Reisverhaal De Ibiza Vibe | ABC Uitgeverij

Het begon als een uit de hand gelopen weddenschap: “Wedden dat je niet alle dorpen van Brabant langs gaat fietsen?”. Uiteindelijk fietste Bram Witvliet in twaalf jaar langs alle plaatsen van Nederland. Eerst voornamelijk op eenvoudige (stads)fietsen, later ook als amateurwielrenner. Hij fotografeerde onderweg alle plaatsnaambordjes en haalde geld op voor goede doelen die zich inzetten voor natuur en milieu. 250 fietstochten door Nederland langs meer dan 3000 plaatsen, hebben talloze indrukken achtergelaten. We lezen over de grenzeloze liefde voor het Limburgse Heuvelland, de Drentse rust, maar ook over het verdwalen in de rijke geschiedenis van onze plaatsnamen. Daarnaast fietst Bram langs vele filosofen en schrijvers die zijn denken hebben gevormd. Dit aanstekelijke boek is het verslag van zijn ervaringen en gedachten over Nederland, ons landschap, de klimaatcrisis en de plaats van de fiets in zijn leven. ‘Veel meer dan een verzamelaar van plaatsnaambordjes, toont Bram Witvliet zich …

"De 44-jarige chocolatier Lotte Bonnet woont al jaren gelukkig in Zuid-Limburg met haar man Emil, een voormalige vluchteling uit Bosnië. Maar dan pleegt Emil onverwacht zelfmoord tijdens het lopen van de Camino en blijft Lotte ontredderd achter. Als ze elf maanden later naar Bosnië reist om zijn as uit te strooien, ontdekt Lotte dat Emil heeft gelogen over zijn identiteit. Ze schakelt een advocaat uit Sarajevo in om onderzoek te doen naar zijn verleden, en die komt tot een schokkende ontdekking. Ondertussen gaat Lotte zelf de Camino lopen, exact volgens de route en planning van Emil. Ze wil achterhalen wat hem tot zijn wanhoopsdaad dreef. Maar iemand volgt haar, iemand die niet wil dat ze de waarheid ontdekt."--Back cover.

Wie is nu eigenlijk ‘De Nederlander’? Antropoloog reist met backpack door Nederland   Na enkele grote reizen besefte antropoloog Janne Cress dat er een land is dat ze nauwelijks kent: Nederland. En dus ging ze, bezakt met volle rugzak en uitklaptentje, op ontdekkingsreis in eigen land. Het resultaat is het boek ‘De Pappenheimers’, dat deze week is verschenen.   Hoe komt het dat je Nederlanders van een afstandje vaak herkent in het buitenland? Waarom groeten fietsers elkaar in sommige delen van het land? En bestaat er iets als ‘Randstedelijke arrogantie’? Het waren enkele vragen die Janne Cress zich lang afvroeg. Al was ze geboren en getogen in Nederland, vaak voelde ze zich een ongemakkelijke toerist: wilde de één drie zoenen geven, dan gaf zij er één. Op de ene verjaardag gaf ze een te duur cadeau, op de andere housewarming nam ze als enige niets mee. Als ze dan toch een toerist was, werd het tijd om op ontdekkingsreis door Nederland te gaan.   In dit reisverhaal - van Urk tot Usquer…

Een oude auto, twee vrienden en een onvergetelijke reis door de woestijnen van West-Afrika. In De Merrie neemt Jonathan je mee op een ongeëvenaard avontuur door Marokko, Mauritanië, Senegal en Gambia. In een vijfentwintig jaar oude auto – liefdevol ‘De Merrie’ genoemd – trotseren hij en zijn reisgenoot Joran de meedogenloze Sahara, corrupte grensposten en eindeloze zandwegen. Onderweg worden ze geconfronteerd met culturele verschillen, uitdagende omstandigheden en onverwachte gevaren, maar ook met momenten van puur geluk, gastvrijheid en unieke ontdekkingen. Van paragliden in het Marokkaanse Atlasgebergte tot onderhandelen met politieagenten, van offroadmotoravonturen in de Saloumdelta tot het aanraken van een krokodil – deze reis is zowel een fysieke als een emotionele achtbaan. Jonathans reflecties op avontuur, verandering en het contrast tussen onze westerse luxe en de eenvoud van het Afrikaanse leven maken van dit boek niet alleen een reisverhaal, maar ook een persoonlijke zoektoc…

"Na drieënhalf uur lopen zagen we Mikalati liggen. Op de heuvelflank stonden honderden koeien met gewelfde hoorns; daartussen liepen mannen met hoeden en stokken heen en weer, keurend, prijzend. Uit het dal steeg een zacht gegons op, dat sterker werd naarmate we, laverend tussen de koeien, dichterbij kwamen. In de gekleurde vlek in de diepte tekenden zich strooien afdaken af. Daartussen krioelde het van pratende, lachende, gebarende marktgangers. Zodra ze ons in de gaten kregen, stootten ze elkaar aan en algauw draaide de menigte zich als één man onze kant op." Bij Uvira, een provinciestadje in Oost-Congo, rijst een bergwand op waarachter de hoogvlaktes liggen, een onherbergzame streek zonder wegen of elektriciteit die door de Belgen nauwelijks gekoloniseerd werd. Het is een gebied zoals er in Afrika zovele zijn: een mengeling van militarisme, bijgeloof en profetieën regeert het dagelijks leven. De kolonel die er de scepter zwaait, wijst Lieve Joris een gids toe. Ze trekken van markt …