De kunst om gelukkig te zijn - Arthur Schopenhauer - ebook

Volgens Schopenhauer lopen we aan de leiband van onze eigen wil. Die wil is onze levensbron, maar het is toch vooral een domme, brute kracht die ons vermeende intellect onmiskenbaar voortduwt.

Herman Philipse zet de denkbeelden van Schopenhauer en Nietzsche uiteen en plaatst ze in hun tijd. Leo Samama buigt zich over de manier waarop elk van hen zich met de muziek heeft bezig gehouden.

Zijn gehele leven heeft Thomas Mann (1875 - 1955) zich met culturele, maatschappelijke en politieke vraagstukken beziggehouden en zijn gedachten en standpunten in een indrukwekkend aantal essays vastgelegd, die altijd in de schaduw van zijn grote en bekende romans hebben gestaan. Niettemin moeten zijn essays over Schopenhauer en Nietzsche worden gerekend tot het belangrijkste essayistische werk ooit in Duitsland verschenen. Het is immers niet alleen de haarscherpe analyse van het werk en denken van beide filosofen die zijn essays tot een hoogtepunt maken, maar ook zijn daarin verwekte betrokkenheid bij de in Duitsland heersende politieke situatie op het moment waarop hij deze essays schreef, namelijk kort voor en kort na de Tweede Wereldoorlog. Thomas Mann was nog vrij jong toen hij de denkwereld van Schopenhauer en diens leerling Nietzsche binnentrad. Hun denkbeelden maakten echter een enorme indruk op de jonge schrijver en lieten duidelijke sporen in zijn literaire werk na. Daarom

In Schopenhauer en Nietzsche biedt de invloedrijke Duitse filosoof en socioloog Georg Simmel een briljante en originele interpretatie van twee van de meest intrigerende denkers van de moderne tijd. Simmel verkent hun gedeelde levensgevoel en toont hoe Schopenhauers pessimistische metafysica en Nietzsches vitale levensfilosofie niet alleen verschillen, maar elkaar ook aanvullen in hun streven naar een diepzinnige kritiek op cultuur, moraal en moderniteit. Met zijn kenmerkende stijl - filosofisch scherpzinnig, literair verfijnd en psychologisch doordringend - legt Simmel de innerlijke spanningen en raakvlakken tussen beide denkers bloot. Hij plaatst hen niet alleen in de geschiedenis van de filosofie, maar onderzoekt ook hun betekenis voor het moderne individu dat zoekt naar zin in een onttoverde wereld. Van Georg Simmel verscheen eerder zijn hoofdwerk: Filosofie van het geld.

Een verzameling leefregels die aangeven hoe je zo gelukkig mogelijk kunt leven in een wereld waarin geluk en genot louter hersenschimmen zijn, terwijl daarentegen het lijden en de pijn reëel zijn en zichzelf direct kenbaar maken zonder de illusie en de hoop nodig te hebben.

Het hoogbegaafde kind heeft de afgelopen tijd op de nodige belangstelling kunnen rekenen. Er is literatuur over de problemen die erdoor kunnen ontstaan, er is psychologische hulp en er bestaan speciale programma's voor hoogbegaafde kinderen op scholen. Maar hoe zit het met volwassenen, mensen die nooit een diagnose hebben gekregen omdat die eenvoudigweg niet bestond, en die pas sinds kort weten, of vermoeden, dat hun psychische of sociale kwetsbaarheid is terug te voeren op hoogbegaafdheid? Een hoge intelligentie is een rijkdom. Maar bij hoogbegaafdheid gaat die intelligentie hand in hand met een grote sensitiviteit. Daardoor kun je het gevoel krijgen dat je anders bent dan anderen, dat je er niet bij hoort, dat je nooit echt op je plaats bent. Hoe kom je er als volwassene achter dat je hoogbegaafd bent? En als dat zo is, hoe kun je je leven dan beter inrichten? En hoe benut je vervolgens al je mogelijkheden? In Te intelligent om gelukkig te zijn? geeft expert en bestsellerauteur