De afwezigheid van het verleden - Marita Mathijsen - ebook

Gedurende de hele zestiende eeuw was de spanning op religieus gebied te snijden. Overal maakten 'hervormers' zich los van de (rooms-katholieke) moederkerk en braken opstandjes uit. Aan Amersfoort lijken deze woelingen voorbij te zijn gegaan, als we tenminste mogen afgaan op het dagboek dat een van de burgemeesters gedurende zijn ambtsperiode (25 januari 1555 tot 1 februari 1556) bijhield. Slechts één keer heeft Cornelis Volckenszoon het over 'verboden en verdachte boeken, zoals een psalmboekje van Maarten Luther'. Verder schrijft hij vooral over zijn dagelijkse beslommeringen: vergaderen en overleggen, het opleggen en innen van boetes, problemen met de gilden, enzovoorts. Rode draad is zijn relatie met de schout. Blijkbaar konden beide heren niet door één deur: telkens blijkt de schout afwezig en wordt hij vervangen door de burgemeester. Dit dagboek wordt nu voor het eerst kritisch uitgegeven. Omdat het zestiende-eeuwse Nederlands nogal weerbarstig is, is een parallelle vertaling in

Eva Meijer brengt in dit essay de verschillende soorten politieke stiltes in kaart, en markeert op originele wijze en met kennis van zaken de morele dilemma's, die in het verhitte (social) mediadebat nauwelijks meer ter sprake komen. Taal staat in de politiek centraal: in de Tweede Kamer, op social media en in het publieke debat wordt met woorden gestreden. Ook in de filosofie wordt taal steeds met politiek verbonden. Maar wie in staat is tot spreken staat nooit vast: in Black Lives Matter, #MeToo en klimaatmarsen eisen mensen die van oudsher tot zwijgen werden gebracht hun stem op. Stilte kan onderdrukken - soms wordt mensen (en andere dieren) letterlijk hun taal afgenomen, soms figuurlijk. Spreek, zegt de dichter Audre Lorde terecht, je stilte zal je niet beschermen. Maar stilte heeft ook een andere kant: het kan een manier van verzet zijn, een schuilplaats, of deel van een gesprek in de vorm van luisteren en zwijgen. In een wereld waarin steeds harder geschreeuwd wordt moeten we

Een blik in het brein van Poetin en andere potentaten - SHORTLIST LIBRIS GESCHIEDENIS PRIJS'Hoe autoritaire en populistische leiders de geschiedenis gebruiken voor politiek gewin, zo laat historicus Ivo van de Wijdeven mooi zien in zijn nieuwe boek De macht van het verleden.' ⬤⬤⬤⬤ NRCVladimir Poetin houdt van geschiedenis. Zijn vurige redevoeringen zitten er vol mee. Velen verklaren hem voor gek, maar in vaardige handen is het verleden een wapen zonder weerga. Xi Jinping, Recep Tayyip Erdogan en andere ambitieuze leiders weten dat ook en maken er sluw gebruik van. Dat gebeurt wereldwijd. Ook in het Westen.In De macht van het verleden legt Ivo van de Wijdeven haarfijn uit hoe politici en potentaten de geschiedenis gebruiken. Daarmee geeft hij tevens inzage in de diepere drijfveren van machthebbers. Hun visie op het verleden stuurt hun handelen in het heden. De macht van het verleden werkt twee kanten op. Hoogste tijd om die macht onder de loep te nemen.Beluister nu ook de Zoeken naar bo…

Waldo Heilbron, voorvechter van de dekolonisatie van onze geschiedenis, laat in De toekomst van het verleden zijn licht schijnen over het slavernijverleden van Nederland en de doorwerking en betekenis daarvan tot aan de dag van vandaag. Wanneer we onze kennis van ons verzwegen verleden willen verdiepen, zijn we aangewezen op nieuwe manieren van denken en onderzoek verrichten, betoogde hij al in 2006. De toekomst van het verleden is, net als Wij slaven van Suriname van Anton de Kom, een van de kernteksten van The Black Archives. Het is, ook in de huidige gesprekken over de omgang met het slavernijverleden, onverminderd relevant. Zoals Prof. Gloria Wekker stelt: Het vroeg moed om een vurig en tegendraads pleidooi te houden voor een andere versie van de geschiedenis.

Een blik in het brein van Poetin en andere potentaten - SHORTLIST LIBRIS GESCHIEDENIS PRIJS 'Hoe autoritaire en populistische leiders de geschiedenis gebruiken voor politiek gewin, zo laat historicus Ivo van de Wijdeven mooi zien in zijn nieuwe boek De macht van het verleden.' ⬤⬤⬤⬤ NRC Vladimir Poetin houdt van geschiedenis. Zijn vurige redevoeringen zitten er vol mee. Velen verklaren hem voor gek, maar in vaardige handen is het verleden een wapen zonder weerga. Xi Jinping, Recep Tayyip Erdogan en andere ambitieuze leiders weten dat ook en maken er sluw gebruik van. Dat gebeurt wereldwijd. Ook in het Westen. In De macht van het verleden legt Ivo van de Wijdeven haarfijn uit hoe politici en potentaten de geschiedenis gebruiken. Daarmee geeft hij tevens inzage in de diepere drijfveren van machthebbers. Hun visie op het verleden stuurt hun handelen in het heden. De macht van het verleden werkt twee kanten op. Hoogste tijd om die macht onder de loep te nemen. Beluister nu ook de Zoeken

In De schaduw van het verleden, het derde deel in de epische fantasycyclus Het geheim van Ji van internationaal bestsellerauteur Pierre Grimbert, begint de tijd te dringen voor de erfgenamen van Ji… Van Romines Diepe Toren naar de Grote Tempel van Ith, van het Gordijngeberte naar het Krijgersdal… De erfgenamen zetten hun wanhopige queeste voort. Een zoektocht die het lot van de Hoge Koninkrijken zal bepalen. Terwijl legers zich verzamelen, samenzweerders zichzelf onthullen en allerlei intriges aan het licht komen, trekken de erfgenamen eropuit. Maar ze hebben niet veel tijd meer. Het ontcijferen van de geheimen van Nol en zijn afgezanten leidt hen tot ver over de grenzen van de landen in het oosten. Alleen daar zullen ze het geheim ontdekken dat verstopt ligt in de schaduw van het verleden, als ze de reis ernaartoe tenminste overleven… Pierre Grimbert wordt al jarenlang gezien als de grootste fantasy-ster van Frankrijk. Met Het Geheim van Ji heeft hij ook de rest van Europa veroverd.

De constructie van het verleden Een inleiding in de theorie van de geschiedenis Vele historici zien hun wetenschap als een ambachtelijke, 'theorieloze' activiteit, waarin men rustig onderzoekt en weergeeft 'hoe het eigenlijk geweest is'. Dit boek neemt deze intuïtieve opvatting als uitgangspunt en analyseert aan de hand van vele voorbeelden uit de geschiedschrijving in hoeverre zij houdbaar is. De auteur onderzoekt daarbij de belangrijkste theoretische noties en onderscheidingen, die historici doorgaans alleen intuïtief hanteren, zoals kennen en geloven, feit en interpretatie, beschrijven en verklaren, tekst en context, oorzaak en toeval, individu en structuur, feiten en waarden, en objectiviteit en subjectiviteit. Langs deze weg zet hij uiteen welke theoretische problemen in de geschiedbeoefening verborgen zitten en welke verschillende visies daarop ontwikkeld zijn. -------------------------------------------------------------------------------- Ook van de auteur(s): If youre so

Steeds luider en vaker wordt erop aangedrongen om historisch onrecht "goed te maken" door het aanbieden van excuses of door het betalen van schadevergoeding. Aan beide reacties zitten nogal wat haken en ogen, die in de hitte van de discussie vaak onderbelicht blijven. Het aanbieden van excuses of het betalen van schadevergoeding voor historisch onrecht heeft onbedoeld grote consequenties voor de aansprakelijkheid voor allerlei handelingen die in het recente verleden en met name ook in het heden schade aan anderen hebben berokkend, vooral in het kader van de mondiale thema's. Deze consequenties spelen in de discussies over historisch onrecht nauwelijks een rol. Deze publicatie (de afscheidsrede die de auteur uitsprak bij gelegenheid van zijn afscheid als honorair hoogleraar Aansprakelijkheidsverzekering in Vergelijkend Perspectief aan de Universiteit Maastricht) roept op tot het betrachten van grote voorzichtigheid bij het gemakkelijk aanvaarden van schadevergoedingsverplichtingen,