Zonder een spoor

Dublin, 1982. De socialite Malcom Macarthur is een graag geziene gast in aristocratische en intellectuele kringen en leidt als erfgenaam van een welvarende familie een zorgeloos bestaan in het teken van zijn passies: kunst en filosofie. Tot zijn erfenis plots opdroogt. Hij besluit een bank te beroven en vermoordt op brute wijze twee onschuldige mensen. Een kleine dertig jaar later heeft Macarthur net zijn straf uitgezeten als journalist Mark O'Connell hem op de straten van Dublin benadert met de vraag of hij hem zijn verhaal wil vertellen. Schoorvoetend stemt Macarthur toe, maar meer dan eens spreekt hij zichzelf tegen tijdens hun talloze gesprekken en strookt zijn relaas niet met de feiten uit onderzoek en politierapporten. Voor O'Connell rijst de vraag welk verhaal hij eigenlijk aan het schrijven is: de waarheid of een variant op de waarheid? 'Een meesterwerk.' The Observer 'Briljant.' The New York Times Book Review 'Ik vermoed dat biografen en true crime-schrijvers dit als een

Een spoor van gerechtigheid vertelt het nog nauwelijks opgetekende verhaal van de rooms-katholieke diaconie in Nederland. Hoe heeft de katholieke kerk na de invoering van de Algemene bijstandswet (1965) haar zorg voor 'armen' vormgegeven? Wat gebeurde met die eeuwenoude praktijk van christelijke naastenliefde toen de staat de regie over het welzijn van kwetsbare burgers overnam? In deze toegankelijke en rijk gedocumenteerde studie schetst Hans Rutten de opkomst, bloei én ombouw van een breed gedragen diaconale beweging binnen de Nederlandse kerkprovincie. Uitgangspunt daarvan was niet de paternalistische 'verzorging' van armen maar een gezamenlijk streven naar sociaaleconomische en maatschappelijke hervormingen. Een spoor van gerechtigheid. Van het pionierswerk van katholieke leken en religieuzen, de invloed van pauselijke visies en maatschappelijke veranderingen, tot inspirerende landelijke en parochiële projecten - dit boek brengt veertig jaar katholiek sociaal handelen in kaart. Met

Het Portugese woord pessoa komt van het Latijnse persona, dat zowel 'mens' als 'masker' betekent. Precies daar moeten we Fernando Pessoa plaatsen, in de wereld van schijn, vermomming, spel, fictie. Hij vergelijkt zichzelf met een podium waarop allerlei acteurs rondlopen. Zijn bekendste heteroniemen zijn Bernardo Soares (schrijver van het Boek der rusteloosheid) en de dichters Alberto Caeiro, Ricardo Reis en Álvaro de Campos. Pessoa heeft echter ook onder zijn eigen naam gedichten geschreven. Van dat orthonieme werk zag maar weinig het licht tijdens zijn leven. Pas lang na zijn dood werden alle losse orthonieme gedichten bijeengebracht in drie delen van elk ruim vijfhonderd bladzijden.

In dit boek vertelt Vanda Borgart de Crasto het verhaal over zichzelf en haar familie. Op vrij jonge leeftijd werden zij en haar zusjes uit huis geplaatst, omdat hun geesteszieke moeder niet voor hen kon zorgen. Na een mooie tijd in een kindertehuis kwam ze in een pleeggezin terecht, waar ze tien jaar lang seksueel werd misbruikt door de pleegvader. Op volwassen leeftijd stortte ze zich, op zoek naar geborgenheid, in een onveilig huwelijk. Na tien jaar vluchtte ze hieruit weg met haar zoon, die toen acht jaar was. Vanaf dat moment begon ze een nieuw leven en startte ze een langdurige zoektocht naar haar eigen identiteit. Veel uit huis geplaatste kinderen, adoptiekinderen, wezen, vluchtelingen, oorlogsslachtoffers en andere kwetsbaren en ontheemden kunnen net als zij, slachtoffer worden van uitsluiting, onzekerheidsgevoelens, pesterijen, mishandeling en seksueel misbruik. Zij missen vaak zelfwaardering, zelfverzekerdheid en vanzelfsprekendheden. Vele toevalstreffers zetten haar op

Gangstermeid - Danielle Marin Danielle Marin neemt geen enkel blad voor de mond. De rauwe werkelijkheid van een criminele insider in de grootste drugsorganistatie van deze tijd. Dit is het waargebeurde verhaal van Danielle Marin, een intelligente scholier uit West Londen. Ze is niet op haar mondje gevallen en heeft een goede toekomst voor zich. Maar na een brute groepsverkrachting waarvan zij zelf het lijdend voorwerp is, verhardt ze en loopt weg van school. Danielle vindt bescherming bij een bende criminelen en rolt al snel van de ene misdadige activiteit in de andere. Ze krijgt een relatie met lokale gangsterbaas en raakt zwanger. Danielle's contacten leiden ertoe dat een rivaliserende bende haar flat onder vuur neemt. De autoriteiten reageren door haar uit de ouderlijke macht van haar pasgeboren baby te zetten. Met een gebroken hart duikt Danielle onder in het criminele milieu. Nu het om haarzelf gaat maakt het allemaal niets meer uit! In korte tijd groeit ze uit tot een van de

Het is nog donker, een stoptrein rijdt van Nijmegen naar Roermond. Bij een overgang in het bos bij Malden gaan een moeder en haar dochter met vijf honden op de rails staan. Het ochtendlicht onthult een gruwelijke ravage, één hond heeft zich losgerukt, agenten treffen het dier zachtjes jankend aan. Joris van Casteren sprak met de machinist, reizigers, rechercheurs, ooggetuigen, nabestaanden, medewerkers van de uitvaartonderneming en talloze anderen over de ochtend van maandag 28 november 2016. In Een botsing op het spoor wekt hij hun verhalen in zijn kenmerkende literair-journalistieke stijl op meesterlijke wijze tot leven.