Een kleine filosofie van grote emoties: Verdriet - Ignaas Devisch - ebook

Een klein boekje over grootse emoties. Moet elke emotie wel gedeeld worden? Filosoof Ignaas Devisch staat stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie.

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als 'goed' en 'wenselijk' gezien, andere zetten we weg als 'verwerpelijk' en 'zwak'. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad? Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? 'Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die 'bevrijding', dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.'

'Het is een heilzame gedachte dat uit de belangeloze overgave die wij enthousiasme noemen, de kunsten voortvloeien.' In deze meeslepende zoektocht naar de betekenis, impact en uitwassen van de emotie enthousiasme geeft kunsthistorica Barbara Baert vergeten beelden en verhalen een unieke stem. Zij brengt notities, herinneringen, dagboekfragmenten en kortverhalen samen, die ze nu eens vlijmscherp, dan weer teder met de lezer deelt. Baert reflecteert in beeldrijk proza en literaire eruditie over de begeestering van de kunstenaar, de verbeelding van het kind, de vooroordelen tegenover vrouwelijke geestdrift en de kwetsbaarheid van emotioneel schrijverschap. Dr. Barbara Baert is Gewoon Hoogleraar aan de onderzoeksgroep Kunstwetenschappen van de KU Leuven. Ze ontving meerdere prijzen voor haar baanbrekende werk, waaronder de prestigieuze Francqui-prijs voor Humane Wetenschappen in 2016. Ze is een veelgevraagde gastprofessor, van de Sorbonne tot Princeton. Barbara Baert is auteur van meerdere

Nostalgie is een nutteloze emotie, luidt het. Waarom zou je terugverlangen naar een tijd die je toch niet kan terughalen? Maar nostalgie is niet enkel zwelgen in herinneringen. Het is ook - en misschien vooral - zoeken naar vooruitzichten. Stef Selfslagh trekt naar Stockholm voor een in ABBA-nostalgie gedrenkte citytrip. Pendelend tussen beleving en beschouwing probeert hij de ware aard van nostalgie bloot te leggen. Stef Selfslagh is schrijver en journalist. Hij is de auteur vanNisnikan. Een brief van een vader aan zijn zoon en schrijft sinds 2015 interviews, verhalen en columns voor De Morgen.

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als 'goed' en 'wenselijk' gezien, andere zetten we weg als 'verwerpelijk' en 'zwak'. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad? Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? 'Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die 'bevrijding', dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.'

We leven in een tijd vol emoties. Ze beïnvloeden ons dagelijkse leven, maar ook ons politieke bestel. Sommige emoties worden als 'goed' en 'wenselijk' gezien, andere zetten we weg als 'verwerpelijk' en 'zwak'. Maar is dat zo? Is een beetje jaloezie niet net heel gezond? En is angst soms een schild tegen meer kwaad? Auteurs Saskia De Coster en Erwin Mortier kruipen in een emotie om die voluit te beleven en te verkennen. Filosoof Ignaas Devisch staat dan weer stil bij de kracht van de stilzwijgende emotie. Moet elke emotie wel gedeeld worden? 'Emoties bespreekbaar maken is een goede vooruitgang geweest. Maar als het spreken dwingend wordt als gevolg van die 'bevrijding', dan hebben we de ene plicht ingeruild voor de andere. En blijven we sukkelen met de plaats van emoties in ons leven.'

Cioran (1911-1995) is als zoon van een Russisch-orthodoxe pope geboren in Rasinari in Transsylvanië, Roemenië, toentertijd deel van de Oostenrijks-Hongaarse Donaumonarchie. Hij studeert filosofie in Boekarest en in Berlijn. In 1937 vertrekt hij naar Parijs om aan een proefschrift over Bergson te werken. Met het Frans, de filosofische taal van de tijd, vindt Cioran een ruim publiek. Een kleine filosofie van verval is de vertaling van zijn eerste in het Frans geschreven boek Précis de décomposition uit 1949, waarmee hij zijn naam in Parijs, en de rest van de wereld vestigt. Als antimodieuze existentialist schrijft Cioran scherpzinnig en met bravoure, zijn beschouwelijkheid is opstandig en tegendraads. De stijl van zijn essays is vinnig en prikkelend. Hij is een virulent ondermijner van dwangmatige denkbeelden en onwankelbare denksystemen. Cioran staat te boek als de laatste moralist in een traditie van solitaire eigenzinnigheid, die zonder aanzien de pretenties van filosofen en historici

Waarom hebben fundamentalisten geen gevoel voor humor? Waarom lachen apen? Waarom maakt de mens nog grappen als de situatie om te janken is? Eén ding is duidelijk: humor helpt ons door moeilijke tijden heen. Humor ontregelt én stelt ons in staat om enige afstand te nemen en zaken ter discussie te stellen. Maar waarom lachen we nou eigenlijk? Wat gebeurt er met je geest en je lichaam als je iets grappig vindt? Is humor gebonden aan smaak? En zijn er ethische grenzen aan grappen? Wat vinden de grote filosofen - Plato, Nietzsche en Kant - daar eigenlijk van? In 'Een kleine filosofie van de humor' neemt de Zwitserse filosoof Yves Bossart ons mee op een even vermakelijke als leerzame reis door de wereld van de humor.

Welke lessen kunnen we trekken uit het eeuwige komen en gaan van de getijden, de kleur van de zee en de grens tussen land en water? Zeen en oceanen kunnen ons verbazen. Ze vormen de grootste bron van leven en bedekken een enorm deel van onze planeet. Maar ze kunnen ook aanzetten tot bescheidenheid en bezinning en inspireren tot de meest wezenlijke levenslessen en onverwachte losofien. In Een kleine filosofie van de zee legt Laurence Devillairs verbanden tussen de kracht van het water en ons leven als mens. In 24 korte en toegankelijke hoofdstukken laat ze zien hoe de zee ons kan leren om beter naar ons innerlijke ritme te luisteren en vaker te kiezen voor diepgang in plaats van oppervlakkigheid. Een kleine filosofie van de zee is vertaald door Joris Vermeulen.

Fernando Savater [*1947] is een van de meest gelezen filosofen van onze tijd. Hij verwierf internationale faam met bestsellers als «Het goede leven» over ethiek in de moderne wereld en «Het avontuur filosofie» over de grote denkers die de wereld veranderden. In «Een kleine filosofie van de vrijheid» richt Savater zich op wat hij beschouwt als de kern van de hele wijsbegeerte: het vraagstuk van de menselijke vrijheid. Op de hem typerende speelse en enthousiasmerende manier behandelt Savater in dit boek uiterst actuele kwesties zoals: is vrijheid wel een filosofisch probleem; wat betekent vrijheid voor de mens; hoe zorgt een samenleving het best voor zowel vrijheid als gelijkheid; mag de vrijheid van de een de vrijheid van de ander in de weg zitten; kunnen we in vrijheid kiezen voor het slechte; bestaat de vrije wil; zijn er verschillende vormen van vrijheid; en hoe kunnen we in vrijheid vorm geven aan de vrijheid? Bij het zoeken naar antwoorden op deze vragen, wijst Savater op de zes