Een sprankje hoop - Theo Van Rijn - ebook

Het gebeurt niet vaak, maar soms wordt een befaamde taalkundige ook zelf een schepper van literatuur. De onderzoeker van vernieuwing van de Albanese literatuur, Ag Apolloni, bewijst in zijn nieuwe roman Een sprankje hoop, een lont dat hij een vernieuwend schrijver is. Rexhep Qosja (Kosovaars auteur) Het huis van moeder Ferdonija is nu een van de wonderlijkste musea van de wereld, omdat het een museum is van het ontbreken. Andere moeders van het naoorlogse Kosova die hun zonen in gevechten hebben verloren, zoals moeder Ferdonija, hebben hun leven zelf in een museum veranderd. Het heengaan van Pashka, net als dat van Demeter, en het rondwaren van Ferdonija, net als het epische rondwaren van Niobe, dat zich elke dinsdag en zaterdag herhaalt op de tragische pendule van de tijd, zijn getuigenissen van een tragisch lot dat de mensheid zich blijft herinneren. Deze tekst van Ag Apolloni, gekenschetst als docuroman, is één van de mooiste in het Albanees geschreven boeken over de laatste oorlog

Door toeval kreeg Frank van Rijn lang geleden een oud boek over de Maya’s in handen. Toen hij jaren later zijn kans zag, reisde hij per fiets door zuidelijk Mexico en Guatemala om zelf al die Mayaplaatsen te gaan bekijken. Daar ontdekte hij dat er veel meer oude Mayasteden zijn dan er in dat boek stonden, Sommige gedeeltelijk gerestaureerd, maar vele ook nog voor een groot deel overwoekerd door het oerwoud. Fascinerend was dat de oude Maya’s verbazend veel van de bewegingen van de planeten, de zon en de maan wisten. Van Venus berekenden ze, bijvoorbeeld, tot op de seconde nauwkeurig de omlooptijd om de zon. Ook interessant was dat alle Mayasteden een plaats hadden waar een merkwaardig balspel werd bedreven. De verliezers werden na afloop nogal eens aan de goden geofferd, wat zo’n wedstrijd natuurlijk extra charme gaf. Behalve die oude Mayasteden zag Van Rijn monumentale steden als Antigua en San Cristobal de las Casas en veel fraaie koloniale stadjes. Natuurlijk vond hij bergen op zij…

Een reis door Namibië In bijna vier maanden tijd maakte Frank van Rijn op de fiets een ongeveer 7000 km lange rondreis door het prachtige Namibië in het zuidwesten van Afrika, een reis door een qua landschappen en dierenwereld fascinerend land, dat weldadig aandeed door de gastvrijheid die hem ten deel viel, maar dat ook zeer uitputtend kon zijn door zijn extreme droogte en verlatenheid. Hij maakte deze reis in gezelschap van Andries Menger, een sportieve Fries die hij het jaar daarvoor in Vietnam ontmoette. Het tweetal overnachtte meestal in hun tenten in het wild, maar soms ook op campings, in lodges en op gastvrije farms. Fietsen in de hete zon, eindeloos ploeteren door mul zand, op steile klimmen en even steile afdalingen, op plekken waar geen toerist zich zonder airco waagt. En altijd weer werd al dat gezwoeg beloond in de vorm van een weergaloos uitzicht over een panoramisch en onvergetelijk landschap. Een kilometers lang voor hen uit vluchtende giraffe, duizenden jaren oude rot…