De groene illusie - Maarten van Andel - ebook

Als we de klimaatdoelstellingen in 2030 willen halen, dan hebben we niet genoeg aan groene energie. Het lukt alleen als we kernenergie heroverwegen, fossiele brandstoffen slimmer gebruiken en bovendien inleveren op ons luxe leventje. Klimaatactivisten hebben windmolens en zonnepanelen heilig verklaard, maar alleen daarmee kunnen we het klimaat niet redden. Ons milieu is volgens Maarten van Andel te belangrijk om over te laten aan dogmatische denkers die feiten en fictie niet uit elkaar houden. De groene illusie is een boek met kritische vragen en nuchtere feiten over zonnepanelen en kernenergie, elektrische auto's en aardolie. Een eye-opener voor iedereen die zich heeft laten overtuigen door de propaganda van klimaatactivisten en de groene industrie. En een wake-up call voor wie denkt dat de klimaatdoelen haalbaar zijn als we blijven autorijden, vliegen en shoppen. Maarten van Andel heeft jarenlange ervaring als ingenieur en manager in de high-tech-industrie. Voor internationale

Hoe kan het dat we dranken, zoals whisky, wijn en bier, zien, ruiken en proeven? Wie is de betere ruiker, de vrouw of de man? Wat heeft taal met geur- en smaakperceptie te maken? Hoe drinken we drank in de toekomst en wat nemen we niet waar, maar bestaat toch? Wanneer we een glas drank nemen, zien we het glas. We zien het effect van licht op het glas, we zien de drank in het glas bewegen. De kleur zien we, de drank ruikt aangenaam, de smaak is wellicht geweldig en we zijn tijdens het genieten doorgaans niet bezig met het feit dat al dit moois een illusie is. Jeroen Derks neemt je met een heldere evenwichtige schrijfstijl mee op reis naar de kern van wat drank is. Deze reis begint bij de zintuigen en voert je via de illusies die het brein creëert naar de meest recente ideeën over realiteit. Bijzonder interessante materie en het is boeiend geschreven. Mijn complimenten. Hans Offringa, Keeper of the Quaich Jeroen Derks (1983) is werkzaam als scientific programmer bij het prestigieuze Max

Godsdienst is volgens Sigmund Freud (1856-1939) een fantasie waarmee de mens zijn eigen hulpeloosheid aan het zicht probeert te onttrekken. Met De toekomst van een illusie verwoordde hij een diep cultuurfilosofisch inzicht, dat nog weinig aan actualiteit heeft ingeboet. Dit deel in de reeks Kleine klassieken verzamelt naast dit invloedrijke essay nog enkele andere boeiende beschouwingen van de grondlegger van de psychologie.

Een boeiende beschrijving van een bewogen politiek tijdperk. PvdA'er Maarten van Traa was een sociaaldemocraat in de traditie van Den Uyl. Hij was in mei 1968 ooggetuige van de Parijse opstand en leidde tijdens het kabinet-Kok het onderzoek naar de IRT-affaire. Op 21 oktober 1997 kwam op de A4, vlak bij de ringweg rond Amsterdam, een bruusk einde aan het leven van Maarten van Traa. De verslagenheid na het fatale ongeluk was groot. Van Traa, kort tevoren getrouwd met GroenLinks-politica Andrée van Es, was populair en gold, zoals oud-minister Jan Pronk zei, als 'de sociaal-democraat die wij allen behoren te zijn'. Hij werd beroemd als de onkreukbare voorzitter van de parlementaire enquêtecommissie die zich met de IRT-affaire bezighield. Maar hij was meer: een ras-PvdA'er in de hoogtijdagen van die partij, befaamd tot ver over de landsgrenzen. Willem van Bennekom beschrijft het korte maar volle bestaan van Maarten van Traa. Op basis van persoonlijke documenten en gesprekken met

Is het wel zo beroerd gesteld met Nederland als veel intellectuelen en opinieleiders beweren? Maarten van Rossem demonstreert nuchter en realistisch dat al die somberheid niet terecht is. In het essay 'Typisch Nederland', waarin de culturele en historische eigenaardigheden van ons vaderland aan de orde komen, laat hij overtuigend zien dat Nederland in vergelijkend perspectief misschien niet het beste land ter wereld is, maar wel met de beste landen mee kan komen.In de columns die hij de afgelopen twee jaar over Nederland schreef, houdt hij kritisch afstand van de nationale depressie die de media, het kabinet en de spraakmakende gemeente Nederland hebben aangepraat. Van de plotselinge aandacht voor onze 'historische identiteit', die ook voortkomt uit de nationale neerslachtigheid, moet Van Rossem niets hebben.Teneinde ons kleine leed maximaal te relativeren schrijft hij in dit boek ook over aard en structuur van de wereldgeschiedenis, een onderwerp dat de laatste jaren steeds meer in de…

Maarten van Rossem buigt zich over actuele thema's die het nieuws domineren. In het bijzonder staat hij stil bij de Russische invasie in Oekraïne. Hij voorziet dit militiaire conflict van de nodige historische duiding.

Is het wel zo beroerd gesteld met Nederland als veel intellectuelen en opinieleiders beweren? Maarten van Rossem demonstreert nuchter en realistisch dat al die somberheid niet terecht is. In het essay 'Typisch Nederland', waarin de culturele en historische eigenaardigheden van ons vaderland aan de orde komen, laat hij overtuigend zien dat Nederland in vergelijkend perspectief misschien niet het beste land ter wereld is, maar wel met de beste landen mee kan komen. In de columns die hij de afgelopen twee jaar over Nederland schreef, houdt hij kritisch afstand van de nationale depressie die de media, het kabinet en de spraakmakende gemeente Nederland hebben aangepraat. Van de plotselinge aandacht voor onze 'historische identiteit', die ook voortkomt uit de nationale neerslachtigheid, moet Van Rossem niets hebben. Teneinde ons kleine leed maximaal te relativeren schrijft hij in dit boek ook over aard en structuur van de wereldgeschiedenis, een onderwerp dat de laatste jaren steeds meer in

Meestal associëren we Frankrijk met stijl, intellect, passie, schoonheid en kunst. De Fransen beroepen zich dan ook graag op hun verfijnde cultuur, hun wijnen, haute couture, literatuur, hun qualité de vie. Ze zijn er eveneens een meester in hun geschiedenis aan te dikken tot welhaast mythische proporties om hun eigen superioriteit te onderstrepen - terwijl de werkelijkheid er toch echt anders uitziet. De Fransen strijken met bravoure hun tegenstellingen glad, maar égalité? De sociale tegenstellingen en de xenofobie zijn zorgwekkend, er is veel armoede, de staatsschuld is reusachtig en een wereldmacht is Frankrijk allang niet meer. Leven als God in Frankrijk? Dat is nog maar de vraag. Modebewust? De Française geeft gemiddeld het minst uit aan kleren van alle Europese vrouwen. Filosofisch en literair? Onafhankelijke boekhandels kunnen alleen overleven dankzij staatssubsidie. In het even amusante als inzichtrijke De Franse illusie neemt kenner Mark Blaisse de lezer mee achter de schermen

Darryl Bailey staat los van iedere traditie. In zeer eenvoudige en heldere taal nodigt hij ons uit tot een nietsontziend onderzoek naar de werkelijkheid van onszelf en het bestaan. Hij verwijst uitsluitend naar onze rechtstreekse ervaring van ieder moment. Zo laat hij zien dat het leven niets anders is dan een wonderlijk, onbegrijpelijk verschijnsel dat altijd in beweging is en dus nooit ook maar één ogenblik hetzelfde. Ook beschrijft hij hoe we ons toch voortdurend laten leiden door fantasieën over het leven en onszelf die nergens stroken met de werkelijkheid van onze directe ervaring. Op elegante, maar niet mis te verstane wijze ondermijnt Darryl Bailey in deze verzameling dialogen en poëtische teksten iedere fantasie die we koesteren omtrent vrije wil en een onafhankelijke persoonlijkheid. Hij wijst ons op de volheid van het leven in al zijn manifestaties en de leegheid van iedere fantasie over een gefragmenteerd leven als individu. 'Alles wat we nu zijn, alles wat we nu doen, is

In dit tweede college uit het drieluik neemt Maarten van Rossem de tweede automobilisering en de welvaartsgroei onder de loep. Ook besteedt hij aandacht aan het fordisme.