1302 − Het jaar van de mythe

Robespierre was een monster en Napoleon een held. De Groote Oorlog draaide om democratie en de Oktoberrevolutie was een staatsgreep. Bij sommige bladzijden in onze geschiedenisboeken denk je instinctief: hier klopt iets niet. Maar vaak kan je de vinger niet op de fout leggen en voel je je onmachtig ze te corrigeren. Toen Jacques Pauwels zijn vorige boek voorstelde op de radio zeiden de jongens van Interne keuken: 'Dit voelt alsof je voor het eerst je hoofd boven een loopgracht uitsteekt en eindelijk het volledige landschap ziet.' In dit boek neemt de historicus u zelfs mee achter de coulissen. Hij houdt een reeks hardnekkige opvattingen tegen het licht, zet ze in hun juiste context, onderzoekt wanneer ze in onze geesten begonnen doorsijpelen en stelt de klassieke vraag: wie had daar voordeel bij? Een boek over de kleuren van de waarheid dat de lezer zal doen uitroepen: zo leerden wij dat niet op school!

'We gaan Nederland veranderen', zei Jesse Klaver bij zijn presentatie als fractievoorzitter van GroenLinks. 'Het is mijn inzet om de steeds sterkere tendens om iedere maatschappelijke kwestie te reduceren tot een rekensom tegen te gaan. We weten van alles de prijs maar van bijna niks de waarde.' Jesse Klaver maakte een stormachtige entree in de Nederlandse politiek. Hij was het die het debat over de ongelijke vermogensverdeling in Nederland aanzwengelde door de Franse econoom Thomas Piketty naar de Kamer te halen. Hij was het ook die opzien baarde met zijn reprimande aan het adres van ABN Amro-commissaris Van Slingelandt en met zijn strijd tegen belastingontwijkende multinationals. Nu is hij de jongste fractievoorzitter in de parlementaire geschiedenis. In De mythe van het economisme vertelt Klaver over zijn eigen achtergrond, zijn ervaringen in de Tweede Kamer, en over zijn verzet tegen de economisering van de samenleving. In dit boek analyseert Klaver het economisme, schetst

Wanneer er een bijzondere man naast Miriam in de trein komt zitten, kan ze niet anders dan zich mee laten voeren met alle toevalligheden die zich aandienen. Kan zij zich staande houden tussen de plichtmatigheden die van haar worden verwacht, haar innerlijke conflict en de dingen die zij vanuit haar hart zou willen doen? Met welk doel kwam die man op haar pad, wat heeft hij haar te vertellen en hoe lang zal hij met haar meereizen? Een aangrijpend en waargebeurd verhaal over innerlijke strijd, het zoeken naar geluk en het hervinden van de kracht in jezelf. Zodra je met Miriam in de trein en dit verhaal stapt, lijkt er geen weg terug meer te zijn. Het jaar van de ijsvogel is na haar debuut De code is dansen, de eerste roman van Miriam Rood. Naast schrijven en tekenen, werkt Miriam in een verzorgingshuis voor mensen met dementie. www.miriamrood.nl

Een grappig prentenboek over wat de Kerstman doet als het géén kerst is. Met genoeg zoekopdrachten voor een heel jaar leesplezier. Voor kinderen vanaf 5 jaar. De kerstman... Je kent z'n baard, z'n slee, z'n rendieren en z'n cadeautjes. Want die zie je elke december weer. Maar weet je ook wat hij de rest van het jaar allemaal uitspookt?

2020: een zeer apart jaar, door de ogen van Niet nu Laura. 'Het jaar van de hamster' bevat hilarische cartoons over Philippe en Giovanni, twee hamsters die de wereld gadeslaan vanuit hun kooitje, en over de ontzettende rothekel die we ondertussen allemaal hebben aan het woord 'bubbel'. Maar ook over de gevreesde tram 3, extraverte herfstblaadjes en avonturen in de supermarkt. 'Het jaar van de hamster' is een aandenken aan de gekste twaalf maanden van ons leven. Maar biedt ook een hoopvolle blik op het nieuwe jaar. Laura Janssens (1990) is freelance illustratrice en de vrouw achter Niet nu Laura. Ze illustreerde al eerder kinderboeken, waaronder Hoger dan de bergen en dieper dan de zee. Haar eigen boeken Niet nu Laura en Niet nog eens Laura, die gebaseerd zijn op haar razend populaire webcomic, zijn heuse bestsellers. 'Laura Janssens vangt de millenial in rake plaatjes.' - Humo's Pop Poll 'Grappige, herkenbare cartoons.' - Het Nieuwsblad

1 januari, nieuwjaarsdag. Inspecteur Luk Borré wordt in de gevangenis ontboden. Een gedetineerde beweert nieuws te hebben over de vermiste baby Melissa. Leeft Melissa nog? Wat is er met haar gebeurd? De tips van de gedetineerde blijken nuttig, maar leiden niet tot de vondst van het kind. Een maand later, op Valentijnsdag, wenst dezelfde gevangene de Knokse speurder opnieuw te spreken. Ook deze keer deelt hij belangrijke informatie die het onderzoek verder helpt, maar van Melissa is nog geen spoor. Wat moet Luk Borré denken van deze tips? Hoe komt de gevangene aan zijn info? Het belooft een zaak te worden met verrassende wendingen. Jos Pierreux is een bekroond thrillerauteur. In 2018 ontving hij de Knack Hercule Poirotprijs voor zijn meest persoonlijke thriller Niets erger dan spijt en in 2023 ontving hij de Knack Hercule Poirotpublieksprijs voor Besloten stad. Pierreux' thrillers spelen zich meestal af in de kuststad Knokke.

Wanneer je, net als Kane, werkzaam bent als spion voor de CIA in Verboden Gebieden, dan hebben grenzen geen betekenis. Jouw taak is om je toegang te verschaffen, te doen wat nodig is en weer te ontsnappen… op welke manier dan ook. Je weet wanneer je moet rennen, wanneer je je moet verstoppen en wanneer je moet schieten.Maar op sommige plekken gelden de standaardregels niet. Sommige plekken zijn te gevaarlijk, zelfs voor iemand met de ervaring van Kane. Het No Man's gebied, waar de grenzen van Pakistan, Iran en Afghanistan samenkomen, is zo'n plek - een plek waar geweld de enige manier is om te overleven. Kane reist erheen om een man met cruciale informatie voor de veiligheid van het Westen te evacueren, maar in plaats daarvan ontmoet hij een vijand die de wereld tot aan de rand van de afgrond zal brengen. Een angstaanjagende, intelligente, wrede man met bloed aan zijn handen en wraak in zijn hart...

Wanneer je, net als Kane, werkzaam bent als spion voor de CIA in Verboden Gebieden, dan hebben grenzen geen betekenis. Jouw taak is om je toegang te verschaffen, te doen wat nodig is en weer te ontsnappen… op welke manier dan ook. Je weet wanneer je moet rennen, wanneer je je moet verstoppen en wanneer je moet schieten.Maar op sommige plekken gelden de standaardregels niet. Sommige plekken zijn te gevaarlijk, zelfs voor iemand met de ervaring van Kane. Het No Man's gebied, waar de grenzen van Pakistan, Iran en Afghanistan samenkomen, is zo'n plek - een plek waar geweld de enige manier is om te overleven. Kane reist erheen om een man met cruciale informatie voor de veiligheid van het Westen te evacueren, maar in plaats daarvan ontmoet hij een vijand die de wereld tot aan de rand van de afgrond zal brengen. Een angstaanjagende, intelligente, wrede man met bloed aan zijn handen en wraak in zijn hart...

Op de een of andere manier zijn een aantal diep conservatieve veronderstellingen over kinderen - hoe ze zijn en hoe ze moeten worden opgevoed - ingebed in de conventionele wijsheid in onze samenleving. Ouders worden ervan beschuldigd zowel tolerant als overbezorgd te zijn, niet bereid grenzen te stellen en bang om hun kinderen te laten falen. In De mythe van het verwende kind ontkracht Alfie Kohn systematisch deze overtuigingen - niet alleen door uitdagende onjuiste beweringen aan de kaak te stellen, maar ook de verontrustende ideologie blootleggend die eraan ten grondslag ligt. Klachten over veeleisende ouders en verwende kinderen zijn nauwelijks nieuw. Hij laat zien dat daarvoor geen bewijs is, laat staan dat het vaker voorkomt dan in vorige generaties. De belangrijkste bedreiging voor de ontwikkeling van een gezond kind wordt gevormd door opvoeding die te controlerend is in plaats van te toegeeflijk.