Al mijn moeders

Behalve dat haar opa en oma er geboren en begraven zijn, wist Anita Terpstra vrijwel niets van de geschiedenis van het Friese dorp Harkema, totdat een vriendin haar een ontluisterend artikel doorstuurde met de vraag: 'Hier komt jouw familie toch vandaan?' Het is het begin van een zoektocht naar de achtergrond van haar voorouders, het dorp en zijn omgeving. Een gebied dat van oudsher berucht is om zijn extreme armoede, inteelt en bevolking van alcoholisten, criminelen, zedelozen en analfabeten. Een plek waar bovendien nog tot halverwege de twintigste eeuw mensen in plaggenhutten en verbouwde kippenhokken woonden. Waarom heeft haar familie zo lang in armoede moeten leven? Het antwoord op die vraag blijkt onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de veen-en heidegebieden in het oostelijke deel van Friesland, de Wouden. Al mijn moeders is een confronterende familiehistorie, over arbeiders, armoede en een gebied waar vooruitgang en welvaart eeuwenlang aan voorbijgegaan zijn.

In 1921 stond Zuidoost-Drenthe letterlijk en figuurlijk in brand. De dramatische gebeurtenissen van dat jaar, de aanloop en de onderliggende oorzaken worden in Opstand en ondergang van de veenarbeiders in Zuidoost-Drenthe 1860-1921 op indringende wijze beschreven. Turfwinning was decennialang de belangrijkste bedrijfstak in Zuidoost-Drenthe. Toen in 1921 de turfwinning in het gebied instortte ontstond een sociale ramp: werkloosheid, armoede en honger. De veenarbeiders kwamen hiertegen massaal in opstand. Deze crisis kwam echter niet uit de lucht vallen. Al vijftig jaar eerder waren er tekenen dat de turfwinning zijn langste tijd gehad had, doordat turf steeds meer door steenkool werd vervangen. De teruglopende rentabiliteit werd op de veenarbeiders afgewenteld, onder meer door het verlagen van hun lonen. In dezelfde periode kreeg het socialisme voet aan de grond en werden er vakbonden opgericht. Deze ontwikkelingen zetten de arbeidsverhoudingen verder op scherp. Juist in deze periode

In Mijn moeders strijd beschrijft Murat Isik de onvermoede emancipatiestrijd van zijn moeder Aynur, die geboren wordt in een conservatief dorp in Oost-Turkije en opgroeit in de kuststad Izmir. Ze verzet zich tegen haar achtergestelde positie als vrouw en probeert de regie over haar leven in eigen hand te nemen.Hoe moeilijk dat is, blijkt wanneer haar broer haar eerst zonder overleg tewerkstelt als huishoudelijke hulp en haar daarna tegen haar wil probeert uit te huwelijken. Aynur komt in opstand en trouwt een man met wie ze wél een toekomst voor zich ziet, maar het wordt een moeizaam huwelijk.Begin jaren tachtig komt ze met haar gezin terecht in de Amsterdamse Bijlmer, waar ze sociaal geïsoleerd raakt. Tegen de verwachtingen in besluit Aynur zich te emanciperen, waardoor ze zich van de vrouwen in haar omgeving onderscheidt. Waarom deed ze dat en welke obstakels moest ze daarbij overwinnen?Murat Isik is, naast de auteur van Mijn moeders strijd, tevens de auteur van het bekroonde Wees on…

'Mijn moeders hoop' is het eerste deel van Francine Rivers' tweedelige familiesaga 'Marta's erfenis', over de gecompliceerde relaties tussen moeders en dochters van verschillende generaties. Aan het begin van de twintigste eeuw verlaat Marta Schneider haar ouderlijk huis in Zwitserland. Ze is vastbesloten haar onrechtvaardige vader, haar lieve maar zwakke moeder, en de beperkingen die vrouwen in die tijd krijgen opgelegd, te ontvluchten. Haar zoektocht naar een eigen bestaan leidt haar door heel Europa en brengt haar uiteindelijk in Canada. Als de wereld in de greep is van de oorlog, staat Marta voor de moeilijkste keuze van haar leven: vasthouden aan alles waar ze zo hard voor heeft gevochten, of de man volgen die haar hart heeft veroverd? De serie 'Marta's erfenis' is een aangrijpend portret van moeders en dochters, en de patronen die zij doorgeven. Het tweede deel is 'Mijn dochters droom'.

'Mijn moeders moed' is het levensverhaal van Malka Levine. De twee jaar oude Malka en haar gezin schuilen tijdens de pogrom van augustus 1942 onder de vloerplanken van hun gettohuis in Volodymyr-Volynskyi (toen Polen, nu Oekraïne). Wanneer de nazi's het huis binnenvallen offert vader Moshe zich op zodat moeder Rivka en de kinderen niet gevonden zullen worden. Net voordat hij het luik in de vloer sluit zegt Moshe de laatste woorden die hij ooit tegen zijn vrouw zal uitspreken: Red de kinderen. Malka overleefde de Holocaust dankzij haar moeders moed, vindingrijkheid en wilskracht. De verschikkingen die Malka tijdens de oorlog meemaakt zullen haar voor altijd bij blijven, maar zo ook iedereen die het gezin helpt.

In Mijn moeders strijd beschrijft Murat Isik de onvermoede emancipatiestrijd van zijn moeder Aynur, die geboren wordt in een conservatief dorp in Oost-Turkije en opgroeit in de kuststad Izmir. Ze verzet zich tegen haar achtergestelde positie als vrouw en probeert de regie over haar leven in eigen hand te nemen. Hoe moeilijk dat is, blijkt wanneer haar broer haar eerst zonder overleg tewerkstelt als huishoudelijke hulp en haar daarna tegen haar wil probeert uit te huwelijken. Aynur komt in opstand en trouwt een man met wie ze wél een toekomst voor zich ziet, maar het wordt een moeizaam huwelijk. Begin jaren tachtig komt ze met haar gezin terecht in de Amsterdamse Bijlmer, waar ze sociaal geïsoleerd raakt. Tegen de verwachtingen in besluit Aynur zich te emanciperen, waardoor ze zich van de vrouwen in haar omgeving onderscheidt. Waarom deed ze dat en welke obstakels moest ze daarbij overwinnen? Murat Isik is, naast de auteur van Mijn moeders strijd, tevens de auteur van het bekroonde Wees

Vrouwen moeten werken alsof ze geen kinderen hebben en hun kinderen verzorgen alsof ze geen werk hebben. Terwijl we er in Nederland zo trots op zijn dat vrouwen gelijke rechten hebben, valt dat in de praktijk nog vies tegen. Fulltime werkende vrouwen zouden geen geschikte moeders zijn, maar parttime werkende moeders krijgen al snel woorden als lui en verwend naar hun hoofd. Alleenstaande moeders trekken ondertussen aan het kortste eind: zij leven dikwijls in armoede en hebben niet de 'keuzes' waar het feminisme zo vaak de mond van vol heeft. Want ja, niet alleen mannen en neoliberale politici hebben bijgedragen aan de onderwaardering van zorgtaken, maar ook feministen. Anja Meulenbelt pleit voor een hernieuwde waardering voor moederschap en een maatschappij waarin zorg de ruimte krijgt die ze verdient. 'Dit boek is voor Sander Schimmelpenninck en iedereen die denkt dat parttime werkende moeders verwende prinsesjes zijn en de fulltime werkende vrouw het summum van feminisme.' - DAMN,

De vijfjarige joodse Stefan heeft maar één kans om de Tweede Wereldoorlog te overleven. Vlak voordat zij naar vernietigingskampen dreigen te worden gedeporteerd, sturen zijn ouders hem weg met zijn katholieke kindermeisje, Zosia. Samen vluchten zij naar het Poolse platteland. Zosia ontfermt zich over de kleine Stefan, die de taak krijgt om zo min mogelijk op te vallen. Niemand aankijken, met niemand spreken. Jarenlang dwalen Stefan en Zosia door Polen. Als zij in februari 1945 terugkeren wordt de puinhoop van de oorlog opgeruimd. Maar de oorlog heeft een blijvende nasleep. Stefan groeit op, studeert en promo veert in een land waar tot ver na de oorlog het antisemitisme eerst. Wanneer de oorlog al decennialang voorbij is, wordt het Poolse joden onmogelijk gemaakt om in hun vaderland te leven. Stefan besluit opnieuw te vluchten. Ditmaal voorgoed.'Skotnicki's ervaringen zijn zonder meer het vertellen waard.' Trouw