De moeder van Ikabod - Maarten 't Hart - ebook

De wereld van Maarten 't Hart in achttien verhalen. Over de dwaasheid en absurditeit van het moderne leven. Sterk autobiografisch.

Winnaar J.M.A.Biesheuvelprijs In het Duitse blad Der Spiegel werd Maarten 't Hart getypeerd als een 'wonderbaarlijk ouderwetse verteller'. In deze sterk autobiografische verhalen blijkt die wonderbaarlijke, ouderwetse vertelkunst bij uitstek geschikt om de dwaasheid en absurditeit van het moderne leven te betrappen. Ogenschijnlijk alledaagse gebeurtenissen zoals de verkoop van een huis, een plechtige uitvaart, een kerkdienst, een ontmoeting op een treinstation, een bezoek aan de markt of een casino pakken tragikomisch uit. Of soms juist beklemmend, zoals in 'De buitendeur' of 'De stiefdochters van Stoof '. Toch overheerst in alle verhalen een lichte toon; ze laten zien dat het leven in feite een klucht is die helaas een enkele keer in een tragedie kan ontaarden.

Een sociale roman over een gezin waarvan de oudste zoon verslaafd is aan drugs en de moeder uiteindelijk een keuze moet maken, geïnspireerd door Yvonne Keuls' eigen ervaringen als hulpverlener.

De moeder van Vera Vanaf haar kindertijd heeft Vera zich onzeker gevoeld in gezelschap van haar schaamteloos egocentrische moeder. Ook nu ze al dik volwassen is slaagt moeder Marga erin haar dochter veelvuldig te overvallen met haar enormiteiten. De familie drijft een landelijk gelegen hotel-restaurant, waarin hard gewerkt wordt door iedereen behalve Marga. Toch staat Marga onaantastbaar aan de top van de piramide die Hotel Boszicht vormt. Na de dood van haar tolerante vader Ties besluit Vera, inmiddels van middelbare leeftijd, zich niet langer door haar moeder te laten overheersen. Daartoe moet ze haar eeuwige schroom overwinnen. Tegenover haar moeder, maar ook tegenover haar in een mysterieuze liefdescrisis verkerende dochter. "Op haar vijftigste moest ze toch in staat zijn om haar moeder te trotseren?"

Yvonne Keuls beschrijft een aantal jaren uit de geschiedenis van een gezin waarvan de oudste zoon, David, verslaafd is aan drugs. De familie raakt volkomen ontredderd, maar Len, de moeder, weigert haar zoon los te laten. Wanneer ze hem steeds verder ziet afglijden beseft Len dat, wil ze ooit weer een normaal leven leiden, ze afstand zal moeten nemen van haar zoon. De hoofdpersonen in de beroemde sociale romans van Yvonne Keuls, waarvan 'De moeder van David S.' er één is, zijn sterke figuren die in een ellendige situatie terecht zijn gekomen. 'Als puber was ik een groot fan van Yvonne Keuls. Haar boeken hebben mij destijds van de drugs afgehouden.' - Saskia Noort 'Yvonne Keuls schrijft van de straat en recht in je gezicht.' - Toine Heijmans

Is het wel zo beroerd gesteld met Nederland als veel intellectuelen en opinieleiders beweren? Maarten van Rossem demonstreert nuchter en realistisch dat al die somberheid niet terecht is. In het essay 'Typisch Nederland', waarin de culturele en historische eigenaardigheden van ons vaderland aan de orde komen, laat hij overtuigend zien dat Nederland in vergelijkend perspectief misschien niet het beste land ter wereld is, maar wel met de beste landen mee kan komen.In de columns die hij de afgelopen twee jaar over Nederland schreef, houdt hij kritisch afstand van de nationale depressie die de media, het kabinet en de spraakmakende gemeente Nederland hebben aangepraat. Van de plotselinge aandacht voor onze 'historische identiteit', die ook voortkomt uit de nationale neerslachtigheid, moet Van Rossem niets hebben.Teneinde ons kleine leed maximaal te relativeren schrijft hij in dit boek ook over aard en structuur van de wereldgeschiedenis, een onderwerp dat de laatste jaren steeds meer in de…

Maarten van Rossem buigt zich over actuele thema's die het nieuws domineren. In het bijzonder staat hij stil bij de Russische invasie in Oekraïne. Hij voorziet dit militiaire conflict van de nodige historische duiding.

Een boeiende beschrijving van een bewogen politiek tijdperk. PvdA'er Maarten van Traa was een sociaaldemocraat in de traditie van Den Uyl. Hij was in mei 1968 ooggetuige van de Parijse opstand en leidde tijdens het kabinet-Kok het onderzoek naar de IRT-affaire. Op 21 oktober 1997 kwam op de A4, vlak bij de ringweg rond Amsterdam, een bruusk einde aan het leven van Maarten van Traa. De verslagenheid na het fatale ongeluk was groot. Van Traa, kort tevoren getrouwd met GroenLinks-politica Andrée van Es, was populair en gold, zoals oud-minister Jan Pronk zei, als 'de sociaal-democraat die wij allen behoren te zijn'. Hij werd beroemd als de onkreukbare voorzitter van de parlementaire enquêtecommissie die zich met de IRT-affaire bezighield. Maar hij was meer: een ras-PvdA'er in de hoogtijdagen van die partij, befaamd tot ver over de landsgrenzen. Willem van Bennekom beschrijft het korte maar volle bestaan van Maarten van Traa. Op basis van persoonlijke documenten en gesprekken met

Tot zo'n vijfendertig jaar geleden wandelden Maarten en Nicolien, als alterego's van de auteur en zijn vrouw louter in het oeuvre van J.J. Voskuil. De vraag 'Had je nog willen wandelen' vormde geregeld de inleiding tot een wandelbelevenis in de stad of een vlucht naar buiten. In Aan de wandel (2022) ging Wim Huijser een hachelijk avontuur aan door beide literaire helden voort te laten leven. Terloops kibbelend en mijmerend zochten ze vooral hun eigen weg in een nieuwe tijd. Een jaar later pakten zij een groter wandelavontuur aan. In Op Pieterpad (2023) beleefden Maarten en Nicolien vanuit Pieterburen een tocht die geplaveid is met gevoelige pijnpunten, verrassende ontmoetingen en diepe overpeinzingen. In De wandelavonturen van Maarten en Nicolien komen deze bijna tweehonderd verhalen samen, met als toegift 'De troostwandeling'. Wim Huijser (1960) is schrijver-publicist op het snijvlak van geschiedenis, literatuur en landschap. Hij schrijft veel over wandelen en natuur. Bij Noord boek

Is het wel zo beroerd gesteld met Nederland als veel intellectuelen en opinieleiders beweren? Maarten van Rossem demonstreert nuchter en realistisch dat al die somberheid niet terecht is. In het essay 'Typisch Nederland', waarin de culturele en historische eigenaardigheden van ons vaderland aan de orde komen, laat hij overtuigend zien dat Nederland in vergelijkend perspectief misschien niet het beste land ter wereld is, maar wel met de beste landen mee kan komen. In de columns die hij de afgelopen twee jaar over Nederland schreef, houdt hij kritisch afstand van de nationale depressie die de media, het kabinet en de spraakmakende gemeente Nederland hebben aangepraat. Van de plotselinge aandacht voor onze 'historische identiteit', die ook voortkomt uit de nationale neerslachtigheid, moet Van Rossem niets hebben. Teneinde ons kleine leed maximaal te relativeren schrijft hij in dit boek ook over aard en structuur van de wereldgeschiedenis, een onderwerp dat de laatste jaren steeds meer in