De neef van Mata Hari - Maarten 't Hart - ebook

Het schilderij van Mata Hari (zie Kiekeboe in Carré) wordt nog maar eens gestolen. Een nieuw ontsluierend geheim in verband met het schilderij brengt de familie Kiekeboe in Bretagne. Daar vinden ze een heuse schat.

Maarten van Rossem buigt zich over actuele thema's die het nieuws domineren. In het bijzonder staat hij stil bij de Russische invasie in Oekraïne. Hij voorziet dit militiaire conflict van de nodige historische duiding.

Is het wel zo beroerd gesteld met Nederland als veel intellectuelen en opinieleiders beweren? Maarten van Rossem demonstreert nuchter en realistisch dat al die somberheid niet terecht is. In het essay 'Typisch Nederland', waarin de culturele en historische eigenaardigheden van ons vaderland aan de orde komen, laat hij overtuigend zien dat Nederland in vergelijkend perspectief misschien niet het beste land ter wereld is, maar wel met de beste landen mee kan komen.In de columns die hij de afgelopen twee jaar over Nederland schreef, houdt hij kritisch afstand van de nationale depressie die de media, het kabinet en de spraakmakende gemeente Nederland hebben aangepraat. Van de plotselinge aandacht voor onze 'historische identiteit', die ook voortkomt uit de nationale neerslachtigheid, moet Van Rossem niets hebben.Teneinde ons kleine leed maximaal te relativeren schrijft hij in dit boek ook over aard en structuur van de wereldgeschiedenis, een onderwerp dat de laatste jaren steeds meer in de…

Een boeiende beschrijving van een bewogen politiek tijdperk. PvdA'er Maarten van Traa was een sociaaldemocraat in de traditie van Den Uyl. Hij was in mei 1968 ooggetuige van de Parijse opstand en leidde tijdens het kabinet-Kok het onderzoek naar de IRT-affaire. Op 21 oktober 1997 kwam op de A4, vlak bij de ringweg rond Amsterdam, een bruusk einde aan het leven van Maarten van Traa. De verslagenheid na het fatale ongeluk was groot. Van Traa, kort tevoren getrouwd met GroenLinks-politica Andrée van Es, was populair en gold, zoals oud-minister Jan Pronk zei, als 'de sociaal-democraat die wij allen behoren te zijn'. Hij werd beroemd als de onkreukbare voorzitter van de parlementaire enquêtecommissie die zich met de IRT-affaire bezighield. Maar hij was meer: een ras-PvdA'er in de hoogtijdagen van die partij, befaamd tot ver over de landsgrenzen. Willem van Bennekom beschrijft het korte maar volle bestaan van Maarten van Traa. Op basis van persoonlijke documenten en gesprekken met

Tot zo'n vijfendertig jaar geleden wandelden Maarten en Nicolien, als alterego's van de auteur en zijn vrouw louter in het oeuvre van J.J. Voskuil. De vraag 'Had je nog willen wandelen' vormde geregeld de inleiding tot een wandelbelevenis in de stad of een vlucht naar buiten. In Aan de wandel (2022) ging Wim Huijser een hachelijk avontuur aan door beide literaire helden voort te laten leven. Terloops kibbelend en mijmerend zochten ze vooral hun eigen weg in een nieuwe tijd. Een jaar later pakten zij een groter wandelavontuur aan. In Op Pieterpad (2023) beleefden Maarten en Nicolien vanuit Pieterburen een tocht die geplaveid is met gevoelige pijnpunten, verrassende ontmoetingen en diepe overpeinzingen. In De wandelavonturen van Maarten en Nicolien komen deze bijna tweehonderd verhalen samen, met als toegift 'De troostwandeling'. Wim Huijser (1960) is schrijver-publicist op het snijvlak van geschiedenis, literatuur en landschap. Hij schrijft veel over wandelen en natuur. Bij Noord boek

Is het wel zo beroerd gesteld met Nederland als veel intellectuelen en opinieleiders beweren? Maarten van Rossem demonstreert nuchter en realistisch dat al die somberheid niet terecht is. In het essay 'Typisch Nederland', waarin de culturele en historische eigenaardigheden van ons vaderland aan de orde komen, laat hij overtuigend zien dat Nederland in vergelijkend perspectief misschien niet het beste land ter wereld is, maar wel met de beste landen mee kan komen. In de columns die hij de afgelopen twee jaar over Nederland schreef, houdt hij kritisch afstand van de nationale depressie die de media, het kabinet en de spraakmakende gemeente Nederland hebben aangepraat. Van de plotselinge aandacht voor onze 'historische identiteit', die ook voortkomt uit de nationale neerslachtigheid, moet Van Rossem niets hebben. Teneinde ons kleine leed maximaal te relativeren schrijft hij in dit boek ook over aard en structuur van de wereldgeschiedenis, een onderwerp dat de laatste jaren steeds meer in

Hoe ziet de aarde er in 2099 uit? In dit laatste college uit het drieluik spreekt Maarten van Rossem over de opwarming van de aarde, groei van de wereldbevolking en technologische vooruitgang.