Herinneringen aan Buchenwald - Bart van der Pot - ebook

Bart van der Pot (1918-1973) werd in 1941 gearresteerd door de Duitsers. Hij maakte deel uit van een verzetsgroep van studenten in Delft. De rest van de oorlog verbleef hij in Duitse gevangenschap: in Scheveningen, in kamp Amersfoort en tenslotte in de concentratiekampen Buchenwald en Dora. Hij heeft over deze ervaringen nooit gepraat. In 1972, een jaar voor zijn dood, heeft hij zijn herinneringen opgeschreven. Door omstandigheden kan de tekst nu pas gepubliceerd worden. Het is een betrekkelijk zakelijk verslag, zonder veel theoretische bespiegelingen en daardoor des te indrukwekkender. Wie wil weten hoe het echt was in Duitse concentratiekampen, leze dit onderkoelde verslag.

Robbie Waisman schrijft over de uitdagingen en worstelingen van 'de jongens van Buchenwald' na hun bevrijding uit het concentratiekamp Voor de lezers van De jongen die zijn vader naar Auschwitz volgde 1945. Romek Wajsman is net bevrijd uit Buchenwald, een concentratiekamp waar meer dan 60.000 mensen zijn vermoord. Hij is uitgehongerd en heeft geen idee waar zijn familie is - en of ze überhaupt nog leven. Hij verlaat het kamp met 472 andere jongens, onder wie Elie Wiesel, en samen krijgen deze tieners de bijnaam 'de jongens van Buchenwald'. Ze zijn boos op de wereld en zoeken hun heil in geweld: stelen, vechten en strijden om macht. De jeugd van de jongens van Buchenwald werd gekenmerkt door terreur en dood en als gevolg daarvan zijn ze rebels en vol woede. Na hun onmenselijke behandeling in het kamp moeten de jongens opnieuw leren hoe ze in de samenleving kunnen functioneren. Maar alles verandert wanneer Albert Einstein en rabbi Herschel Schacter hen meenemen naar een nieuw thuis. Om

De ongelofelijke vlucht van een jonge Belg en zijn verschrikkelijke tocht door nazi-Duitsland Toen de nazi's op 10 mei 1940 België binnenvielen, had de 34-jarige Edmond Vandievoet slechts één wens: zijn vaderland dienen als soldaat. Enkele weken later capituleerde België. Maar Edmond gaf zich niet gewonnen en vluchtte naar Frankrijk, waar hij zich aansloot bij het verzet. Meerdere malen wist hij uit handen van de Duitse bezetters te blijven. Uiteindelijk werd hij toch gearresteerd en gedeporteerd naar het beruchte concentratiekamp Buchenwald. De ontberingen van de gevangenen waren onmenselijk: dwangarbeid, ondervoeding, foltering... Het schrikbewind van de SS was moordend. Zo stond de doodstraf op een poging tot ontsnapping. Maar niets kon Edmond stoppen. Hij is de enige die met succes kon ontsnappen uit Buchenwald. Daarna begon een minstens even gevaarlijke beproeving: een odyssee door nazi-Duitsland. Ondanks het constante oorlogsgevaar, de honger en de vrieskou bereikte Edmond

Maarten van Rossem over zijn jeugdjarenHet geïllustreerde, autobiografische boek ter gelegenheid van zijn 80e verjaardag De herinneringen van de 80-jarige Maarten van Rossem geven een bijzondere en ontroerende inkijk in het leven van de jonge Maarten en het gezin Van Rossem, met zus Sis en broer Vincent. Bepalende gebeurtenissen in zijn vormende jaren zijn de oorlog in Wageningen, het logeren bij de grootouders, de niet zo prettige lagereschooltijd, de scheiding van zijn ouders, de eerste liefde, de ontgroening en de keuze voor de studie geschiedenis. Het kunnen lezen op zevenjarige leeftijd was voor hem een beslissende en magische gebeurtenis, die de wereld voor hem opende. De boeken die hij sindsdien las, betekenden het begin van de interesses in zijn latere leven. Wat opvalt is dat Maarten van Rossem in zijn jonge jaren al verbazingwekkend nieuwsgierig was. En dat is hij altijd gebleven: grenzeloos nieuwsgierig. 'Meer dan tien jaar met Maarten: losjes, vrolijk, vriendschappelijk, i…

Maarten van Rossem over zijn jeugdjarenHet geïllustreerde, autobiografische boek ter gelegenheid van zijn 80e verjaardag De herinneringen van de 80-jarige Maarten van Rossem geven een bijzondere en ontroerende inkijk in het leven van de jonge Maarten en het gezin Van Rossem, met zus Sis en broer Vincent. Bepalende gebeurtenissen in zijn vormende jaren zijn de oorlog in Wageningen, het logeren bij de grootouders, de niet zo prettige lagereschooltijd, de scheiding van zijn ouders, de eerste liefde, de ontgroening en de keuze voor de studie geschiedenis. Het kunnen lezen op zevenjarige leeftijd was voor hem een beslissende en magische gebeurtenis, die de wereld voor hem opende. De boeken die hij sindsdien las, betekenden het begin van de interesses in zijn latere leven. Wat opvalt is dat Maarten van Rossem in zijn jonge jaren al verbazingwekkend nieuwsgierig was. En dat is hij altijd gebleven: grenzeloos nieuwsgierig. 'Meer dan tien jaar met Maarten: losjes, vrolijk, vriendschappelijk, i…

Je vergeet bijna dat Edith blind is

Herinneringen aan het strandhuis, deel 3 in de Strandhuis-reeks van Mary Alice Monroe, is een hartverwarmend verhaal over de natuur, de zoektocht naar jezelf en de kracht van de liefde.

Maarten van Rossem over zijn jeugdjaren. Het autobiografische boek ter gelegenheid van zijn 80e verjaardag

Tjalling, de zoon van Monique en Hans van Elst, pleegde op 27 juli 2004 suïcide. Zijn ouders vonden hem toen ze terugkwamen van een zeilvakantie op het IJsselmeer. Monique van Elst- Hilckmann verwoordt de onbegrijpelijke ontreddering die hen overviel in gedichten, die in deze bundel zijn samengebracht. Zij hoopt dat deze gedichten steun bieden aan hen die op zoek zijn naar troost, rust, begrip, kracht, vertrouwen, herwonnen levenslust en geloof in een vernieuwde toekomst.

De Atheense aristocraat Xenophon (ca. 430-355 v.Chr.) ontmoette Socrates in 404 v.Chr. en werd een van zijn leerlingen. Xenophon, die van nature praktisch en utilitaristisch gericht was, heeft Socrates zeker niet in alles begrepen, maar is 'zijn' Socrates steeds trouw gebleven. Zijn Apomnemoneumata Sokratous of Herinneringen aan Socrates getuigen daarvan. De eerste twee van de vier boeken weerleggen vooral de aanklacht tegen Socrates en behandelen verder de opvoeding van de jeugd; de laatste twee gaan over economische en politieke problemen. Vooral in de twee laatste boeken ontpopt Socrates zich als deskundige op vrijwel alle terreinen die in het omvangrijke oeuvre van Xenophon ter sprake komen en waarover hij afzonderlijke verhandelingen heeft geschreven: het beheer van bezittingen, de jacht, paardrijden, troepenopstelling enz. Plato, de briljantste leerling van Socrates, sloeg Xenophon waarschijnlijk niet hoog aan, want hij noemt hem nergens. Toch is de Socrates van Xenophon