De uiterlijke verschijningsvorm in het strafrecht - Sara Arendse - ebook

Mediation is een veelomvattend concept, waarbij genoegdoening vooropstaat. In het strafrecht is er steeds meer aandacht voor mediation. Dit past binnen de groeiende maatschappelijke behoefte aan een versterkte slachtofferpositie in het strafproces. Ook de Europese Unie vraagt door middel van kaderbesluiten en richtlijnen al langere tijd om nationale regelgeving omtrent bemiddeling tussen slachtoffer en dader. Pas recentelijk (1 januari 2012) heeft de Nederlandse wetgever gehoor gegeven aan deze vraag door de inwerkingtreding van het nieuwe artikel 51h van het Wetboek van Strafvordering. In Mediation in het strafrecht wordt gedetailleerd uiteengezet waarom de inpassing van het horizontale concept mediation in het verticaal georiënteerde strafrechtstelsel niet vanzelfsprekend is en fricties oplevert. Deze fricties worden vervolgens nader toegespitst op het nieuwe artikel 51h. In dit boek wordt een eerste aanzet gegeven voor een 'frictievrije' vorm van mediation die zo veel mogelijk recht

In deze gebundelde commentaren van de auteur op rechterlijke beslissingen draait het om de manier waarop strafrechters omgaan met het bewijs. Consistentie van de bewijsmotivering blijkt vaak ver te zoeken. Dat komt het vertrouwen in de kundigheid van de rechter niet ten goede. De commentaren schetsen een verontrustend beeld van onmacht, onkunde en intellectuele stagnatie bij diegenen die over de afloop van strafzaken beslissen. De stukken geven ook stof tot nadenken over de uiteenlopende soorten gegevens - wetenschappelijke en traditionele gegevens - in het strafdossier en hoe betrokkenen bij het strafproces daarmee om zouden kunnen gaan. Deze bundel is een pleidooi om anders, namelijk meer rationeel, te denken en te redeneren langs de wegen van een consistente, logische methodiek.

Veelvuldig worden gedragingen verricht die ogenschijnlijk de bestanddelen van een wettelijke delictsomschrijving vervullen, terwijl het nog maar de vraag is of dergelijke gedragingen ook daadwerkelijk strafwaardig of strafbaar zijn. Zulke gedragingen vinden menigmaal plaats in 'bijzondere contexten', zoals de sport- en spelsituatie, de kunst en de (medische) beroepsuitoefening. Zo kan de vraag worden opgeworpen of en langs welke wegen er sprake moet zijn van uitsluiting van strafrechtelijke aansprakelijkheid wanneer in die bijzondere contexten een voetballer zijn tegenstander heeft geblesseerd, een kunstenaar een aanstootgevend werk heeft gemaakt en een arts pijn toebrengt bij een behandeling. De strafrechter heeft bij een dergelijke beoordeling weinig wettelijk houvast en uit de jurisprudentie valt op te maken dat hij (als gevolg daarvan) op verschillende, uiteenlopende wijzen tot straffeloosheid komt. In deze studie worden de achtergronden, plaats en betekenis van 'contextgebonden

Bestuursrecht en strafrecht spelen beide bij de handhaving van rechtsregels een belangrijke rol. De verhouding tussen beide rechtsgebieden blijft daarbij onverminderd de aandacht vragen. Tegen deze achtergrond heeft de Directie Rechtshandhaving en Criminaliteitsbestrijding van het Ministerie van Veiligheid en Justitie ons uitgenodigd het onderhavige onderzoek uit te voeren. Uit de offerteaanvraag blijkt dat de opdrachtgever een betrekkelijk fundamenteel onderzoek voor ogen heeft: 'Het betreft een onderzoek naar de punitieve handhaving in het algemeen. Het onderzoek dient de handhavingsopgave van de overheid centraal te stellen en te onderzoeken (A) welke mogelijkheden er zijn voor de inrichting van de handhaving in het algemeen en (B) op basis van welke principes/criteria de handhaving kan worden ingericht.' Uit het vervolg van de offerteaanvraag wordt duidelijk waar de directe relevantie van het onderzoek voor het beleid in ligt. Het door ons te verrichten onderzoek diende (onder