gedetacheerd in Elbasan, Midden-Albanië, maar kreeg ook opdracht om elders rebellen te verdrijven. Hij deed zijn uiterste best, maar had gebrek aan middelen en kampte met grote taal- en cultuurproblemen. Hij ergerde zich als beroepsofficier vreselijk aan het gebrek aan discipline, dapperheid en inzet van zijn

Mondigheid kenmerkt ons tijdsgewricht. En dan doelen we niet op het zogenaamde post truth tijdperk. Voorbij de waarheid waren we immers al langer. Maar dat we voorbij de autoriteit moeten denken is een nieuwe noodzaak. Niet door een gebrek aan autoriteiten, maar juist door een teveel. We weten niet meer wie of wat we moeten volgen of vertrouwen. Het resultaat lijkt te zijn dat autoriteit verdacht is geworden, en in deze autoriteitscrisis ontbreekt het ons ten enenmale aan een antwoord op de vraag hoe het eigenlijk hoort. Het is in dit historisch moment dat we zelf het woord moeten voeren in de meest uiteenlopende situaties en rollen. En voor al deze rollen lijkt een specifiek redenaarsscript te zijn ontstaan. Niet alleen hebben de politicus, de wetenschapper, de jurist, de journalist allemaal hun eigen retorica ontwikkeld, maar ook de burger, de leek, het slachtoffer, de geïnterviewde, of zelfs de ouder in de klasse-appgroep hebben elk een eigen redeneerkunst ontwikkeld. De macht

Fatma is een eenzame vrouw. Ze heeft alleen haar zoon Bilal nog. Bilal bezoekt zijn moeder bijna nooit. Op een dag klopt iemand hard op de deur van Fatma. Het is Hafssa. Zij is illegaal in het land. Fatma neemt Hafssa in huis. Elke vrijdag gaan ze samen naar de markt. Bij hun laatste bezoek aan de markt koopt Fatma appelsienen. Dat had ze beter niet gedaan... Fikry El Azzouzi schrijft teksten voor het theater. In 2010 kwam zijn eerste boek uit, 'Het schapenfeest'. Wablieft-boeken zijn vlot leesbaar en vooral goed geschreven, door enkele van de beste auteurs uit Vlaanderen: Saskia De Coster, Erik Vlaminck, Bavo Dhooge, Chika Unigwe, Siska Goeminne... De Wablieft-boeken zijn er voor tieners en volwassenen. Een Wablieft-boek is ongeveer 80 pagina's dik. De teksten bevatten geen moeilijke woorden, de zinnen zijn kort, de letters zijn groot. De verhalen zijn spannend, ontroerend, mooi... Elke lezers vindt er zeker eentje waar zij of hij zal van houden.