Gedichten van de broer van Roos - Tim Hofman - ebook

Je kent Tim Hofman waarschijnlijk als presentator van programma's als Je Zal Het Maar Hebben of #BOOS, de documentaires van Spuiten & Slikken op Reis of anders als winnaar van Wie Is De Mol? 2016.

Het poëziedebuut van Tim Hofman, BNN-presentator, DWDD-tafelheer en winnaar van Wie Is De Mol 2016 Je kent Tim Hofman waarschijnlijk als presentator van programma's als Je Zal Het Maar Hebben of #BOOS, de documentaires van Spuiten & Slikken op Reis of anders als winnaar van Wie Is De Mol? 2016. Maar, zoals hij zelf zegt, televisie overkwam hem gewoon, zijn eigenlijke passie is altijd de rijmkunst geweest: het lezen, maar vooral toch het schrijven ervan. En dat blijkt, want sinds zijn veertiende schrijft Tim al gedichten. Nu, veertien jaar later, is daar eindelijk een gebonden werk. Variërend van rijmpjes geschreven op de grap, tot heel technische stukken - maar gerust ook bijna lyrische gedichten die strak op rijm over liefde, de maatschappij of de dood gaan - neemt hij je aan de hand mee zijn hoofd in. Soms light verse, soms klassiek. Soms makkelijk, soms een puzzel. Soms zwaar, soms licht. Maar elke keer raakt het iets. Een beetje om te lachen, een beetje om te huilen. De pers over

Ik ben geboren met Cerebrale Parese en ik heb dyslexie. Als kind werd mij verteld dat ik nooit zou kunnen werken. Toch kon ik 25 jaar vrijwilligerswerk doen en heb op diverse plekken met veel verschillende mensen gewerkt. Dankzij vrienden ben ik gaan stappen en heb ik veel kroegen en discotheken gezien. Ik heb het altijd belangrijk gevonden om - ondanks mijn beperking - vol in het leven te staan. Door dit alles heb ik een eigenzinnig kijk gekregen op het leven. In 2017 ben ik begonnen met het schrijven van mijn eerste boek. Maar in 2021 heb ik een herseninfarct gehad en dat maakte het lastig om het boek af te krijgen. Om mijn woordenschat en het schrijven te verbeteren ben ik gedichten van 4 regels gaan maken. Deze gedichten heb ik gebundeld in twee dichtbundels. “De gedichten van een vlinder” is het eerste deel. Met een knipoog naar de wereld!

Ik ben geboren met Cerebrale Parese en ik heb dyslexie. Als kind werd mij verteld dat ik nooit zou kunnen werken. Toch kon ik 25 jaar vrijwilligerswerk doen en heb op diverse plekken met veel verschillende mensen gewerkt. Dankzij vrienden ben ik gaan stappen en heb ik veel kroegen en discotheken gezien. Ik heb het altijd belangrijk gevonden om - ondanks mijn beperking - vol in het leven te staan. Door dit alles heb ik een eigenzinnig kijk gekregen op het leven. In 2017 ben ik begonnen met het schrijven van mijn eerste boek. Maar in 2021 heb ik een herseninfarct gehad en dat maakte het lastig om het boek af te krijgen. Om mijn woordenschat en het schrijven te verbeteren ben ik gedichten van 4 regels gaan maken. Deze gedichten heb ik gebundeld in twee dichtbundels. “De gedichten van een libelle” is het tweede deel. Met een knipoog naar de wereld!

Gedichten van het nieuwe millennium maakt de millennium-trilogie compleet. Na Dichters van het nieuwe millennium (2016) en Bundels van het nieuwe millennium (2018) worden in dit nieuwe volume honderd gedichten uit de poëzie van de 21e-eeuw gekozen en kort toegelicht door een generatie poëzielezers van nu. Deze bloemlezing en lectuurhandleiding in één biedt een ruime staalkaart van de verschillende vormen van poëzie sinds de eeuwwisseling. Gedichten van onder anderen Anneke Brassinga, Charlotte Van den Broeck, Ellen Deckwitz, Paul Demets, Dominique De Groen, Radna Fabias, Hester Knibbe, Ramsey Nasr, Alfred Schaffer, Mustafa Stitou en Peter Verhelst worden er tegen het licht gehouden door Jeroen Dera, Barbara Fraipont, Laurens Ham, Jens Meijen, Linde De Potter, Sarah Posman, Johan Sonnenschein, Malika Soudani, Kila van der Starre en Carl De Strycker. JEROEN DERA (1986) werkt aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij is gespecialiseerd in literatuuronderwijs en hedendaagse poëzie. Hij

Wil je meer weten over dit boek? Neem dan snel een kijkje op www.boekenwereld.com. Gratis verzending boven €19,95 en vandaag besteld, is volgende werkdag in huis.

De Gouden Eeuw roept bij veel Nederlanders nog altijd een gevoel op van nationale trots. Het paleis op de Dam, grachtenpanden, de overvloed aan schilderijen van uitzonderlijke kwaliteit - het leidt allemaal terug naar die bijna mythische periode uit de geschiedenis van Nederland, het ontstaan van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In dezelfde tijd werd ook de grondslag gelegd voor de standaardtaal. De dichter die aan de opbouw van het Nederlands een uiterst belangrijke bijdrage heeft geleverd, is Joost van den Vondel. Bovendien heeft hij met zijn voortdurend dichterlijk commentaar op allerlei gebeurtenissen, de kleine in particuliere levens, de grotere in kerkelijk en politiek verband, het wel en wee van de Republiek en haar bewoners in alle toonaarden bezongen. Een kleine selectie uit zijn oeuvre wordt in dit boek besproken. Zijn gedichten zijn ook voor hedendaagse lezers boeiend en inspirerend.

De gedichten van Farhad Showghi zweven tussen proza en poëzie. De toon is eenvoudig, zacht, haast slaapwandelend, de poëzie ongewoon. Deze gewaarwording dringt zich op omdat de gedichten duidelijk niet Noordwest-Europees aandoen, mede door het gebruik van Tsjechische woorden uit zijn kindertijd, het Farsi van zijn vader, het moederlijke Duits. Het niet toebehoren tot één taal of een bepaalde plek uit zich in zijn werk doordat hij niet vertrekt vanuit een ik-persoon. Het ik ontstaat pas tijdens het schrijfproces en wordt in zijn teksten voortdurend in twijfel getrokken. Showghi is geïntrigeerd door waarneming, de ervaring van tijd en ruimte, het zien en bewegen. Terugkerende motieven zijn: het raam, de deur, het lopen. Aan de ene zijde is er uitzicht op een stad, aan de andere zijde op berglandschappen. Tussen deze twee polen dwalen de teksten, tussen dichtbij en ver weg. Van de lezer wordt een open houding gevraagd, een hernieuwd kijken en waarnemen als in de periode voor de

Anton Korteweg kijkt, vaak op z'n fiets, om zich heen. Herkent feilloos het menselijk tekort in de dingen die hij ziet. En dat schrijft hij dan op. Zoals in het gedicht 'Tunnels': 'Gebruik de tunnel', staat er, en, die raad gevolgd, 'Astrid, I love you'. Mooi. So far, so good. Daal je de Straatweg af het Haagse Bos in: 'Astrid skelethoer. Negative Erection.' Zo kom je 's morgens om half negen in Wassenaar in tien minuten maar van de banaalste uiting van liefde tot het grofst vertoon van walging. In 't echt duurt dat zo'n vijf tot zeven jaar.   Rondkijken, fietsen en nog meer kijken, en daar dan ironische, melancholieke gedichten van maken, dat doet Korteweg nu al meer dan veertig jaar. In Ouderen zijn het gelukkigst en alle andere gedichten,van 1971 tot nu zijn alle gedichten die hij bij elkaar heeft gekeken gebundeld.