Erfgoed - Ellen Ombre - ebook

Aan het einde van de negentiende eeuw emigreert een wijnboer vanuit de Elzas naar Santiago de Chile met in zijn zak het stekje van een druif. In de schaduw van de Andes bouwt hij een nieuw bestaan op. Zijn huis aan de Calle Santo Domingo zal de volgende vier generaties van de Lonsonier-familie onderdak en bescherming bieden. Ze vergeten hun Franse wortels echter nooit. Drie zoons vertrekken tijdens de Grote Oorlog naar Noord-Frankrijk, maar alleen de oudste, Lazare, keert terug uit de loopgraven. Lazare trouwt met Thérèse, die in de tuinen van het huis aan de Calle Santo Domingo de meest befaamde volière in de Andes laat bouwen. Hun dochter Margot treedt in de voetsporen van haar vader door in de Tweede Wereldoorlog als vliegenier in Frankrijk mee te vechten. Terug in Chili wordt Margot na een affaire zwanger. Haar zoon Ilario Da wordt gevangengenomen en gemarteld tijdens de dictatuur van Pinochet, en Margot besluit dat het tijd is om Santiago te verlaten. Na al die jaren komen de

Dit themanummer richt zich vooral op de provincie Zuid-Holland en het recent ontwikkelde zogeheten 'erfgoedlijnenbeleid'. Kunnen deze erfgoedlijnen de basis zijn voor historische reflectie en nader onderzoek, zijn ze juist aanleiding voor een kritische benadering van wat onder 'erfgoed' wordt verstaan of spelen ze slechts een marginale rol? Inhoud: REDACTIONEEL, Hollands erfgoed in lijnen DEMELZA VAN DER MAAS, Van Konstgalerij tot Erfgoedlijn, geschiedenis en identiteit in Nederland van 1800 tot nu EVERT VAN GINKEL, De Limes: een goed verborgen Erfgoedlijn JORI ZIJLMANS, Nieuwe lakens, nieuwe wegen. Leiden als knooppunt van de zuidelijke en noordelijke trekvaartverbindingen CHRISTIAAN QUIST, Een geallieerde landing op de Hollandse kust? Een opmerkelijk Duits Kriegsspiel uit 1944 JAN BOTH, De Havenkanalen van Goeree-Overflakkee Holland Bloc: AD VAN DER ZEE, Erfgoed, Erfgoedlijnen, Erfgoedhuis Tijdingen: CARIN GAEMERS, Varen met de trekschuit in Gouda Beeldessay: NATHALIE FABER, Zomeren

Van de Terschellinger duinen tot de Cauberg bij Valkenburg, van de AA-kerk in Groningen tot het Belfort van Sluis, Zeeuws-Vlaanderen. Jeroen Wielaert (1956) stuitte op tal van reizen door Nederland van jongs af aan overal op plekken die aan de oorlog herinneren. Het was in eerste instantie niet, omdat hij er bewust naar zocht, maar simpelweg omdat hij er vaak letterlijk tegenaan liep. Die plaatsen van herinnering blijven in vredestijd vertellen over de bezetting. Het onderwerp leeft nog sterk onder de oudere generatie, maar boeit ook een groeiend nieuw publiek - de oorlog is in alle heftigheid het populairste onderdeel van het geschiedenisonderwijs. Al die belangstelling draagt er toe bij dat er veel beweegt rond de oorlogsplekken. Bij West-Terschelling is een heel bunkercomplex uit gegraven. In Apeldoorn wordt de voormalige bunker van Rijkscommissaris Seyss-Inquart opgeknapt en weer toegankelijk gemaakt. Het zijn voorbeelden van behoud van oorlogserfgoed dat vaak wordt uitgevoerd door

Het kanon van de koning van Kandy, krachtbeelden uit Congo, de Benin-bronzen, Javaanse tempelbeelden: het is maar een greep uit een veelheid van voorwerpen die vaak op oneigenlijke wijze in bezit zijn gekomen van Nederlandse en Belgische musea en particuliere verzamelaars. En dan liggen hier ook nog menselijke resten uit koloniale gebieden. Sinds hun onafhankelijkheid roepen de voormalige koloniën om teruggave van verloren erfgoed. Daardoor voelt dit bezit steeds ongemakkelijker en zoeken regeringen en musea in Nederland en België manieren om waardevolle objecten terug te geven. Hoe en wanneer zijn deze voorwerpen hier gekomen, en waar zijn ze nu? Is het allemaal roofkunst? Hoe gaat teruggeven in zijn werk? Zijn er succesvolle voorbeelden? Moet iets ook terug als het hier niet gemist kan worden? De antwoorden op die vragen blijken verre van eenduidig. 'Jos van Beurden is de grote specialist op het gebied van koloniale roofkunst.' - Eric Dijkstra, BNN VARA 'Een monumentaal werk van hoge

Het Antilliaanse culturele erfgoed verdient het om meer aandacht te krijgen en nader te worden onderzocht. Dit tweedelige boek, geschreven door een team van Antilliaanse en Nederlandse wetenschappers, biedt een staalkaart van reflecties op het culturele erfgoed van Aruba, Bonaire en Curaçao en van de Antilliaanse diaspora in Nederland. In het eerste deel, Toen en nu, wordt onderzocht hoe in het koloniale verleden werd aangekeken tegen de lokale culturen en hoe die culturen zich langzamerhand min of meer emancipeerden. In het tweede deel, Nu en verder, staan vragen centraal over de uitdagingen waarvoor deze culturen zich vandaag gesteld zien, in hun staatkundig ambivalente situatie als deel van het Koninkrijk der Nederlanden, de vroegere kolonisator, en gezien de grote invloed van migraties en de sterke afhankelijkheid van toerisme. Een rode draad die door beide bundels loopt is hoe opvattingen over cultureel erfgoed verbonden waren en zijn aan uitdagingen van natievorming en nation

Het Antilliaanse culturele erfgoed verdient het om meer aandacht te krijgen en nader te worden onderzocht. Dit tweedelige boek, geschreven door een team van Antilliaanse en Nederlandse wetenschappers, biedt een staalkaart van reflecties op het culturele erfgoed van Aruba, Bonaire en Curaçao en van de Antilliaanse diaspora in Nederland. In het eerste deel, Toen en nu, wordt onderzocht hoe in het koloniale verleden werd aangekeken tegen de lokale culturen en hoe die culturen zich langzamerhand min of meer emancipeerden. In het tweede deel, Nu en verder, staan vragen centraal over de uitdagingen waarvoor deze culturen zich vandaag gesteld zien, in hun staatkundig ambivalente situatie als deel van het Koninkrijk der Nederlanden, de vroegere kolonisator, en gezien de grote invloed van migraties en de sterke afhankelijkheid van toerisme. Een rode draad die door beide bundels loopt is hoe opvattingen over cultureel erfgoed verbonden waren en zijn aan uitdagingen van natievorming en nation

Van de Terschellinger duinen tot de Cauberg bij Valkenburg, van de AA-kerk in Groningen tot het Belfort van Sluis, Zeeuws-Vlaanderen. Jeroen Wielaert (1956) stuitte op tal van reizen door Nederland van jongs af aan overal op plekken die aan de oorlog herinneren. Het was in eerste instantie niet, omdat hij er bewust naar zocht, maar simpelweg omdat hij er vaak letterlijk tegenaan liep. Die plaatsen van herinnering blijven in vredestijd vertellen over de bezetting. 0Het onderwerp leeft nog sterk onder de oudere generatie, maar boeit ook een groeiend nieuw publiek - de oorlog is in alle heftigheid het populairste onderdeel van het geschiedenisonderwijs. 0Al die belangstelling draagt er toe bij dat er veel beweegt rond de oorlogsplekken. Bij West-Terschelling is een heel bunkercomplex uit gegraven. In Apeldoorn is de voormalige bunker van Rijkscommissaris Seyss-Inquart opgeknapt en weer toegankelijk gemaakt. Het zijn voorbeelden van behoud van oorlogserfgoed dat vaak wordt uitgevoerd door…

De kinderdoop is een van de schatten van de christelijke traditie. Ze bevat een onuitputtelijke rijkdom. Toch is de kinderdoop niet vanzelfsprekend. Van tijd tot tijd wordt de vraag opgeworpen of de kinderdoop wel bijbels is. Achter deze vraag liggen diepere thema's die ons tot intensieve bijbelstudie en vruchtbare bezinning brengen. Daarom wordt de doop in dit boek geplaatst in het brede kader van genade, verbond en geloof. Behalve het goed recht van de kinderdoop wordt ook haar diepe en rijke betekenis verwoord. Er is uitgebreid aandacht voor de vragen rond opdragen en overdoop.

Vanwege ontkerkelijking laten veel protestantse geloofsgemeenschappen hun kerkgebouwen los, maar in sommige gevallen blijven zij na overdracht van het eigenaarschap (een deel van) het kerkgebouw gebruiken voor hun erediensten. De aanwezigheid van andere gebruikers heeft gevolgen voor de beleving van de geloofsgemeenschap. Eigenaar en geloofsgemeenschap verhouden zich ieder op een andere manier tot de ruimte en de tijd van het kerkgebouw. Bovendien verandert het aanzien van het kerkgebouw: de historische (katholieke) en civiele geschiedenis worden zichtbaar. Er vormen zich ook nieuwe gemeenschappen. Dit boek laat zien dat meervoudig gebruik voor de eigenaren en de gebruikers een ingewikkelde opgave is. Naast soms creatieve vormen van samenwerking doen zich geregeld conflicten voor. De visies van de diverse gebruikers over een passende omgang met het kerkgebouw, blijken sterk te kunnen verschillen. De gebruiksgeschiedenis van de betreffende geloofsgemeenschap en de gekozen juridische

Wil je meer weten over dit boek? Neem dan snel een kijkje op www.boekenwereld.com. Gratis verzending boven €19,95 en vandaag besteld, is volgende werkdag in huis.