De mythe van het economisme - Jesse Klaver - ebook

'We gaan Nederland veranderen', zei Jesse Klaver bij zijn presentatie als fractievoorzitter van GroenLinks. 'Het is mijn inzet om de steeds sterkere tendens om iedere maatschappelijke kwestie te reduceren tot een rekensom tegen te gaan. We weten van alles de prijs maar van bijna niks de waarde.' Jesse Klaver maakte een stormachtige entree in de Nederlandse politiek. Hij was het die het debat over de ongelijke vermogensverdeling in Nederland aanzwengelde door de Franse econoom Thomas Piketty naar de Kamer te halen. Hij was het ook die opzien baarde met zijn reprimande aan het adres van ABN Amro-commissaris Van Slingelandt en met zijn strijd tegen belastingontwijkende multinationals. Nu is hij de jongste fractievoorzitter in de parlementaire geschiedenis. In De mythe van het economisme vertelt Klaver over zijn eigen achtergrond, zijn ervaringen in de Tweede Kamer, en over zijn verzet tegen de economisering van de samenleving. In dit boek analyseert Klaver het economisme, schetst

De klok tikt ongenadig: het klimaat verandert. We moeten, zo krijgen we te horen, samenwerken: allemaal samen tegen CO2. Steeds meer ngo's, bedrijven en politieke partijen vinden elkaar rond de slogan van de 'groene economie'. Of spreken we beter over 'groen kapitalisme'? Kiezen voor groen is niet alleen belangrijk om de klimaatverandering tegen te gaan, het maakt een land ook 'sterker, gezonder, veiliger, innovatiever, competitiever en gerespecteerder', zo stelt Thomas Friedman, columnist van de The New York Times. 'Is er iets denkbaar dat vaderlandslievender, kapitalistischer en geostrategischer is dan dat?' Dit boek ontrafelt de mythe van de groene economie in al haar dimensies: van emissiehandel tot duurzaam consumeren, van bevolkingscontrole tot technologisch optimisme. Maar het tekent ook een aantal krachtlijnen uit voor een alternatief. De transitie naar een duurzame toekomst kan niet zonder diepgaande maatschappijverandering, stellen de auteurs. En zo'n verandering vraagt

'De eyeopener van 2016, die alles wat je dacht te weten, op zijn kop zal zetten.' - Hebban

Is moederliefde een instinct dat voortkomt uit een 'vrouwelijke natuur' of is het grotendeels een kwestie van sociaal gedrag, dat varieert al naargelang het individu, de tijd en de gebruiken? Dat is de inzet van het historische onderzoek dat Élisabeth Badinter in de jaren tachtig publiceerde: ze observeert de evolutie van het moederlijk gedrag gedurende vier eeuwen en stelt vast dat toewijding aan het kind ontstaat - of niet. Tederheid bestaat - of niet. De onthulling dat hét moederinstinct niet bestaat, maar moederliefde onvoorspelbaar is, lokte bij verschijnen hevige reacties uit: sommigen zagen het als een afwijking die het begrip natuur op onverantwoorde wijze ter discussie stelde; anderen vonden het een ware bevrijding, een kans op een beter begrip van het moederschap en een erkenning van de veelheid van vrouwelijke ervaringen.

Op de een of andere manier zijn een aantal diep conservatieve veronderstellingen over kinderen - hoe ze zijn en hoe ze moeten worden opgevoed - ingebed in de conventionele wijsheid in onze samenleving. Ouders worden ervan beschuldigd zowel tolerant als overbezorgd te zijn, niet bereid grenzen te stellen en bang om hun kinderen te laten falen. In De mythe van het verwende kind ontkracht Alfie Kohn systematisch deze overtuigingen - niet alleen door uitdagende onjuiste beweringen aan de kaak te stellen, maar ook de verontrustende ideologie blootleggend die eraan ten grondslag ligt. Klachten over veeleisende ouders en verwende kinderen zijn nauwelijks nieuw. Hij laat zien dat daarvoor geen bewijs is, laat staan dat het vaker voorkomt dan in vorige generaties. De belangrijkste bedreiging voor de ontwikkeling van een gezond kind wordt gevormd door opvoeding die te controlerend is in plaats van te toegeeflijk.

Vrijheid wordt over het algemeen opgevat als het vermogen om je doelen te bereiken en op geheel eigen wijze vorm te geven aan de verwezenlijking van je verlangens. Wat is echter de bron van onze doelen en verlangens? Als zij voortvloeien uit onwetendheid, gewoontepatronen en negatieve emoties, is de vrijheid om ze na te streven dan werkelijke vrijheid, of wordt het dan een mythe? In De mythe van vrijheid wordt het begrip vrijheid binnen de diepzinnige context van het Tibetaans boeddhisme onder de loep genomen. Er komen veel onderwerpen aan de orde waaronder, lijden, begeerte, egoloosheid, verveling, eenvoud, omgaan met emoties, geduld, overgave, alleen-zijn, liefde en krijgerschap. Het is een uniek vermogen van Trungpa om het wezen van de boeddhistische leer met behulp van hedendaagse Westerse taalgebruik en een bevrijdende humor over te brengen. Dat maakt dit boek tot een van de meest toegankelijke bronnen van kennis in de boeddhistische leer. Het daagt ertoe uit ons idee van