Een kwestie van zwijgen - Christian De Coninck - ebook

In de haven van Zeebrugge wordt een waardetransport overvallen. De daders ontkomen met hun buit naar Brussel. Een beetje later ontploft in een chique wijk van Brussel een flatgebouw waar een private bank was gevestigd. In Laken wordt een dubbele moord gepleegd en wordt ook het lichaam gevonden van een Japanner die seppuku heeft gepleegd. Wat hebben een overvaller en een private banker gemeen met de yakuza? Stijn Goris en Stef Pauwels zitten met de handen in het haar, want de zaak oplossen is niet eenvoudig als iedereen zwijgt als... vermoord Christian De Coninck (1960), commissaris en woordvoerder bij de Politie Brussel Hoofdstad Elsene, beschrijft als geen ander het leven in het politiekorps. Hij debuteerde in 2007 met De Praagse Connectie. http://www.houtekiet.be/boeken/p/detail/een-kwestie-van-zwijgen

Vertwijfeld vraagt de jonge Mary Sutherland raad aan Sherlock Holmes. Hoe kan het dat haar verloofde vlak voor haar huwelijk van de aardbodem is verdwenen? Ze vreest het ergste.

De negentiende zaak voor commissario Brunetti

Een dubbele moord - en een nalatenschap van geheimen en leugens

Deel 7 in de Inspecteur Morse-serie van Colin Dexter. Na afloop van een gekostumeerd bal in Oxford wordt één van de gasten, dood aangetroffen. Een zaak voor inspecteur Morse en brigadier Lewis.

'A week is a long time in politics', zo zou de Britse premier Harold Wilson hebben gezegd. De tijd vliegt, kortom, in de politiek. De Tweede Kamer als 'burn-outfabriek' getuigt ervan. Daar staat tegenover dat 'de politiek' - vaak gaat het dan om de bestuurlijke kant - soms ook tijd probeert te winnen door problemen voor zich uit te schuiven. Hoe dan ook is 'tijd' steeds een factor. In de vijfentwintigste editie van het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis wordt de rol van (de) tijd in de politiek vanuit uiteenlopende invalshoeken belicht. Welke rol speelt de tijd - zowel de meetbare als de gevoelsmatige - in parlementaire debatten? Er wordt vaak geklaagd over de grote omloopsnelheid in de Tweede Kamer, maar hoe heeft de zittingsduur van Nederlandse parlementariërs zich ontwikkeld? Daarnaast wordt aandacht besteed aan de ontwikkeling van parlementaire taal; bij elke periode horen eigen woorden, zo lijkt het. De politiek is ook een arena waarin verschillende leeftijden elkaar treffen. Hoe

Het is zomer in Constantinopel. Het jaar: 1061. Sven ligt, oud en ziek, in bed. Hij kijkt terug op zijn moeizame bestaan en eigenlijk wil hij nog maar één ding: sterven. Zijn nicht Runa verzorgt hem en ook zij heeft een doel: Sven moet blijven leven. Om de dagen te vullen, vertelt hij haar over wat hij allemaal heeft meegemaakt als geheimschrijver aan het hof van de keizer. Runa luistert, soms geduldig, soms spottend. De spot verandert in verwondering als ze hoort over zijn gevoelens voor de barbaarse prins Harald Sigurdsson. Niets in Svens geschiedenis is wat het lijkt. Het beeld dat Runa van hem heeft verandert dramatisch terwijl hij verder vertelt. De verhalen ontvouwen zich en de vraag dringt zich op: sturen mensen hun eigen leven? Wie of wat bepaalt ons lot? Zijn we zelf verantwoordelijk voor wat we doen en laten, of is het de hemel? De heidense Nornen van Harald misschien? Vanuit zijn ziekbed denkt Sven na over de keuzes die hij maakte, de beloften die hij deed, en de

'Ik schrijf over Vlaanderens oer-roman Pallieter van Felix Timmermans, wiens biograaf Gaston Durnez ik in een In Memoriam moet gedenken. Hijzelf schreef over de Engelse criticus G.K.Chesterton die ik evoceer als inspirator van Michel Houellebecqs fameuze Soumission, een roman over de islam. Ayaan Hirsi Ali ontleedt en bekritiseert deze islam in haar boek Ketters maar gaat daarin volgens mij niet ver genoeg. Ik lijd aan islamofobiefobie. Ik schrijf over de Bange Blanke Man die niet meer blank mag zijn omwille van het pomo-sfeertje dat ik bespreek in een recensie van Tinneke Beeckmans boek Macht en onmacht. Over de diepe vriendschap tussen Johan Daisne en Filip De Pillecyn schrijf ik, eertijds tegenstanders in de context van een oorlog die ik laat uitbreken in Jonathan Littells monstrueuze roman De Welwillenden, een oorlog waarvan Herman Van Goethem Het jaar van de stilte (1942) beschrijft - een studie die ik confronteer met Monsieur Klein, de antiheld in Losey's gelijknamige film. Ik

Inspecteur Rebus komt net uit het ziekenhuis, met zijn handen nog in het verband, wanneer hij betrokken raakt bij een schietpartij op een school ten noorden van Edinburgh. Twee tieners zijn vermoord door een psychotische ex-militair. Maar hoe zit dat met de verwondingen aan Rebus' handen? Hij wil niet vertellen hoe hij gewond is geraakt. Is er een verband met de brand die een einde maakte aan het leven van de stalker van Rebus' collega Siobhan Clarke? Zijn bazen lijken te denken van wel...

* Heeft het leven zin? * Komt er nog iets na de dood? * Als God er is, waar is Hij dan? * Wat ween we eigenlijk over Jezus? * En wat kan Hij voor ons betekenen? Allemaal vragen. En Nicky Gumbel gaat ze niet uit de weg. Hij komt met eerlijke antwoorden, in een taal die iedereen kan begrijpen. Het christelijk geloof 'saai, onwaar en achterhaald'? Integendeel! Het is avontuur. Gumbel wijst de weg naar een authentiek geloof, dat in deze tijd verrassend veel te zeggen heeft. 'Dit boek... stelt Jezus centraal: de boeiendste en aantrekkelijkste persoonlijkheid die je kunt leren kennen.' (Arnold van Heusden) 'Geloven heeft met God, maar ook met ons hele bestaan te maken. Dat wordt ons hierin wel heel duidelijk gemaakt.' (Prof. dr. C. Graafland) (Nicky Gumbel studeerde rechten in Cambridge en theologie in Oxford. Hij werkte enkele jaren als advocaat en is inmiddels al weer jaren een van de predikanten van een Anglicaanse kerk in Londen: de Holy Trinity Brompton.