Windstilte van de ziel

`Lang ben ik voor het woord 'ziel' teruggedeinsd. Zelden heb ik het in filosofische zin in de mond genomen. Eigenlijk begrijp ik niet wat me bezielde toen ik uitgerekend de verhouding tussen tijd en ziel als onderwerp voor dit essay voorstelde. En daar is het woord alweer gevallen. Wat me 'bezielde'. Daar glipt het op de eerste bladzijde van dit dagboek door mijn vingers heen, alsof het eens flink de draak wil steken met mijn schroom. Tegen het decor van de Franse Bourgogne mijmert Joke J. Hermsen over de ziel. Ze koppelt de ziel aan de ervaring van de innerlijke tijd, die verschilt van de dwingende kloktijd waar we ons meestal naar richten. Gaandeweg begrijpt ze steeds beter wat Nietzsche bedoelde met 'de windstilte van de ziel' die voorafgaat aan elk creatief proces.

Zolang Inge Schilperoord zich kan herinneren is ze krampachtig bang. Niet bang voor het Grote Niets dat volgt op haar eigen dood, maar voor de dood van haar naasten. En dan meer in het bijzonder van haar schrandere en autonome oma, met wie ze een bijzonder hechte band heeft. Bijna drie jaar geleden overleed de oma van Schilperoord. Om zich te dwingen vertrouwd te raken met haar dood, bezoekt ze regelmatig haar graf op Oud Eik en Duinen in Den Haag, een van de mooiste en oudste begraafplaatsen van Nederland. Hoe vaker zij er komt, hoe mooier de plek wordt. Bloemen die ontluiken, blaadjes die loslaten, flarden van gesprekken die verwaaien, de stand van de zon en het kabaal van de halsbandparkieten hoog in de bomen. Tussen alle dode zielen die daar ongestoord kunnen zweven op windstille dagen onderzoekt Schilperoord haar relatie met haar oma, Tuf. En waarom we zo krampachtig - en altijd tevergeefs - pogen de tijd te doen stollen.

"Wat is dementie? Medici twijfelen niet aan het antwoord op die vraag. Het is een ziekte van de hersenen. Hersencellen worden aangetast waardoor het denkproces van de mens wordt vernietigd. Dit boek, dat het dementieproces van mijn moeder schetst, laat zien dat aan dementie ook een heel andere betekenis gegeven kan worden. Dementie als de stem van de ziel. Het is waar dat de ziekte de hersencellen aantast en dat ze zich terugtrekken uit 'onze werkelijkheid'. Maar naar welke werkelijkheid gaat de geest dan? Het verhaal van mijn dementerende moeder laat die andere betekenis van dementie zien. De geest van een dementerende houdt niet op te bestaan wanneer hersencellen worden aangetast. Integendeel. De diepere lagen komen in de nevelen van de dementie aan de oppervlakte. De ziel spreekt. Dit boek vertelt over die andere werkelijkheid die met de bril van de ziel zichtbaar werd. Als je in die werkelijkheid durft te treden, krijgt dementie zo veel meer betekenis dan slechts het dichtslibben

Daan van Kampenhout correspondeerde geruime tijd met Bert Hellinger, grondlegger van het opstellingenwerk, over de relatie tussen sjamanistische genezingsrituelen en systemische therapie. Deze briefwisseling vormde de basis voor Beelden van de ziel. Daan beschrijft de relaties tussen sjamanisme, systemisch werk, psychotherapie en het onderliggende doel om tot heelheid en genezing te komen. Hij maakt daarbij gebruik van voorbeelden, puttend uit: • persoonlijke ervaringen met rituelen bij Noord-Amerikaanse Indianen in de VS • zijn studie van traditioneel sjamanisme uit Mongolië en Siberië • ervaringen met cliënten en groepen als begeleider van sjamanistische trainingen en seminars in familieopstellingen. Beelden van de ziel geeft inzicht in het werkingsveld dat aan sjamanisme en systemisch werk ten grondslag ligt. Dat gold ook voor Bert Hellinger die in zijn voorwoord schrijft: 'Door Daans aanwijzingen kon ik voor het eerst enkele fundamentele ervaringen uit de familieopstellingen beter

Soms kan een enkel woord, afkomstig uit diepere lagen van ons bestaan, een ommekeer bewerken. De uitspraak van Churchill voor het Engelse parlement aan het begin van de Tweede Wereldoorlog "I have nothing to offer but blood, toil, tears and sweat" is een dergelijk woord. Alleen woorden die opkomen uit het diepste van de ziel hebben de macht om een nood af te wenden. Het is deze macht van de taal die Rosenstock-Huessy beschrijft en blootlegt in De Taal van de Ziel. Dit werk stuurde Rosenstock-Huessy oorspronkelijk als brief vanuit het westfront naar Rosenzweig aan het oostfront, midden in de Eerste Wereldoorlog (1916). Het is het oudste document van de filosofie van de dialoog en van het zogenaamde 'taaldenken' in de lijn van Rosenzweig, Buber, Marcel, Levinas en vele anderen. Rosenstock-Huessy zelf noemt het de grammaticale methode. De vervoegingen en verbuigingen van de taal zijn ook de vervoegingen en verbuigingen van een levende ziel. Levende taal die vijanden in gesprekspartners

Dagboek van de Ziel is een intieme ontdekkingsreis door zeven levensfasen: geboorte, kind, jongere, volwassene, oudere, dood en 'de Lege Ruimte'. In elke fase worden krachten in je wakker en krijg je een geschenk en een opgave van het leven. Jong of oud, het is nooit te laat om je de wijsheid van deze geschenken eigen te maken. Deze praktische gids neemt je mee langs archetypische verhalen, geeft heldere aanwijzingen en staat vol ontroerende persoonlijke vertellingen. Een inspirerend boek over jouw unieke levensweg en plek in de wereld. Met niet eerder gepubliceerde tekeningen van filmmaker en tekenaar Frans Zwartjes.

In 'Nacht van de Ziel' vertelt Pamela Kribbe het persoonlijke verhaal van haar neerwaartse spiraal die leidde tot een gedwongen opname op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis. Het boek is een zoektocht naar betekenis en een poging tot een interpretatie van wat haar overkwam. Pamela gaat ook in op de vraag welke rol de psychiatrie kan spelen en pleit voor een brug tussen spirituele en reguliere behandeling. Daarnaast bevat het boek een serie gechannelde teksten over haar Nacht van de Ziel, zoals ze haar ervaring noemt, met heldere, liefdevolle informatie over innerlijke groei en bewustwording. Pamela Kribbe is gepromoveerd filosoof en werkt als auteur en spiritueel therapeut. Ze geeft workshops en lezingen op het gebied van innerlijke groei en emotionele heelwording, vaak in samenwerking met hypnotherapeut Gerrit Gielen.

Tocht van de ziel, spirituele oefeningen met kundalini- en andere energieën. Wat is de ziel en waar zit die? Als je je spiritueel ontwikkelt, zul je eens deze vraag tegenkomen. Om echte antwoorden op je vraag te krijgen, moet je de weg van ervaren en ontdekken gaan. Daar is dit boek voor bedoeld. De inhoud van dit boek is gebaseerd op ervaringen van een groep aura-healers, de Kundalinigroep, die zelf deze weg gegaan is. Met de teksten en oefeningen in dit boek, kun je een ontdekkingsreis beginnen naar je zielenessentie. Een reis vol persoonlijke uitdagingen. Je kunt de lichtende kanten van jezelf, maar ook de donkere kanten tegenkomen. Die kun je aldoende transformeren. En dan, op een dag, kun je je bewust worden van je ziel als de essentie diep in je. Langzaamaan kun je voelen hoe diep in je de eeuwigheid is die je tegelijkertijd 'bezielt' in je dagelijkse leven. Pierjasi

Jovan Srijemac werd op 3 mei 1962 geboren in ex Joegoslavië, een land dat niet meer bestaat. Hij woont en werkt sinds 1993 in Nederland. Naast zijn gewone dagelijkse werk houdt hij zich ook bezig met schilderen en schrijven. In deze eerste roman ,Apocalyps van de ziel' schrijft hij over de problematiek en invloed van de omgeving, het gezin en de samenleving op het individu. De worsteling van het individu met de omgeving én met zichzelf loopt als een rode draad door deze roman. Deze strijd wordt verteld door het lot van een aantal jonge mensen te beschrijven, die - niet door hun eigen schuld - in een situatie terechtkomen waardoor de samenleving voor hen moet zorgen. Elke pagina van de roman Apocalyps van de ziel houdt de lezer in spanning, en dat gaat door tot de laatste zin in het boek. Uiteenlopende personages en de beschrijvingen van hun lot, met vele metaforen en voorbeelden uit het echte leven en uit de geschiedenis, zetten de lezer aan om zichzelf of iemand uit zijn omgeving te