Theo Janssen

Jarenlang volgde Marcel van Roosmalen het fenomeen Theo Janssen op de voet, soms vol enthousiasme maar net zo vaak schoorvoetend, en schreef minutieus alles op wat hij zag, hoorde en meemaakte. Het resultaat is een voetbalboek zoals dat in de hele wereld niet bestaat, van een unieke schrijver over een unieke sporter. Marcel van Roosmalen op stap met De Dikke Prins gaat over roken, frikandellen, Arnhem, Twente en tatoeages, over kots in een handtasje en af en toe zelfs over voetbal.

Geen enkele Nederlandse museumdirecteur zal zo'n brede bekendheid hebben genoten als Pierre Janssen (1926-2007). Met passie en in begrijpelijke taal, heeft hij generaties Nederlanders naar kunst leren kijken. Als geen ander was hij in staat om zich in zijn publiek in te leven en dat publiek daadwerkelijk te raken. Door erover te schrijven als journalist, tentoonstellingen te maken in de musea waar hij werkte (Schiedam en Arnhem), maar vooral door zijn televisieprogramma's. In de jaren zestig en zeventig gebruikte Janssen op onnavolgbare wijze de televisie als podium voor zijn legendarische Kunstgrepen. Hij verwierf er landelijke bekendheid en waardering mee. Met zijn lange magere gestalte, kenmerkende stem en geheel eigen stijl boeide hij een breed publiek met verhalen over kunst en menselijke creativiteit. Dit boek schetst wie Pierre Janssen was en wat hem tot een nationaal fenomeen maakte. De eigenzinnige en vernieuwende manier waarop hij zijn professie als journalist en

Marcel van Roosmalen schrijft een tragikomisch maar liefdevol portret over zijn moeder. Marcel van Roosmalen schrijft al jaren met grote regelmaat over zijn moeder in NRC Handelsblad. Zijn vaste lezers krijgen daarmee een kijkje in haar leven - en dat van hemzelf. Moeder is op hoge leeftijd, woont zelfstandig, maar steeds meer dingen gaan mis: een voordeursleutel raakt zoek, een treinreis verloopt rampzalig, een kerstdiner kan niet meer worden gekookt. De ergernis bij haar zoon ligt altijd op de loer. Met een arendsoog observeert hij zijn moeder. Het zijn de kleine dingen die het doen is het verslag van een wereld die onherroepelijk kleiner wordt. Een genadeloos maar ook liefdevol portret van moeder en zoon, die ondanks grote en kleine tegenslagen manmoedig volhouden. De pers over Marcel van Roosmalen 'Marcel van Roosmalen kan zo schrijven dat ik een diepgevoelde fascinatie krijg voor Vitesse, Limburgse dorpen en humanresourcemanagers.' Aaf Brandt Corstius 'Niet misschien, maar gewoon

Twee keer droeg hij het shirt van het Nederlands elftal. Hij speelde meer wedstrijden voor Vitesse dan Theo Janssen. Toch doet de naam Martin Laamers weinig belletjes rinkelen. In de media duikt hij slechts op in rubrieken over vergeten voetballers. 'Dat heeft alles met mijn spraak te maken. Als er vroeger een camera in mijn buurt kwam, sprintte ik weg. Ik wilde niet stotterend op tv.' Teamgenoten als Phillip Cocu, John van den Brom, Theo Bos en Edward Sturing werden na hun spelerscarrière bekende trainers, Martin Laamers is na jarenlange werkloosheid en een overwonnen gokverslaving al blij met zijn baan als schoonmaker. Zijn spraakgebrek heeft een grote impact op zijn leven gehad. 'Erger dan het stotteren is de stress van het niet durven praten. Die stress is weggevallen nu ik eindelijk schijt heb aan mijn spraakgebrek.' Nadat bekende schrijvers als Michel van Egmond, Hugo Borst en Marcel van Roosmalen hem hebben afgewezen, volgt Remco Kock ex-profvoetballer Martin Laamers. Hij

De allerbeste mini-reportages van Marcel van Roosmalen Het zal niemand zijn ontgaan dat Marcel van Roosmalen met de uitgave van Totaal het genre van de reportage definitief op de kaart heeft gezet. Maar nog meer lezers zullen hem kennen van zijn columns in NRC, die tot de meest gelezen stukken van de krant behoren. Daarnaast laat hij wekelijks van zich horen als Druktemaker bij De Nieuws BV op NPO Radio 1, en in Studio Voetbal had hij een vaste rubriek, 'Korte Corner', waarin hij vertelde wat hem opviel aan het voetbalnieuws. Ook was hij columnist tijdens De Oranjezomer, de zomerse variant van Veronica Inside. Totaal 2 bevat de beste columns van Marcel van Roosmalen, waarbij de radio- en televisiecolumns via een QR-code in het boek te zien en te beluisteren zijn. Ongeacht het medium of het onderwerp wordt elk stuk van zijn hand gekenmerkt door dat typische gevoel voor understatement dat Van Roosmalen eigen is. Tegendraads, met oog voor het kleine en bizarre, vaak actueel, soms

Marcel van Roosmalen over zijn dementerende moeder in het verpleegtehuis ten tijde van de coronapandemie - ontroerend eerlijk, droogkomisch en actueel Wanneer de moeder van Marcel van Roosmalen na een val niet terug kan keren naar het ouderlijk huis, en onderdak vindt in een verpleegtehuis in Velp, lijkt een rustige periode voor haar en haar kinderen aan te breken. Totdat in maart 2020 de coronapandemie om zich heen grijpt. Het verpleegtehuis wordt ontruimd vanwege de vele positief geteste bewoners en moeder Van Roosmalen wordt getransporteerd naar de bossen bij Groesbeek. Het gevolg is dat ze niet meer weet waar ze is en wie ze is. Ze mag ook geen bezoek ontvangen, er is alleen nog ruimte voor een 'zwaaimoment' met familieleden. Al heeft ze geen idee meer wie er staan te zwaaien. En dat is nog maar het begin. In Mijn legendarische moeder overleeft alles beschrijft Marcel van Roosmalen hoe zijn moeder tegen elke verwachting in de coronatijd doorstaat. Rauw, onthutsend, eerlijk en