De piekfijne dode - Geert van Istendael - ebook

Een Russische kat, een provincie en een moeder. Dat zijn de ingrediënten van de theatermonoloog Speech van de dode moeder, van Carlos A. Aguilera (1970). Schrijvers als Tadeusz Kantor, Bertolt Brecht en Heiner Müller klinken door in het stuk van deze Cubaanse schrijver. Waanzin en politiek-filosofische beschouwingen lopen vloeiend in elkaar over. In een spel van ritmiek en herhaling tegenover alledaags taalgebruik met absurde elementen onderga je als lezer de tirade van een moeder die tekeergaat tegen een zoon en een vader, een stel dooie dienders zonder eigen wil, uitgebeeld door twee levenloze poppen. In die tirade zit echter wel een logica - een paranoïde logica, en als je die gaat begrijpen, is het al te laat. Dan ben je verstrikt geraakt in de waan van moeder. Voor je het weet kan je geen kat meer zien zonder te denken dat je een Russische spion in huis hebt gehaald. 'Een vrouw die een rekening te vereffenen heeft met haar familie, met de staat en met zichzelf. Een vrouw die niet

Een omgekomen vrachtwagenchauffeur blijkt al die tijd een groot geheim met zich mee te hebben gevoerd, dat uiteindelijk heeft geleid tot zijn dood.

HET MYSTERIE VAN DE DODE BLONDJES Zijn Johnnie en Zoon Kees inderdaad de moordenaars van al die blonde meiden in Zonnedael? Of is er een vergissing in het spel? En waarom heeft Dochter Kees opeens rood haar? Ma Flodder leert via internet een nieuwe man kennen. Maar de eerste ontmoeting loopt bijna fataal af. Gelukkig zorgt opa voor een goede afloop. Het Mysterie van de Dode Blondjes is het eerste hilarische deel van een nieuwe stripreeks rond de beroemdste en beruchtste familie van Nederland! Geschreven door hetzelfde team achter de succesvolle films en televisie serie, Dick Maas en Wijo Koek.

Fidelma en haar Saksische kameraad Eadulf zijn van Ierland op weg naar Canterbury, maar na een zware storm is hun schip gedwongen de haven van Porth Clais binnen te lopen, aan de kust van Wales. Als koning Gwlyddien van Dyfed hoort dat ze in zijn land zijn aangekomen doet hij meteen een beroep op Fidelma, want ook hier zijn de verhalen over haar succesvolle speurwerk doorgedrongen en de koning heeft dringend hulp nodig. Hij heeft net bericht gekregen dat alle monniken van het klooster in Llanpadern van het ene op het andere ogenblik spoorloos verdwenen zijn, en een van die monniken is zijn oudste zoon...

Wat gebeurt er met ons als we iemand verliezen? Hoe gaan we om met de leegte die er dan ontstaat? Hoe pakken we de draad weer op? En wat kunnen we doen als dit een onmogelijke opgave lijkt? De dood en verlies zijn onlosmakelijk verbonden met het leven: door overlijden van een dierbare, maar ook door het verlies van idealen, relaties, of huis en haard. Psychoanalyticus Massimo Recalcati gidst ons langs de complexe gevoelens die bij het trauma van verlies kunnen horen. Door psychologie en filosofie samen te brengen laat hij zien dat we in het proces van rouw en nostalgie dicht bij het verlorene kunnen blijven, zonder te bezwijken onder verdriet. Het licht van de dode sterren is een troostend boek, waarin Massimo Recalcati ons helpt om te gaan met verlies. Net zoals het vertraagde licht van dode sterren kunnen mensen die er niet meer zijn hun licht blijven werpen op ons bestaan.

In de zomer van 1873 maakte de Franse cultuurhistoricus Henry Havard (1838-1921) met een tjalk een zeiltocht over de Zuiderzee, waarvan een jaar later het verslag verscheen in zijn boek La Hollande pittoresque, voyage aux villes mortes du Zuiderzée. Havard geeft een kleurrijke beschrijving van de steden die hij bezoekt en gaf hiermee bijvoorbeeld de aanzet tot het toerisme naar Volendam. Hij verbaast zich over de ontvolking van eens bloeiende centra als Enkhuizen en Medemblik, in de tijd van Havard verworden tot 'dode' steden. De nieuwe vertaling van Lex Wapenaar maakt dit opmerkelijke reisverslag weer toegankelijk voor de hedendaagse lezer en schetst een prachtig beeld van het leven rond de toenmalige Zuiderzee. 'Er is geen enkele reis in Europa die, uit wijsgerig en etnografisch oogpunt, van groter belang is dan een rondvaart over de Zuiderzee', aldus Havard. 'Heel Europa moet nog eenmaal de ogen richten naar dit stukje land dat werd veroverd op de elementen, dat werd geschapen door