Verhalen van Schokland - Bruno Klappe - ebook

Het in 1859 ontruimde eiland Schokland, thans ingesloten door het akkerland van de Noordoostpolder, spreekt nog altijd tot de verbeelding. Bruno Klappe (geboren in 1951 in Kampen) verdiept zich al jaren in de geschiedenis van de bewoners van dit afgelegen oord in de voormalige Zuiderzee. In Verhalen van Schokland - De lotgevallen van een eilandbevolking vindt u een selectie uit de vele artikelen die hij over Schokland en de Schokkers schreef. Verhalen over de visserij en de gevaren van de zee, over stormen en overstromingen die het eiland teisterden. Verhalen over Schokkers die tot hun dood opgesloten werden omdat ze een paar centen bijeen gebedeld hadden. Verhalen over een doorgedraaide dokterszoon, een bestolen veldwachter en een eigengereide vroedvrouw. Verhalen over bruiloften en begrafenissen, over vreugde en verdriet. Door de schrijver wordt een gevarieerd beeld geschetst van het leven van de Schokkers, een leven dat niet altijd even gemakkelijk was, en juist daarom van belang om

Mare helpt oma in de tuin. Nou ja, helpen. Ze stampt voetafdrukken met haar nieuwe schoenen. Oma droeg vroege vooral klompen. En er was vroeger wel meer anders. Samen gaan Mare en oma op pad en duiken in de geschiedenis van Schokland: van ijstijd tot eiland, van zee tot land en van storm tot stilte. Op Schokland ontdekt Mare dat geschiedenis leeft, onder je voeten en in je fantasie.

Schokland was eeuwenlang een eenzaam, afgelegen eiland in de Zuiderzee, de zee die later het IJsselmeer zou worden. Een ietwat geheimzinnig, vreemd wereldje, slechts zelden bezocht door bewoners van de vaste wal. Toch waren er mensen die zich naar Schokland lieten overvaren om het leven aldaar met eigen ogen te aanschouwen. Diverse bezoekers schreven daarna zelfs een verslag over wat ze op het eiland aantroffen. In Impressies van Schokland - Reisverslagen van bezoeken aan een afgelegen eiland heeft Bruno Klappe al die verhalen uit de jaren voor 1859 bijeengebracht, het jaar dat de Schokkers hun eiland noodgedwongen moesten verlaten. Ook de buureilanden Urk en Marken blijven in dit boek niet onbesproken.

Veel animo was er doorgaans niet om pastoor of predikant te worden op Schokland, het afgelegen eiland in de Zuiderzee dat meer geschikt was voor eenden en ganzen dan voor mensen. Veel geestelijken konden het harde leven op het armzalige eiland niet aan en stelden alles in het werk om overgeplaatst te worden. Mede daardoor kregen de Schokkers te maken met zielzorgers van diverse pluimage. Sommigen maakten zich schuldig aan zedenmisdrijven, hadden geestelijke problemen of raakten aan de drank. Maar er waren zeker ook geestelijken die veel betekend hebben voor de Schokkers, zoals pastoor Doorenweerd (links) in de jaren 1796-1808. Hij was een zeer wijs man die veel anekdotes en verhalen over de Schokkers op schrift gesteld heeft, waarvan in dit boek dankbaar gebruik is gemaakt. Ook pastoor Ter Schouw (rechts), die in 1856 naar Schokland kwam, was erg begaan met de in armoede gedompelde vissersbevolking, en hij zou de aanzet geven tot de ontvolking van Schokland in 1859. Alle geestelijken

Dit boek bevat twintig meeslepende verhalen over geschiedenis, heden en toekomst van de natuur, bijeengebracht door Hans Mulder. De thema's van de verhalen - verzameld, benoemd, veranderen, verweven en verdwenen - zijn ontleend aan de tentoonstelling De roep van de o'o: Natuur onder druk in het Allard Pierson in Amsterdam. Twintig deskundige onderzoekers, docenten en schrijvers zorgen voor de toegankelijke teksten. En die zijn voorzien van wonderschone illustraties, voornamelijk uit de natuurhistorische collecties van de Universiteit van Amsterdam die worden beheerd door het Allard Pierson. In Verhalen van de natuur toont de kwetsbare natuur zich in al haar pracht. Van verschillende soorten kan hier alleen nog maar de papieren afbeelding getoond worden. Ze zijn er niet meer. Voor die planten en dieren is deze uitgave een monument. Laat dit boek samen met de tentoonstelling een oproep zijn om het uitsterven van al die unieke flora en fauna een halt toe te roepen. Auteurs: Tinde van Ande…

We zijn al ons hele bestaan onlosmakelijk verbonden met bomen - niet alleenomdat ze ons letterlijk helpen ademen, maar ook om de rol die ze spelen insprookjes, verhalen, legenden, religies, bijgeloof…Marieke Nelissen droomde van een boek over bomen. Margaretha van Andelverzamelde allerlei volksverhalen en sprookjes en vervlocht die tot een spannenderaamvertelling. Het Lemniscaat-duo van De tovenaar van Oz creëerde zohet Grote Onweerstaanbare Boomsprookjesboek. Een boek om in te verdwijnen,om je over te verwonderen, om uren naar te kijken vanwege de geweldigeillustraties, en om je houding ten opzichte van de wereld om je heen voor altijddoor te laten veranderen.Want ze leven… die bomen, van dat kleintje in je tuin tot de woudreus in hetbos. Luister maar goed!

Om de publieke opinie tegen slavenhandel en slavernij te keren, namen voormalige slaven soms zelf het woord. In het Engelse taalgebied verschenen er vanaf de late achttiende eeuw tientallen autobiografieën van ex-slaven. Een deel van deze teksten werd, in vertaling, ook in Nederland uitgegeven, zelfs tot ver na de afschaffing van de slavernij. Marijke Huisman volgt de sporen van een aantal slavenautobiografieën door Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Nederland. Zij onderzoekt de rol die deze getuigenissen speelden in de productie van kennis over slavernij en het slavernijverleden. Het resultaat is een boeiende interpretatiegeschiedenis die begint in 1789 bij de anti-slavernijbeweging en via onder meer de Aprilbeweging, de Harlem Renaissance, Black Power, de tweede feministische golf en de 'canon wars' voert naar actuele debatten over de omgang met het koloniale slavernijverleden en de 'slavernij' van moslimvrouwen.

Een mozaïek van ontroerende, humoristische en tragische verhalen en beschouwingen over de oorlog in Oekraïne. Theodor Holman spiegelt de strijd van de Oekraïners aan wat zijn ouders in Indië gedurende de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt, en onderzoekt vragen over moraal, schuld, boete en verantwoordelijkheid in oorlogstijd. In verhalen over gewone mensen, gewone vluchtelingen en gewone soldaten legt hij de dilemma's bloot waarvoor de mens in tijden van nood komt te staan en verantwoordt de absurditeit van de keuzes die gemaakt worden. Met zijn literaire pen biedt Holman op intieme wijze inzage in hoe mensen, zoals zijn lieve ouders, zich in oorlogstijd anders gedragen dan ze zouden willen. Een boek met een P.S. Want plotseling brak er nog een oorlog uit. In Israël en Gaza. Weer kantelde de wereld van Holman. Het absurde werd nog absurder. Holman schrijft daarover in Verhalen van oorlog. Theodor Holman (1953) is schrijver, scenarist, radio- en televisiemaker, columnist bij Het

Op 1 januari 2021 maakt de gemeente Delfzijl deel uit van de nieuwe gemeente Eemsdelta, een samenvoeging van de gemeenten Appingedam, Delfzijl en Loppersum. Het gemeentebestuur van Delfzijl biedt inwoners van de huidige gemeente Delfzijl als afscheid de geschiedenis van de gemeente in een notendop aan. Deze geschiedenis is weergegeven in tientallen verhalen en foto's die met zevenmijlslaarzen door de tijd gaan. Daarmee ontstaat een beeld van het rijke verleden van Delfzijl, waar de gemeente vandaan komt en hoe zij is geworden zoals zij nu is. Dit rijke verleden neemt Delfzijl mee in de nieuwe gemeente Eemsdelta, als fundament om de nieuwe gemeente mee verder te bouwen. Met 'Verhalen van Delfzijl' wordt de Delfzijlster geschiedenis expliciet onderdeel van ons collectieve geheugen.

De mensen die aan het woord komen, wisten zeer ingrijpende gebeurtenissen te overleven en een nieuw leven vorm te geven. Allemaal mensen die op hun eigen spirituele manier in het leven staan en daar hoop en kracht uit putten.