Herinneringen van een oude pruik - Johan Fabricius - ebook

Jeugdherinneringen komen, vaak zonder onderling verband, als een soort geheugenflitsen uit het duister te voorschijn. Ik heb die van mij gerangschikt en op volgorde geplaatst om ze een verhaal te laten worden. Het verhaal van de twaalf eerste jaren van een Rotterdams jongetje, dat met een kinderlijke verbazing getuige was van het dagelijkse leven tijdens de Duitse bezetting en gedurende enkele jaren daarna. De brand van Rotterdam; de vernielingen in de haven; de honger; de bevrijding van het dorpje De Wijk, waar ik met mijn zusje Lili de eerste zes maanden van 1945 in een bevriend doktersgezin hebben doorgebracht; de terugkeer in Rotterdam eind juni en de eerste films over concentratiekampen hebben mijn latere leven onvermijdelijk beïnvloed.

In 'Herinneringen van een Moffenkind', geeft Diederichs, die in Duitsland geboren werd en na de oorlog in Nederland opgroeide, betekenis aan haar zoektocht naar identificatie en aan de discriminatie waar zij mee te maken kreeg. De verweving van haar persoonlijke verhaal en het bestaande fenomeen van afwijzing en uitsluiting van moeders en kinderen geboren uit een Duitse verbintenis gedurende de oorlogsjaren, maken dit boek tot een indringend en waardevol document. Monika Diederichs is historica en gespecialiseerd in Oral History. Haar onderzoek 'Wie geschoren wordt moet stil zitten', naar Nederlandse meisjes en vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog omgingen met Duitse soldaten werd in 2006 gepubliceerd. Diederichs tweede boek, 'Kinderen van Duitse militairen in Nederland', dat ingaat op de volwassen nakomelingen van Duitse militairen, verscheen in 2012.

Alexis de Tocqueville (1805-1859) is beroemd geworden door zijn analyses van het postrevolutionaire Amerika en het prerevolutionaire Frankrijk. Als lid van het Franse parlement was hij volop in de gelegenheid de voorgeschiedenis, het uitbreken en de ontwikkeling van de Februarirevolutie van 1848 van dichtbij te volgen. Hij bekleedde zelfs gedurende enkele maanden in 1849 de functie van minister van Buitenlandse Zaken. Na de staatsgreep van Lodewijk Napoleon, de latere keizer Napoleon iii, trok Tocqueville zich terug uit de politiek. Om zich rekenschap te geven van het gebeurde zette hij zich aan het schrijven van zijn Souvenirs, die niet voor publicatie bestemd waren en pas in 1893 door een achterneef werden uitgegeven. Ze vormen niet alleen een levendig ooggetuigenverslag van de revolutie, maar laten Tocqueville ook zien als een scherp waarnemer van het politieke toneel, een soms dodelijke portrettist van de hoofdrolspelers en een criticus die hun gedrag precies onder woorden weet te

Net als het overgrote deel van de Russische intelligentsia verwelkomde Teffi de revoluties van 1905 en 1917. Na de machtsovername door de Bolsjewieken in 1918 werd echter al snel duidelijk dat zij, met haar adellijke afkomst en haar onafhankelijke, scherpe geest, groot gevaar liep te worden gearresteerd. Toen ze in 1919 uit Moskou vertrok had Teffi nog goede hoop om binnen afzienbare tijd terug te keren. De strijd tussen de 'Witten' en het Rode Leger was immers nog lang niet beslecht. Maar het liep anders: na omzwervingen door Zuid-Rusland en Oekraïne verliet ze Rusland, om er nooit meer terug te keren. Nadezjda Aleksandrovna Lochvitskaja (1872-1952), zoals Teffi officieel heette was in het Rusland van voor de Revolutie een gevierd auteur, wier humoristische schetsen en columns hoog gewaardeerd werden. 'Herinneringen' vormt qua omvang het grootste prozawerk van Teffi . Zij slaagt er in om met een lichte toon een indringend beeld te scheppen van de woelige, soms gruwelijke jaren rond de

Iedereen kent Aletta Jacobs (1854-1929) van de geschiedenisles op school; de eerste vrouwelijke arts in Nederland, de eerste vrouw die promoveerde en daarna bovenal voorvechter voor vrouwenkiesrecht. Vijf jaar voor haar dood publiceerde zij haar autobiografie 'Herinneringen'. Een inspirerend werk dat een intrigerend beeld schetst van een bijzondere vrouw. Jacobs' levensverhaal begint met haar jeugd in het Groningse Sappemeer, waar ze opgroeit in een progressief gezin dat haar intellectuele ambities aanmoedigt. Ze beschrijft haar strijd om toegelaten te worden tot de universiteit, een uitzonderlijke prestatie voor een vrouw in die tijd, en haar uiteindelijke succes als de eerste vrouwelijke afgestudeerde in de geneeskunde. Jacobs gaat verder met het verkennen van haar carrière als arts, met een bijzondere focus op vrouwen- en kindergezondheid. Ze benadrukt haar pionierswerk op het gebied van geboortebeperking, een controversieel onderwerp in die tijd. Naast haar medische carrière was

Aletta Jacobs (1854-1929) was een vrouw die het aanzien van Nederland veranderde. Zij was de eerste vrouw die een hbs bezocht, de eerste die universitair onderwijs afrondde en arts werd, de eerste die promoveerde. Als arts propageerde ze het gebruik van voorbehoedmiddelen en handelde er ook naar door het pessarium te introduceren. Tijdens haar verblijf in het buitenland, eind negentiende eeuw, kwam zij in aanraking met opkomende ideeën over gelijkberechtiging van vrouwen. Strategisch en pragmatisch als ze was, zette ze zich na terugkeer in Nederland in voor invoering van het vrouwenkiesrecht. Ze gaf de aanzet tot de oprichting van de Vereniging voor Vrouwenkiesrecht, waar ze voorzitter van werd. In 1919 kon de vereniging feestvieren. Aletta Jacobs was naast haar dagelijkse werk een getalenteerd schrijver. In 1924, vijf jaar voor haar dood, verscheen haar autobiografie Herinneringen. Uit dit meeslepende boek wordt duidelijk dat deze icoon van de vrouwenbeweging een erfenis heeft

Los te lezen vervolg op de internationale bestsellers Wat het hart kan horen en De stem van het hart De twaalfjarige Bo Bo woont met zijn oom U Ba in Kalaw, een dorpje in Birma. Hij is een heel stil, introvert en ietwat eenzaam kind. Zijn linkerwang wordt ontsierd door een lang, diep litteken en hij heeft een bijzondere gave: hij kan in de ogen van mensen zien wat ze voelen; niets blijft voor hem verborgen. Eén keer per jaar komt zijn vader hem opzoeken. Zijn oom zorgt dan dat hij zelf niet thuis is. Aan zijn moeder heeft Bo Bo amper herinneringen. Op een dag vindt Bo Bo geheime notities van zijn oom over het verleden van zijn familie. Bo Bo smeekt hem er meer over te vertellen, en stukje bij beetje onthult U Ba een verhaal over een grote liefde die bijna kapotging door de politieke onrust in het land. Het is ook een verhaal over moed, over de kunst van het vergeven, en over Bobo's moeder, die nog in leven is en aan een mysterieuze aandoening lijdt. Bo Bo raakt ervan overtuigd dat hij

Herinneringen aan het strandhuis, deel 3 in de Strandhuis-reeks van Mary Alice Monroe, is een hartverwarmend verhaal over de natuur, de zoektocht naar jezelf en de kracht van de liefde.

Eleanors kinderen vinden het de hoogste tijd dat hun halfblinde, vierennegentig jaar oude moeder naar een verzorgingshuis gaat. Eleanor stemt daarmee in, maar staat erop haar bezittingen zelf uit te zoeken, in plaats van die taak aan de familie over te laten. Ze heeft namelijk het een en ander te verbergen. Nadat haar eerste poging om haar geheimen te vernietigen eindigt in een bijna fatale brand, draagt haar kleinzoon zijn vriend Peter voor om haar te helpen. Samen met Eleanor sorteert Peter geduldig alle oude brieven en foto's. Wanneer ze stuiten op een stapeltje liefdesbrieven wordt zijn nieuwsgierigheid gewekt. Hij weet de oude dame zo ver te krijgen dat ze het grote geheim van haar leven met hem deelt. Terwijl Eleanor vertelt komt het verleden weer tot leven: de oorlog, waarin een gepassioneerde maar onmogelijke liefde opbloeide die vele levens daarna bepaalde…

Fotobehang - Muur van herinneringen