Grenzen aan genezen - Philippe Meersseman, Greet De Cock - ebook

We willen allemaal gezond(er) leven. Maar in het huidige voedselsysteem wordt het ons niet makkelijk gemaakt. De ongezonde producten schreeuwen ons toe vanaf de schappen en in reclames. Op stations en in winkelstraten word je verleid tot de aankoop van snacks. Reden voor het Voedingscentrum om zelfs een campagne tegen 'eetdrammen' te beginnen. Mensen met een lage sociaaleconomische status worden bovendien nog zwaarder getroffen door deze 'obesogene omgeving', doordat gezond eten vaak duurder is en moeilijker te verkrijgen. Dit leidt tot obesitas, diabetes en andere chronische welvaartsziektes.Voedselprofessor Jaap Seidell werd er soms bijna moedeloos van: als hij de minister adviseerde, zaten na zijn afspraak de lobbyisten van Big Agro en voedselfabrikanten al te wachten. Bijná moedeloos, want Seidell is een optimistisch mens. In Grenzen aan de gulzigheid toont hij hoe een gezondere en duurzamere voedselomgeving mogelijk is.

Kunnen we de klimaatcrisis oplossen met technologische innovatie? In Grenzen aan de vooruitgang bevraagt Henk Smeijsters de aannames van technologisch groeidenken en schetst hij een alternatief: een samenleving waarin we denken in termen van minder in plaats van meer. Een behoedzame levensstijl ontwikkelen gaat niet vanzelf. Het vergt inspanning en zelfreflectie. Smeijsters gaat te rade bij filosofen, psychologen, economen en ecologen - denkers die wijzen op de keerzijde van groei en pleiten voor bescheidenheid en matigheid. Een behoedzame samenleving lijkt een wensdroom, maar net als de neoliberale nachtmerrie kan ook deze droom werkelijkheid worden.

We willen allemaal gezond(er) leven. Maar in het huidige voedselsysteem wordt het ons niet makkelijk gemaakt. De ongezonde producten schreeuwen ons toe vanaf de schappen en in reclames. Op stations en in winkelstraten word je verleid tot de aankoop van snacks. Reden voor het Voedingscentrum om zelfs een campagne tegen 'eetdrammen' te beginnen. Mensen met een lage sociaaleconomische status worden bovendien nog zwaarder getroffen door deze 'obesogene omgeving', doordat gezond eten vaak duurder is en moeilijker te verkrijgen. Dit leidt tot obesitas, diabetes en andere chronische welvaartsziektes. Voedselprofessor Jaap Seidell werd er soms bijna moedeloos van: als hij de minister adviseerde, zaten na zijn afspraak de lobbyisten van Big Agro en voedselfabrikanten al te wachten. Bijná moedeloos, want Seidell is een optimistisch mens. In Grenzen aan de gulzigheid toont hij hoe een gezondere en duurzamere voedselomgeving mogelijk is.

Wil je meer weten over dit boek? Neem dan snel een kijkje op www.boekenwereld.com. Gratis verzending boven €19,95 en vandaag besteld, is volgende werkdag in huis.

In het VBR preadvies 2024 staat de anterieure overeenkomst centraal. De wetgever verschaft overheden met publiekrechtelijke regelgeving instrumenten om te sturen op gebieds- en locatieontwikkeling. De praktijk is evenwel dat over het merendeel van de ontwikkelingsopgaves privaatrechtelijke afspraken worden gemaakt in de vorm van een anterieure overeenkomst. De anterieure overeenkomst vormt daarmee de juridische spil in de Nederlandse ontwikkelingspraktijk. Waar bij het sluiten van (anterieure) overeenkomsten in beginsel de contractsvrijheid voorop staat, geldt deze vrijheid niet onverkort voor de contracterende overheid. Dit geldt ook voor diverse onderwerpen die in anterieure overeenkomsten aan de orde zijn. Het preadvies van 2024 brengt de grenzen in beeld van het speelveld waarbinnen afspraken tussen ontwikkelaars en gemeenten kunnen worden gemaakt over in te vullen ontwikkelopgaves. In hoeverre kunnen gemeenten zich verplichten tot medewerking aan een ontwikkelopgave? In welke mate