De toekomst van het sterven - Marli Huijer - ebook

Duizenden jaren was onsterfelijkheid alleen weggelegd voor de goden. Tegenwoordig willen verouderingsdeskundigen en transhumanisten dat mensen minstens honderd jaar in gezondheid kunnen leven om vervolgens snel en pijnloos de wereld te verlaten. In werkelijkheid begint de aftakeling kort na ons pensioen en duurt dan zo'n vijftien jaar. Hoe verhouden we ons tot de laatste levensfase? Bereiden ziektes en aftakeling ons voor op de dood? Is de zorglast van de laatste levensfase nog op te brengen als de hele samenleving ouder wordt? Zijn er grenzen aan de groei van de levensduur? Bestaat er zoiets als een juist moment van sterven? In De toekomst van het sterven onderzoekt Huijer onze omgang met veroudering en de dood, zowel op persoonlijk als maatschappelijk en politiek vlak. Dit boek is het achtste deel in de serie 'Vitale ideeën voor de wereld van morgen'. Deze serie behandelt levensnoodzakelijke vraagstukken en onderwerpen, telkens met het uitgangspunt: hoe willen we dat de wereld er

'De toekomst van het Amazonewoud' laat op niet mis te verstane wijze zien dat dit uitgestrekte gebied in Zuid-Amerika met zijn bossen, savannes en rivieren behouden moet worden. In een heldere schrijfstijl neemt Pitou van Dijck u mee naar het grootste bos ter wereld, in de voetsporen van ontdekkingsreizigers en avonturiers. Verrijkt met vele, kleurrijke illustraties van Saskia Pfaeltzer toont dit boek de schoonheid van flora en fauna en het belang van de ecosystemen voor het voortbestaan van onze planeet.

Waldo Heilbron, voorvechter van de dekolonisatie van onze geschiedenis, laat in De toekomst van het verleden zijn licht schijnen over het slavernijverleden van Nederland en de doorwerking en betekenis daarvan tot aan de dag van vandaag. Wanneer we onze kennis van ons verzwegen verleden willen verdiepen, zijn we aangewezen op nieuwe manieren van denken en onderzoek verrichten, betoogde hij al in 2006. De toekomst van het verleden is, net als Wij slaven van Suriname van Anton de Kom, een van de kernteksten van The Black Archives. Het is, ook in de huidige gesprekken over de omgang met het slavernijverleden, onverminderd relevant. Zoals Prof. Gloria Wekker stelt: Het vroeg moed om een vurig en tegendraads pleidooi te houden voor een andere versie van de geschiedenis.

Het kleuteronderwijs staat al een tijd hoog op de beleidsagenda in Vlaanderen. Die aandacht is meer dan terecht. Kleuteronderwijs heeft een zeer grote impact op de sociale, fysieke en cognitieve ontwikkeling van kleuters. Het Vlaamse kleuteronderwijs is sterk uitgebouwd en kent een lange traditie. De participatiegraad is zeer hoog. Het biedt veel mogelijkheden, ook om gelijke onderwijskansen te realiseren. Toch blijven de uitdagingen groot. Het huidige kleuteronderwijs botst op zijn grenzen. Hebben we nood aan een ander type kleuterschool? We worden geconfronteerd met vragen die al langer leven, maar even goed met nieuwe vraagstukken. Wat is de eigenheid van onderwijs aan jonge kinderen en waar zitten de belangrijkste hefbomen voor betere kwaliteit? Hoe kunnen we pedagogische breuklijnen tussen opvang en onderwijs overstijgen? Hoe geven we het partnerschap met ouders vorm? De Vlor bracht een aantal eminente onderwijsdeskundigen samen voor deze strategische verkenning van het onderwijs

Willen we de zorg in de toekomst ook goed en toegankelijk houden voor iedereen, dan zal de manier waarop we zorg leveren daadwerkelijk moeten veranderen.

Welke taak hebben schrijvers en uitgevers (en hebben de literatuur en de kunst in het algemeen) in het huidige tijdsgewricht dat op verschillende manieren en om verschillende redenen in een steeds vijandiger cultureel klimaat lijkt te resulteren?Het bedachtzame antwoord - in deze Joost Zwagerman Lezing 2025 - is een indrukwekkend en krachtig pleidooi voor de relevantie van literatuur: 'We dienen met trots te beseffen dat wij de schatbewaarders zijn van het geheugen van menselijke ervaringen en we dienen ons bewust te zijn van de verantwoordelijkheid die wij hiermee dragen in verwarrende en onzekere tijden, waarin grote behoefte bestaat aan waarachtigheid en waarheid.'

2020 lijkt een goed jaar voor een reflectie over de toekomst van de toegang tot het recht. De expertsessies over een ander stelsel van gesubsidieerde rechtshulp zijn afgerond, de rechtspraak worstelt met haar maatschappelijke effectiviteit en de overheid worstelt met de noodzaak om geschilbeslechting en (rechts-)hulp te digitaliseren. In dit essay probeert de auteur zich voor te stellen hoe de regelgeving en uitvoering er in 2035 uit zouden kunnen zien. Dat jaartal is willekeurig: 2035 kan ook best 2040 of 2045 zijn. De opbouw is als volgt: eerst wordt het centrale begrip 'toegang tot het recht' onder de loep genomen, daarna komen de 'strategieën' aan de orde om dit streefdoel te bereiken. Deze analyse richt zich op de discussie wereldwijd. Vervolgens wordt ingezoomd op de nationale invulling, nu en straks. De beschrijving volgt de drie niveaus van toegang tot het recht: informatievoorziening, belangenbehartiging en geschilbeslechting of -oplossing. Eén ding is zeker: de invulling van

In de zorg draait het om wat er gebeurt op de werkvloer: de (vertrouwens)relatie tussen de patiënt en de zorgprofessional(s). De dynamiek in de zorg wordt ontwikkeld, geïnitieerd en geïmplementeerd op en door de werkvloer. Die dynamiek betreft innovatie en kwaliteits- en efficiencyverbetering. Dit zijn continue processen. Immers, patiënten, zorgprofessionals en de technologie en wetenschappelijke inzichten veranderen permanent. Het zorgstelsel en beleidsmaatregelen moeten erop gericht zijn om die dynamiek te faciliteren, het zogenoemde inspeelmodel. Dus niet andersom. Dit vraagt om vertrouwen. De werkvloer heeft dit vertrouwen in de afgelopen vijftig jaar meer dan verdiend. Er is de afgelopen jaren goede zorg tegen redelijke kosten geleverd. Natuurlijk heeft de overheid ook eigen authentieke verantwoordelijkheden voor algemene toegankelijkheid (omvang en samenstelling basispakket), solidariteit (zorgtoeslag, inkomensafhankelijke premie, eigen risico) en betaalbaarheid (de vaststelling

In De toekomst van Hotel Flanagans van Åsa Hellberg hebben Frankie en Billie inmiddels de leiding over het hotel, al focust Billie zich liever op haar acteercarrière. Maar dan slaat het noodlot toe…

'Een essentieel perspectief op macht, politiek en de toekomst van de mensheid. Inzichtelijk en vol humor.' - The Daily Telegraph De ruimte is de nieuwe grens: een wilde en wetteloze plek. Ze speelt al lange tijd een belangrijke rol in onze economie, militaire strategieën en internationale betrekkingen op aarde. Nu is het de nieuwste plek waar de mens gaat verkennen, exploiteren en zelfs veroveren. We gaan naar boven en naar buiten en we nemen onze machtsstrijd met ons mee. China, deVS en Rusland nemen het voortouw. 'Indrukwekkend.'- The Sunday Times