Discretie - Peter Venmans - ebook

Peter Venmans onderzoekt in 'Discretie' wat discretie betekent in de verschillende domeinen van ons dagelijks leven. Onze tijd houdt van transparantie en duidelijkheid. Van zwart op wit. Van alles of niets. We willen alles weten, alles zien, alles naar buiten brengen. Discretie is uit de gratie geraakt. En toch, zo luidt de stelling van dit boek, maakt discretie ons leven waardevol. Soms is het beter om niet voluit te gaan, niet alles te geven, zodat een ruimte kan ontstaan waarin we ons veilig voelen en waarin ook anderen kunnen gedijen. Misschien zijn het zelfs onze geheimen die ons maken tot wie we zijn. Discretie is een prikkelend filosofisch essay over een deugd die verloren dreigt te gaan maar waar we meer dan ooit behoefte aan hebben.

Anders dan soms gedacht biedt het recht, of meer in zijn algemeenheid regelgeving, lang niet altijd de zekerheid en de duidelijkheid die mensen er van verwachten of van zouden wensen. Regels en situaties waarop de regels toegepast moeten worden, moeten worden geïnterpreteerd door handhavers en toezichthouders waarna er een beslissing volgt om de regel al dan niet toe te passen en zo ja, hoe. Deze beoordelingsvrijheid, die inherent is aan het recht maar soms ook door de wetgever expliciet wordt gecreëerd door te werken met open normen of proactieve controlebevoegdheden, wordt ook wel aangeduid als het bestaan van discretionaire ruimte. In haar oratie pleit van der Woude voor een holistische benadering van discretionaire ruimte, als ware het een keten van interacterende beslissingen genomen door verschillende actoren en op verschillende niveaus (individueel, organisatorisch, lokaal, nationaal en supranationaal). Op deze manier kan een goed beeld worden geschetst van de impact van

Bij zijn taakuitoefening is de rechter gebonden aan het objectieve recht. Niet temin is ook een zekere bewegingsruimte en discretie aan de rechterlijke taak inherent. In deze rede komt de vraag aan de orde of deze rechterlijke vrijheid nu een last vormt of wellicht als een zegen kan worden beschouwd. Daarnaast wordt ingegaan op de vraag hoe de rechter verantwoord met deze vrijheid om kan gaan. Kern boodschap is dat de vrijheid van de rechter steeds een gegeven vrijheid is, die hij dient aan te wenden ten dienste van de rechts gemeenschap en dat rechterlijke vrijheid onontbeerlijk is voor de instandhouding en evolutie van het recht als (levend) systeem.