In gesprek met de Noordzee - Arita Baaijens - ebook

In ‘Woestijnnomaden’ beschrijft schrijfster en reizigster Arita Baaijens haar ervaring van een voor haar begeerde reisdoel Darfur, gelegen in het westen van Soedan. Niet wetende dat een oorlog in de maakt is, reist ze met gewapende beschermers door het voormalige sultanaat, benieuwd naar de achtergronden van hongersnoden en etnische conflicten. Al reizende ontdekt de schrijfster dat het nomadeleven springlevend is, in Darfur. In 2003, het jaar dat haar boek verschijnt, maakt de oorlog een einde aan het lezen zoals zij dat optekende in Darfur.

Na een persoonlijke crisis reist Arita Baaijens af naar het Altajgebergte in het zuidwesten van Siberië, waar het legendarische Shambhala te vinden zou zijn, een aards paradijs in een doolhof van gletsjers en ravijnen. Onvermoeibaar trekt de reizigster te paard over besneeuwde bergen en door donkere wouden waar wolven en beren wonen. Onderweg ontmoet ze keelzangers, stoere herders, biologen, sjamanen, kluizenaars, professoren en profeten, maar het paradijs blijft onvindbaar, zelfs na jaren zoeken. Ze raakt geïntrigeerd door het geloof van lokale bewoners in de heilige natuur en vraagt zich af hoe landschap en geest elkaar beïnvloeden. Hoe fantasie zich van de werkelijkheid onderscheidt. En of wetenschap het monopolie op waarheid bezit. De zoektocht naar het paradijs zet het leven van de ontdekkingsreizigster weer op de rails.

Het voortdurend knechten van land en zee zit in de Nederlandse genen. Baggeren, rechttrekken wat krom is en windmolenparken uitstrooien over zee; we doen wat ons goeddunkt zonder de zee of het land ooit iets te vragen of te bedanken. Die bazige houding ten opzichte van de natuur heeft Arita Baaijens altijd verbaasd. Op haar reizen ervaarde ze dat in andere culturen de stem van bossen, bergen en rivieren wel serieus wordt genomen. Waarom in Nederland dan niet? In dit boek neemt Baaijens een duik in het diepe en onderzoekt wat meestal over het hoofd wordt gezien. Wat wil het wier? Wat wil de oester? Ze broedt op een plan om de Noordzee bestuurskamers binnen te loodsen waar men uitsluitend over, maar nooit mét de zee praat. Zal ze daarin slagen? En wat vindt de Noordzee van haar plan? In gesprek met de Noordzee breekt het debat open over onze omgang met natuur en voert je een onbekende wereld binnen waarin taal stroomt, garnalen filosofische problemen oplossen en de zee heel dichtbij

'Als je je echt openstelt voor wat er uitgaat van een verwelkt blad, van het donkere gezoem van een bijenvolk, van een schaterende lach, van de aanblik van een knetterend vuur, van het wonder van een plantevorm of alleen maar van de beweeglijke vormen op het oppervlak van een voort stromende rivier, dan zul je je hogelijk verbazen over wat je overkomt. …' - Karsten Massei in dit boek. De hier beschreven ervaringen samen met je eigen enthousiasme maken dat je verbinding krijgt met de boodschappen van aarde, planten, dieren en elementenwezens. Waar het om gaat is niet zozeer wat je doet vanuit de kracht van het kennende bewustzijn, maar om het hoe, om de harteliefde van een ontmoeting.

De diepen van de Drentsche Aa worden alom aangeprezen als het mooiste langland-bekenstelsel van ons land. De aanwonend schrijver-beeldend kunstenaar Klaas Koops vermoedt dat de Aa het zelf maar esthetiek van knutselnatuur en waterdressuur vindt. De gesprekken die Klaas ter plekke met de Drentsche Aa voert, bevestigen dat de geroemde schoonheid menig achterkant kent. Niet zo gek, schoon- en lelijkheid van het stroomdal rusten immers beide in 's mensen hand. En dat plaatst de pracht van deze parknatuur in een dubbelzinnig daglicht. Het is als met de verkleurde zonnebloemen van Van Gogh: wat voor soort schoonheid zie, beleef en verbeeld je eigenlijk? In gesprek met de Aa beschrijft een kunstzinnige zoektocht naar de actuele schoonheid van de Drentsche Aa met behulp van proza, poëzie en bewerkte schetsen. Het vormt daardoor een bijzondere bijdrage aan 'stroomdalkunst'. Dichter, schrijver en kunstenaar Klaas Koops (Assen, 1949) woont al zijn leven lang nabij de diepen van de Drentsche Aa.

In de Durmevallei bij Tielrode ligt een opmerkelijke tuin die algemeen bekend staat als de Durmetuin. Gedurende een erfpacht van bijna honderd jaar is deze tuin liefdevol vormgegeven en onderhouden door de familie Wittebroodt. Het verhaal begint bij generaal Arthur Wittebroodt en eindigt in 2020, wanneer zijn kleinzoon Christian er noodgedwongen en met spijt in het hart afscheid van neemt. Als laatste van de erfpachthouders brengt Christian Wittebroodt het relaas van een merkwaardige symbiose tussen de tuin en de familie. Hij geeft een gloedvol verslag van zijn avontuur als rentmeester en verzorger van de tuin en als curator van tentoonstellingen waarin hij op zoek ging naar het mysterie dat natuur en kunst met elkaar delen. De auteur put uit vele herinneringen en reconstrueert een stuk familie-, dorps- en natuurgeschiedenis. Alleen al daarom is zijn boek belangrijk. Maar waar het echt om gaat is dit: Christian is een spreekbuis van ecosystemen, van bomen en van bossen. We doen er goed

Het werkboek In gesprek met de palliatieve patiënt geeft professionals in de gezondheidszorg praktische handvatten om te blijven praten over kwesties met betrekking tot het levenseinde: met de patiënt, de familie, directe collega's en mensen van andere disciplines. De onderwerpen sluiten aan bij de verhalen uit 'Naast de stervende patiënt' en 'Tussen hoop en vrees'. Aan de hand van de casussen uit deze boeken wordt ingegaan op vragen als: welke woorden gebruik je bij slecht nieuws en hoe ga je om met naasten die iets anders willen dan de patiënt? In gesprek met de palliatieve patiënt is zowel een rijke bron voor ideeën als een praktische gids vol tips en suggesties. De werkvormen en vragen zijn erop gericht om een gesprek op gang te brengen tussen de betrokkenen, inzicht te verschaffen in beweegredenen, en ideeën te geven voor hoe men situaties kan aanpakken en tot praktische oplossingen kan komen.

Schilderij - Zonsondergang op Texel, Noordzee , 2 maten , Premium Print, Oranje, blauw, Prachtig duinlandschap met uitgebreid zicht op de Noordzee, Woon- en slaapkamer

Maurice de hond

Het talent dat Ron heeft geholpen om het programmeur tot CEO schoppen is focus. Is dat een noodzakelijk talent voor iedereen die ook zo'n carrière nastreeft?