De aardse republiek - Willem van Toorn - ebook

Josip Brik, popfilosoof en professor in de Hitlerstudies, is dood: onopgehelderde omstandigheden. Nu is het aan zijn rechterhand, Friso de Vos, om Briks intellectuele nalatenschap naar zich toe te trekken. Maar er zijn er meer met die ambitie en zodra Friso - jaloers, hypochonder, intelligenter dan goed voor hem is en onhandig verliefd op het meisje dat hij net heeft verlaten - probeert de concurrentie buitenspel te zetten, tuimelt hij in een verhaal dat absoluut niet het zijne is. Wat begint als een oefening in rouwverwerking en liefdesverdriet verandert gaandeweg in academische satire, speculatieve geschiedschrijving en iets wat zomaar een spionageroman zou kunnen zijn. De republiek gaat over bedrog en zelfbedrog, ambitie en liefde, over geschiedenis als entertainment en de jacht op de perfecte vijand. Joost de Vries (1983) is adjunct-hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer en auteur van de romans Clausewitz, De republiek, Vechtmemoires, Oude meesters en meest recent Rustig aan,

Parijs staat opnieuw in brand. In de nieuwe roman De 6e republiek van Marco Termes leiden mislukte integratie en dreigende energietekorten tot nieuwe rellen in de Franse hoofdstad. De OPEC-landen tonen zich solidair met hun moslimsbroeders, die slachtoffer zijn van de harde maatregelen van de centrumrechtse regering, en draaien de oliekraan nagenoeg dicht. In die context leeft de 42-jarige politicoloog en filosoof Walter Egon. Niet links of rechts, maar met een sterk gevoel voor onrecht, voorspelt hij het onheil op de nationale televisie. De regering ziet in hem een gevaar en wil hem controleren. Geheime groeperingen zien hem juist als dé leider van een revolutie of zelfs als toekomstig president. Egon, met zijn zuivere motieven, wordt de speelbal van nationale en internationale machtsstromen. Demonstranten herinneren Frankrijk aan haar aloude normen: vrijheid, gelijkheid, broederschap. Met dit doel voor ogen schuwen de partijen die aan Egon trekken geen middel. Daardoor komt het leven

De eeuw die volgde op de Gouden Eeuw van het gewest Holland, stond lang in het verdomhoekje van de geschiedschrijvers. De 'Pruikentijd' werd in hoofdzaak misprijzend beschreven. Met name in de negentiende eeuw was men in ons land laaiend enthousiast over de zeventiende - de 'Gouden' - Eeuw en uiterst pessimistisch over de achttiende eeuw. Liever verdiepte men zich in de successen van zeehelden, koene kooplieden en ontdekkingsreizigers in de bloeiperiode van de Republiek. Daarmee doet men de geschiedenis ernstig tekort! De bekende historicus J.G. Kikkert heeft deze periode opnieuw onder de loep genomen en zet dit 'vergeten' maar tevens fascinerende tijdperk overtuigend op de kaart.

In 44 v.Chr. wordt Caesar vermoord door een groep samenzweerders. Republikeinen en opportunisten verzetten zich tegen zijn vermeende hang naar het koningschap. Maar ze wachten te lang af hoe het volk zal reageren en verliezen het momentum. Marcus Antonius neemt als collega-consul van Caesar het voortouw en ontpopt zich tot een nieuwe kandidaat voor de alleenheerschappij. Cicero, de grote redenaar en ervaren politicus, zet zich vervolgens ondanks zijn hoge leeftijd nog één keer in voor de in zijn ogen ideale staatsvorm: de republiek. In een reeks van veertien felle redevoeringen, die bekendstaan onder de naam Philippicae, veegt hij vol venijn de vloer aan met Marcus Antonius - wat onafwendbaar leidt tot zijn eigen dood in 43. De redevoeringen worden in dit boek in een bredere context geplaatst met behulp van talrijke brieven en fragmenten uit de correspondentie tussen Cicero en andere invloedrijke Romeinen, waarin de staatsman regelmatig blijk geeft van de onzekerheid die in zijn

In de ogen van menige zeventiende-eeuwer was de Hollandse raadpensionaris de leider van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Dat is niet zo'n vreemde gedachte. Holland was het machtigste gewest en in de praktijk bepaalde de Hollandse raadpensionaris daarom niet alleen de politiek in zijn eigen gewest, maar vaak ook die van de Staten-Generaal. Veel buitenlandse diplomaten en koningen dachten daarom dat de raadpensionaris in dienst was van de Republiek. Om beter te begrijpen wat het ietwat dubbelzinnige ambt van raadpensionaris inhield, vergelijkt Jaap de Haan het optreden van Johan van Oldenbarnevelt met dat van Johan de Witt en Gaspar Fagel. Hij onderscheidt hierin een ambtelijke, een uitvoerende, een politieke en een representatieve functie. Ook de eerste minister in Spanje, Engeland, Frankrijk, Zweden en Brandenburg - de evenknie van de raadpensionaris - oefende deze vier functies uit. De Hollandse raadpensionaris kan daarom worden beschouwd als de eerste minister van de

Het was een historische gebeurtenis in 1995, 25 jaar geleden: de verschijning van Jonathan Israels 'De Republiek'. Dat een buitenlander zo'n boek kon schrijven over onze geschiedenis!

In de zogenoemde Gouden Eeuw werd niet alleen vanuit Holland en Zeeland handel én slavenhandel bedreven, ook het hertogdom Gelre liet zich niet onbetuigd. Vanuit Zutphen oriënteerden bijvoorbeeld de broers Hendrick en Alexander van der Capellen, telgen uit een oud-adellijke familie, en hun stadgenoten Willem Beeckman en Otto Keye zich op de verlokkingen van de Amerikaanse wereld overzee. Slechts een enkele hoofdpersoon uit De vergeten Republiek is daadwerkelijk in Amerika geweest, maar allemaal hebben ze een actieve, soms intieme relatie met de Nieuwe Wereld opgebouwd, en anderen daarin meegesleept, te beginnen met de boeren uit de Graafschap. De geschiedschrijving van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden heeft zich al snel na haar ontstaan gefocust op de regio's en kringen waar het geld werd verdiend: de kooplieden en regentelites van het Westen. Willem Frijhoff corrigeert dat beperkte historisch perspectief. In dit magis trale boek illustreert hij de herleving van

Uit het niets verschijnen 32 kinderen in San Cristóbal, een kleine stad in de tropen, gelegen tussen de jungle en een rivier. Niemand weet wie deze kinderen zijn en ze spreken een onbegrijpelijke taal. Ze hebben honger, zijn gewelddadig en hebben een ontregelend effect op de bewoners van het stadje. Wanneer vervolgens twee volwassenen worden neergestoken in een supermarkt, neemt de angst hand over hand toe. Twintig jaar later schrijft een gemeentebeambte een verslag over de gebeurtenissen van toen, over hoe de bewoners gedwongen werden na te denken over chaos en orde, geweld en beschaving, en hoe ze uiteindelijk de terreur hebben weten te overleven. In de stijl van Heart of Darkness en Lord of the Flies is Republiek van licht een prachtig geschreven, subtiele, maar ook zeer spannende fabel over de tijd waarin wij leven. Een unieke roman die voorbestemd lijkt een moderne klassieker te worden.

In november 2013 starten de festiviteiten rond de herdenking van tweehonderd jaar Koninkrijk der Nederlanden. Dit jaarboek wil met originele parlementair-historische invalshoeken bij deze herdenking aanknopen. Matthijs Lok analyseert de betekenis van '1813' voor de politieke geschiedenis van Nederland: was het werkelijk het beginpunt van de ontwikkeling naar de huidige parlementaire democratie? Jouke Turpijn blikt terug op de eerdere herdenkingen in 1863, 1913 en 1963. Diederick Slijkerman schetst de schoksgewijze maar onomkeerbare verschuiving van de macht van de Koning naar respectievelijk kabinet, Tweede Kamer en kiezer in de afgelopen twee eeuwen. De koningsbiografen Jeroen Koch, Dik van der Meulen en Jeroen van Zanten beschrijven de ontwikkeling van de relatie tussen de drie eerste Oranjevorsten en de leden van het parlement; Remco Meijer doet datzelfde voor de vier vorstinnen die vanaf 1890 op de troon zaten. Bert van den Braak maakt in een overzicht van twee eeuwen

Sinds de tijd van Erasmus duidt het begrip 'Republiek der Letteren' de virtuele gemeenschap van geletterden of geleerden aan, die in beginsel voor iedereen openstond en waarin nationale en confessionele grenzen zouden moeten worden overstegen en een gemeenschappelijke taal werd gehanteerd, aanvankelijk het Latijn en vanaf de zeventiende eeuw steeds vaker het Frans. Deze staat, die zich voornamelijk tot West-Europa beperkte, kende tot het midden van de achttiende eeuw een groot aantal afzonderlijke culturele centra die met elkaar in verbinding stonden. Ontegenzeggelijk speelden Frankrijk de Noord-Nederlandse Republiek daarin een vooraanstaande rol, maar het ideaal van een harmonieuze 'republiek' bleek meestal een utopie. Hans Bots laat in De Republiek der Letteren zien hoe de geletterden in deze drie eeuwen via persoonlijke ontmoetingen tijdens een universitaire studie, via correspondenties en dankzij boek- en tijdschriftpublicaties met elkaar in contact traden. Aldus vormde zich een