De buurjongen - Jan Siebelink - ebook

Naast de familie Sievez woont Henk Wielheesen, die zijn moeder verliest als hij elf jaar is. Het is door toedoen van de buren dat hij in veiligheid wordt gebracht. Jan Siebelink geeft een beeld van een heel leven en een bijzondere vriendschap. Met een zeker ongeloof keek hij naar zichzelf. Hij kon van de kade springen. Het snelstromende water zou hem snel bij de brug gebracht hebben, en dan algauw zeven kilometer noordelijker bij zijn eigen dorp. Daar zou hij aanspoelen. Zijn lijden was dan al opgehouden.

Borys is een vluchteling uit het Oostblok die zijn ganse familie heeft verloren. Hij is een vriendelijke, maar timide, haast mensenschuwe jongen die helemaal verstijft bij een simpele aanraking en volledig dichtklapt als je hem details vraagt over zijn lange bewogen reis naar het westen. Wanneer hij hier kennis maakt met een buurjongen van zijn leeftijd begint een langzaam proces van herstel en leert hij geleidelijk terug een aantal mensen in zijn leven toe te laten en te vertrouwen. Zijn aanvankelijk louter vriendschappelijke relatie gaat langzamerhand naar een 'next level.' Hij probeert zich er tegen te verzetten, want de culturele verschillen tussen zijn thuisland en het Westen maken het hem extra moeilijk hiermee om te gaan. Gaandeweg leert hij dan toch zichzelf te accepteren.

Wil je meer weten over dit boek? Neem dan snel een kijkje op www.boekenwereld.com. Gratis verzending boven €19,95 en vandaag besteld, is volgende werkdag in huis.

Jan Siebelink is de schepper van vele onvergetelijke personages. Maar als stille getuigen zijn er in al zijn romans en verhalen ook altijd de bloemen en planten. Op de achtergrond vertellen ze een eigen verhaal, de geschiedenis van de kwekerij, en uiteindelijk zeggen ze ook veel over Jan Siebelink zelf. Onder zijn fijnzinnige pen krijgen de planten in dit herbarium een geheel nieuw leven, zoals nog nooit in een flora is beschreven. Ze gaan een geheimzinnig en ongekend verband aan. Schrijven is allereerst terugvinden. Planten en bloemen zijn voor mij vertrouwde tekens, bakens. Ze horen vanzelfsprekend bij het decor dat ik optrek voor mijn verhaal. Ik bedenk ze niet. Ze dringen zich niet op. Ze zijn er gewoon. Wegwijzers.