Rusteloze grond

'Rusteloze grond' van Claire Fuller is een indringende roman over twee mensen die ten onder gaan aan de bureaucratie en systemen van de maatschappij. De tweeling Jeanie en Julius zijn altijd anders geweest. Ze zijn de vijftig al gepasseerd en wonen nog steeds bij hun moeder Dot op het platteland, in afzondering en armoede. Er is een 'afspraak' met de eigenaar dat ze nooit huur hoeven te betalen en ze verbouwen (en doden soms) alles wat ze nodig hebben voor hun levensonderhoud in hun grote tuin. In het huisje is het vredig en wordt er muziek gemaakt. Maar dan sterft Dot plotseling en stort hun wereld in. Stukje bij beetje komen de geheimen van hun moeder aan het licht, waardoor alles wat Jeanie en Julius dachten te weten over hun leven op losse schroeven komt te staan. 'Een ontroerende, schrijnende roman.' - Jaap Robben, auteur van Birk 'Zo scherp, zo buitengewoon briljant dat ik de roman met ingehouden adem heb gelezen, verbluft door Fullers meesterschap en precisie.' - Lauren Groff,

Het moderne leven drijft de mens voort. De haast, het constante rennen, is gevangen in deze roman, waarin verschillende verhalen zijn vervlochten tot één geheel. Zo is er Anoeschka, een jonge Moskoviete, die gebukt gaat onder de zorg voor haar gehandicapte zoontje. Ze vlucht en kiest daarmee voor een dakloos bestaan in de Moskouse metro. Daarnaast is er het verhaal van meneer Kunicki en de geheimzinnige verdwijning van zijn vrouw en zoontje op een Kroatisch schiereiland. De onderbrekingen in dit verhaal houden de lezer, die wacht op de ontknoping van dit mysterie, in grote spanning.

Het moderne leven drijft de mens voort. De haast, het constante rennen, is gevangen in deze roman, waarin verschillende verhalen zijn vervlochten tot één geheel. Zo is er Anoeschka, een jonge Moskoviete, die gebukt gaat onder de zorg voor haar gehandicapte zoontje. Ze vlucht en kiest daarmee voor een dakloos bestaan in de Moskouse metro. Daarnaast is er het verhaal van meneer Kunicki en de geheimzinnige verdwijning van zijn vrouw en zoontje op een Kroatisch eiland. De onderbrekingen in dit verhaal houden de lezer, die wacht op de ontknoping van dit mysterie, in grote spanning.

Nana is een indringende schandaalroman van de Franse schrijver Émile Zola, die het verhaal vertelt van de opkomst en ondergang van de Parijse femme fatale Nana. Met haar onweerstaanbare schoonheid en charme klimt Nana op van arme cocotte tot een gevierde courtisane die de elite van de Parijse samenleving verleidt. Maar haar leven van luxe en genot eist uiteindelijk zijn tol. Zola schildert in Nana een levendig portret van de Franse samenleving in de tweede helft van de negentiende eeuw, met al zijn excessen, decadentie en morele verdorvenheid. De roman is een krachtige aanklacht tegen de excessen van de moderne samenleving en een indringende karakterstudie van een vrouw die probeert te ontsnappen aan haar lot, maar uiteindelijk wordt opgeslokt door haar eigen verlangens en zwakheden. Nana is een meesterwerk van de Franse literatuur. Émile Zola was een Franse schrijver en journalist die leefde van 1840 tot 1902. Hij staat bekend om zijn naturalistische romans, waaronder de twintigdelige

Rusthuis Minnewater wordt opgeschrikt door een bende gewapende overvallers. Van In kan het nauwelijks geloven als hij ter plaatse komt. Wie wil er nu een groep senioren gijzelen? Zijn ongeloof wordt nog groter als hij ontdekt dat de gijzelnemers dames van minstens zeventig jaar zijn. Hij wil bijna weer vertrekken als hij een foto krijgt van een oude man, vastgebonden op een stoel, met een ketting van vlijmscherpe conservenblikken rond zijn hals. Een verkeerde beweging en hij wordt onthoofd. Is er dan toch meer aan de hand?

Elke dag na school en in de weekenden, wanneer zijn vriendjes buiten spelen, gaat de twaalfjarige Steven op stap met een schep. Op de hei vlakbij waar hij woont, begint hij te graven met maar een doel voor ogen: het stoffelijk overschot van zijn oom Billy vinden, die jaren geleden - toen hij nog een kind was - is verdwenen. De politie vermoedt dat Billy om het leven is gebracht door Arnold Avery, die in de gevangenis zit voor de moord op enkele kinderen, maar bewijs is er nooit gevonden. Steven is vastbesloten om de zaak op te lossen zodat zijn moeder en grootmoeder rust zullen vinden. Moedig schrijft hij Avery een brief. Dan begint een kat-en-muisspel tussen een wanhopige jongen en een verveelde kindermoordenaar. Een heel gevaarlijk spel met grotere consequenties dan Steven ooit had kunnen voorzien…

We werken minder, maar we hebben meer te doen. We hebben meer vrije tijd, maar we slapen minder. Terwijl we klagen over de drukte, de gejaagdheid en dreigende burn-outs, plannen we onze dagen vol. Kortom, onze tijd wordt 'obees'; we proppen alles vol en zijn niet langer in staat om te lummelen of werkelijk niets te doen. Wie denkt dat rusteloosheid een ziekte is van deze tijd, heeft het mis. Al eeuwenlang zoekt de mens een uitweg voor een probleem dat hij zelf veroorzaakt: een te vol leven. Maar is die rusteloosheid werkelijk een probleem, of is het juist een van onze voornaamste drijfveren? Passie, creativiteit en verlangen bestaan bij gratie van ongedurigheid, aldus filosoof en medicus Ignaas Devisch. In weerwil van alle pleidooien om te vertragen en de roep om spiritualiteit en ascese, breekt dit boek een lans voor de positieve kanten van een mateloos leven.

“Met een voorwoord van een grensverleggende stem uit een nieuwe generatie Josse de Voogd (Atlas van Afgehaakt Nederland) en een nawoord van een oud politiek leider: Sybrand Buma. “ Als de watersnoodramp van 1953 nu zou plaatsvinden, dan zou er niet genoeg politieke overeenstemming zijn om te besluiten tot de bouw van de Deltawerken zoals men toen wel deed, zo vertelde een vooraanstaand politicus mij ooit. Grote beslissingen zijn bijna onmogelijk geworden. Dat wreekt zich nu. Want het populisme roert zich. Populisme ontstaat wanneer grote problemen niet worden opgelost. Populisme komt nooit uit de lucht vallen en wordt nooit veroorzaakt door een persoon of een partij. Het kan enkel ontstaan omdat er een voedingsbodem is. En zo een voedingsbodem vinden we in bovenstaande anekdote over politieke machteloosheid, waardoor problemen onopgelost blijven. Ondanks veel maatschappelijke vooruitgang, worden daardoor velen in de samenleving geraakt door een pijnlijke drieslag: Verlies aan materiële

Ruim twintig jaar, tot aan zijn dood in 1935, werkte Pessoa aan dit ambitieuze prozaproject. Het bleef echter, zoals zoveel titels van Pessoa, onvoltooid en werd pas zevenenveertig jaar na zijn overlijden uitgegeven. Het boek der rusteloosheid is het dagboek van een hulpboekhouder in Lissabon, Pessoa's 'heteroniem' Bernardo Soares. Zo quasi-kalm als de dagen van deze klerk zich op kantoor aaneenrijgen, zo rusteloos wordt zijn bestaan zodra hij door de straten van zijn absolute universum Lissabon dwaalt of in een schrift zijn literaire notities neerpent. Een kortere versie van het boek verscheen eerder als Privé-domein in 1990.