1945 - Ad van Liempt - ebook

Nieuw leven diende zich aan, dagelijkse beslommeringen hielden mensen bezig, het uitgaansleven kwam op gang, maar er was vooral ook groot verdriet om gesneuvelde familieleden, er was bezorgdheid en...

Met het indrukwekkende De pijn die blijft. Ooggetuigenverslagen van het bombardement van Nijmegen, 22 februari 1944, richtte Bart Janssen in 2005 een monument op voor honderden oorlogsslachtoffers. Maar zijn werk was niet af. Het grote aantal gevallenen uit de periode dat Nijmegen frontstad was, van september 1944 tot maart 1945, de slachtoffers van kleinere bombardementen, van de jodenvervolging, van de Arbeitseinsatz, van ongelukken met Duitse en geallieerde legervoertuigen, maar ook kinderen die met gevonden munitie speelden. Zij allen verdienen een plaats in het collectieve geheugen van de stad. Dus trok Bart Janssen dertien jaar lang opnieuw door het land om de herinneringen en verhalen van nabestaanden op te tekenen en foto's van Nijmeegse oorlogsslachtoffers te verzamelen. Het resultaat is nog omvangrijker dan De pijn die blijft en minstens zo imponerend.

Tijdens de oorlog bleef het Ministerie van Justitie in Nederland functioneren. Een parallel Ministerie in Londen bereidde intussen de terugkeer voor. Hoe gingen de Ministeries thuis en overzee om met de bezetting? De Tweede Wereldoorlog had voor het Ministerie van Justitie, net als voor de andere departementen, een onverwacht gevolg: opeens waren er twee. Behalve het oude departement, dat onder het wakend oog van de bezetter moest proberen zo goed en zo kwaad als dat ging te functioneren, kwam er ook een Ministerie van Justitie in Londen. Hier werd alles in gereedheid gebracht voor de terugkeer naar de democratie na de bevrijding. Marcel Verburg beschrijft de schizofrenie van het justitiële beleid in de oorlogsjaren, maar ook de idealen en angsten van hen die er werkten. Ook de Jodenvervolging en de rol van Justitie daarin komen aan bod.

Fiet van Gilse, onbekend tot nu toe in de oorlogsgeschiedschrijving, kan gerekend worden tot een van de grote solisten onder de Nederlandse verzetsvrouwen. Zij studeerde in de jaren '30 Nederlands en Zweeds in Leiden en hoewel haar leven nauwelijks verschilde van de meeste studenten, vreesde zij veel meer dan de anderen de ontwikkelingen in nazi-Duitsland. De Duitse bezetting van Nederland in mei 1940 was dan ook een enorme klap. Toen de Nederlandse joden vervolgens geïsoleerd en daarna gedeporteerd werden, stortte zij zich met totale overgave in het verzetswerk. Vrijwel in haar eentje hield zij een eigen 'organisatie' draaiende om joden aan onderduikadressen te helpen en te voorzien van valse papieren en voedselbonnen. Haar tientallen 'duikelaars' overleefden allemaal de oorlog, alleen zijzelf niet. Kort voor de bevrijding bezweek ze in het concentratiekamp Ravensbrück. Ze was 32 jaar oud. Dit boek vraagt de lezer stil te staan bij het korte maar indrukwekkende leven van deze jonge

Johannes 'Pa' van der Steur: (1865-1945): zijn leven, zijn werk en zijn Steurtjes Ooit genoot Pa van der Steur roem, eer en aanzien, zowel van het koninklijk huis als van de gewone man en vrouw. Zijn naam was vast verbonden met het tehuis "Oranje-Nassau" (Magelang, Java) waarin hij naar verluid zevenduizend kinderen opving. Eenuitzonderlijk figuur, die bij leven al uitgroeide tot een legende.Maar wie wist nog wie de man zelf was? Dit boek vertelt de geschiedenis van Johannes van der Steur. Zijn jongensjaren in Haarlem, de invloed van de Zevende Dag Baptisten, zijn hartstochtelijke vechtlust die hij als Middernachtzendeling bezat, en de achtergrond van zijn vertrek naar Nederlands-Indië: het staat er allemaal in. En meer dan dat. Dankzij intensief archiefonderzoek bevat Pa een rijkdom aan onthullingen en verrassingen. Want hoe kwam hij eigenlijk aan die kinderen? Waarom hield hij zijn omvangrijke werk voor de militairen bewust op de achtergrond? En waar haalde hij het geld vandaan om

In de vroege zomer van 1944, kort nadat geallieerde troepen geland zijn op de stranden van Normandië, meldt Gijs van Hall zich bij de Rijksverzekeringsbank aan de Apollolaan in Amsterdam. Het is het begin van een gewaagde miljoenendans. Een slimme wisseltruc in de kluis van De Nederlandsche Bank onder het oog van de Duitse bezetter. Willem de Bell volgt de broers Wally en Gijs van Hall en ontrafelt de geschiedenis van een ondergronds instituut dat uitgroeit tot financier van verzet in Nederland. Een unieke vorm van weerstand in het door de nazi's bezette Europa. Hij zoekt het spoor terug langs een sigarenkistje op het gazon van een villa in Bentveld, een wiegje in een achterhuis en een rafelig zakboekje.

VOLLEDIG PANORAMA VAN DE BELGISCHE KUST IN 50 LOPENDE METER LUCHTFOTO'S 800 VERKLARENDE HOTSPOTS UNIEKE KIJK OP ATLANTIKWALL EN KUSTERFGOED Om alle details tot hun recht te laten komen is er gekozen voor een groot formaat boek, waardoor de beelden op 60 cm breedte en 38 cm hoogte weergegeven zijn (dubbele pagina), heel indrukwekkend. In dit boek trek je naar de Belgische kust. En keer je terug in de tijd. Naar 4 augustus 1945, een zonnige dag in de eerste zomer na de Tweede Wereldoorlog. De zomer van de vrijheid. Die dag neemt een Amerikaans legervliegtuig haarscherpe, bijzonder gedetailleerde luchtfoto's van de hele kuststrook, van Knokke tot De Panne. De unieke fotoreeks, een uitzonderlijk tijdsdocument, is recent herontdekt in een Amerikaans archief. Je ontdekt ze in dit boek. Het is alsof je zelf in het vliegtuig zit... Je ziet de badplaatsen en hun bezoekers baden en genieten in de zon, het strand en de strandcabines, de duinengordel, de havens, het ongerepte en landschappelijk

Het kabinet maakte per 2 december 2016 het 'Dekolonisatieonderzoek Nederlands-Indië 1945 - 1950' mogelijk. In dit boek toont Geersing op overtuigende wijze aan dat de betrokken onderzoekers die dekolonisatie beschrijven vanuit een antikoloniale opvatting en morele verontwaardiging over kolonialisme. Dit leidt tot een eenzijdige en vooringenomen beschrijving van het optreden van de Nederlandse militairen. Volgens de historicus Adam Zamoyski is onderzoek op basis van dergelijke uitgangspunten “onhistorische kletskoek”. Dat wil zeggen: het is geen geschiedschrijving en het is onzin. Geersing volgt dat standpunt in zijn boek. Geersing heeft de uitgave over deze dekolonisatie van het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) - een van de drie betrokken instituten bij het dekolonisatieonderzoek - grondig geanalyseerd. Hij komt tot de slotsom dat beschrijvingen van deze historie op fundamentele punten niet kloppen. Hij concludeert dat dit past in het negatieve beeld dat historici

Ongehoord 1940 - 1945 neemt je mee langs de theaterzalen en de radioprogramma's uit de Tweede Wereldoorlog, waar orkesten, zangers en zangeressen het Nederlandse volk moed willen inpraten.